Titulus

Quintus

des vnicuiqꝫ iuxta opera ſua. Poteſtas abE ſoluta et vniuerſalis ī eo eſt ad faciēdum decreatura ad placitū ſuū: nec eſt qui d̓ manuſua poſſit eruere. Poteſtas in ip̄o eſt ad puniendum peccatores. Ineſt ſibi et miſericordia ad remunerandū bonos vltra cōdignū.et puniendū malos citra condignū. Reddetvnicuiqꝫ nō ẜm opinionem hominū que ſepe errat: ſed ẜm opera ſua. Unde ⁊ vt habet̉parabolice Math̓. xxv. Fatue virgīes quinqꝫ que ſimiles prudentibꝰ videbant̉: aliā ſententiaꝫ reportarūt. ꝙͣ ille. ſignantes animasquinqꝫ ſenſibꝰ deditas. vnde et fatuas. Namquia non portauerunt ſecum oleum ī vaſisid eſt caritateꝫ in conſcientijs. cū habuerūtoccurrere ſponſo .ſ. ip̄i iudici xp̄o: eis nouiſſime venientibus .i. pro reportatōne ſententie clauſa eſt ianua: et dictum eſt eis. neſciovos. Aultum tenet ſanctos iſta conſideratō.Naꝫ vt dicit Greg. Multa ſūt que de dei iudicio homines ignorant. quia fortaſſe quospos laudatis ille reprehendet: ⁊ quos vos reprehenditis ille laudabit. Et loquitur Greg.ſeu ſcribit Mauritio imꝑatori. xj. q. j. Sacerdotibus. Unde ī vitiſpatꝝ. cum abbas Agathon eſſꝫ in extremis. oſtendebat ſe multumtimere. Cui circunſtantes cū inter rogarentquare timeret. cū per ſexaginta annos ſemꝑdeo ſeruiſſꝫ cū magna abſtinētia. Dixit ille.Laboraui iuxta fragilitatem meā in ſeruitōdei. Sed quia alia ſunt iudicia dei ꝙͣ noſtra:ideo timeo. Aliquando putamꝰ deo placere.vbi demeremur: ꝓpter aliqueꝫ defectum nob̓ignotū. Vnde et Ibb. Uerebar omnia operamea ſciens ꝙ nō parceres delinquenti. ¶ Etad hoc etiā facit quod dn̄s vinee dixit. Voca operarios et redde illis mercedem Math̓.xx. Ubi tria notantur. primoNoſtra migratio. ibi. voca.Uaria h̓ exercitatio. ibi. oꝑarios.Oꝑis retributio. ibi. redde illis mer.¶ Ꝙtum ad primū dicit. §. vj.Iob .xiiij. Uocabis me .ſ. per morteꝫ. et egoreſpondebo tibi hinc migrando. Et vt dicitCiprianꝰ. Qualem te inuenit dn̄s cū vocat.talem te iudicat. Uocat autē ip̄e deus priusnos in vita preſenti ad laborandum ī vine aeccleſie. et varie. Nam aliquos vocat ad neceſſarioꝝ obſeruatōneꝫ. Aliquos ad ꝑfectorum cōuerſationeꝫ. Aliquos ad plurimorūgubernationem. ¶ Et de primo poteſt illudintelligi. Deus de celo dn̄s locutus eſt: ⁊ vocauit terraꝫ .i. hominem. Et hoc a ſolis ortuvſqꝫ ad occaſū .i. a pͥncipio qͦ ſol intelligētieorit̉ ei. uſqꝫ ad occaſū ſenectutis. Uocat aūtad tria obſeruāda oībꝰ neceſſaria .ſ. ad fidēcredēdoꝝ. ſpem eternoꝝ. et dilectōꝫ dei ⁊ ꝓximoꝝ. Et de his ī figurā dixit Aoyſes Exod.

