CitulusQuintus

Aſticie his qui diligūt aduentum dei .ſ. ꝑ mortem. vt dicitur. ij. ad Thimo. iiij. Ita ⁊ timere habet de pena qui quaſi inuitus migrat aſeculo. Unde Ciprianus hoc reprehendens:dicit. Ꝙͣ prepoſteꝝ ꝙͣqꝫ peruerſum ē. vt cuꝫvoluntatem dn̄i fieri poſtulemus. qn̄ vocatet accerſit nos de hoc mūdo. non ſtatim volūtatis eius imperio pareamus. Obnitimuꝫet reluctamur et ꝑuicatiū more ſeruoꝝ. cuꝫtriſticia ⁊ merore ante ꝯſpectū dn̄i ducimur⁊ volumus ab eo premijs celeſtibꝰ honorari.ad quē venimus inuiti. xiij. q. ij. ꝙͣ p̄poſterū.¶ Expectat̉ debite ip̄a mors. ſi pia preparatio fiat. ẜm dn̄i hortamentū dicētis Lu. xij.Sint lumbi veſtri p̄cincti. et lucerne ardentes in manibꝰ veſtris. ⁊ vos ſimiles homībeexpectātibꝰ dn̄m ſuum. Ubi tria poſſunt notari. Primum ē a vitioſis delectatōnibꝰ abſtractio. ibi. Sint lumbi veſtri precincti. Inlumbis em̄ eſt motus delectatōnis veneree.ꝓpter quod dicitur Iob. xl. Ꝙ fortitudo eiꝰſ. dÿaboli eſt in lumbis eius. Cinctura autēeſt quedam reſtrictio lumboꝝ. ſignans mortificatōnem delectatōnis. Secundum eſt inoperibꝰ feruens dilectō. ibi. Lucerne ardentes in manibꝰ veſtris. Lucerna ſignat mentem ſiue ꝯſcientiā. Ignis ardens feruens eſtcaritas. Iuxta illud Luc̄. xij. Ignē veni mittere in terram. Manus ſunt oꝑa. Tertiumeſt viua vigilatio. ibi. Et vos ſimiles ho. ex.Uigilant em̄ tales nonſolū in prima vigilia.ſed in ſecunda et tertia. ⁊ quouſqꝫ veniat dominus. Eſt em̄ prima vigilia etas iuuētutisſecūda