iij. Dn̄s deus hebreoꝝ vocat nos. Uiā triumdieꝝ ibimꝰ ī ſolitudine .ſ. vite pn̄tis. Uia triūdieꝝ eſt oꝑa illaꝝ triū virtutū. et ſic imolamus deo noſtro ſacrificiū ſibi gratū ſpūaliter. Nā de fide dīc. b Pet. ī canonica ſua. Detenebris .ſ. infidelitatis nos vocauit ī admirabile lumen ſuū .ſ. fidei. De ſpe dicit apl̓s.Deꝰ vocauit nos in eternā gl̓aꝫ ſuā .ſ. ad ſperandū eā. De caritate. j. Cor̄. j. Uocati eſtisin ſocietateꝫ filij eiꝰ. qd̓ vtiqꝫ eſt ꝑ caritatē.Facit aūt iſtā vocatōneꝫ tripliciter .ſ. ꝑ internā inſpiratōneꝫ. ꝑ benifica largitionē. etvariā flagellatōꝫ. Que tria notāt̉ Prouer.j. ibi. Uocaui vos .ſ. ꝑ internā inſpiratōneꝫ.Iuxta illd̓ Apoc̄. iij. Ego ſto ad oſtiū ⁊ pulſo .ſ. ad portā intellectꝰ ⁊ voluntatis. ⁊ pulſoꝑ inſtigatōneꝫ ad bona oꝑa. ſed rennuiſtis.ſubdit deꝰ. Exꝑādi manꝰ meas. nec fuit quiaſpiceret. quo ad ſcd̓m .ſ. largitioneꝫ bn̄ficiorū. Expādit manꝰ ī creando. ẜm illud Manus tue dn̄e fecer̄t me. Expādit ī cruce redimēdo. pͣs. Aleuatio manuū meaꝝ ⁊cͣ. Expādit ī gubernādo. ſed nō eſt qui aſpitiat recognoſcendo. Et inter alia beneficia bat ꝯſiliaet monita ꝑ predicatōnes. Sꝫ deſpexiſtis inquit ſapientia q̄ deus eſt: omne cōſiliū meūUocat ꝑ flagella. Greg. ī omel̓. Ecce tot flagellis atterimur. tot minaꝝ aſperitatibꝰ deterremur. ⁊ tn̄ vocātē .ſ. ꝑ hec flagella ſequiꝯtemnimꝰ. Et hoc eſt qd̓ ſubdit ſapiētia. Increpatōnes meas .ſ. ꝑ flagella neglexiſtis. nōemendādo vos. Et ſubdit malū ꝓueniens innō audiēdo. et ſeq̄ndo tales vocatōnes. Egeinquit in interitu vr̄o .ſ. mortis eterne ridebo. Et id̓o apl̓s hortabat̉ dicēs. Obſecro vosvt digne ambuletis vocatōne qͣ vocati eſtis¶ Ꝙͣtū ad ſcd̓aꝫ vocatōnē .ſ. ad ſtatum ꝑfectōnis. dīc Iſa. xlj. Vocauit ab oriente iuſtūvt ſequeret̉ ſe. Et loquit̉ de Abrahā. cui dn̄sdixit Gen̄. xvij. Ambula corā me et eſto ꝑfectus. Uocauit at̄ eū ab oriente qn̄ ſibi dixit.Egredere de terra tua ⁊ de cognatōne tua etde domo pr̄is tui. ⁊ veni ī terrā quam monſtrauero tibi Gen̄. xij. Hec terra figurat ſtatum religionis ⁊ ꝑfectōis. ad quā qͥs vocatꝰdebꝫ tria facere ī illis verbis notata. ¶ Debet em̄ pͥmo egredere de t̓ra .i. de affectu terre noꝝ. vt nōſolū non hēat qͥd ꝓpriū. ẜm illd̓Aug. Non dicatis aliqͥd ꝓpriū. ſed ſint vobisoīa cōia. xij. q. j. Sed abrenūciat affectui inordinato omniū tꝑalium. honoris. potētie.glorie. ⁊ huiuſmodi. ¶ Scd̓o debet egredi decognatōe ſua. de hac cognatōe dīc Iob. xvij.Putredini dixi pater meꝰ es mater mea ⁊ ſoror mea vermibꝰ. Oportet ergo deſerere etiāpatrem appetitus ſenſualis. qui non queritniſi putrida .i. corruptibilia. et matrē curioſitatis ſenſitiue. ⁊ ſorores et fratres paſſionum impugnātiū. ac etiā affectū parentele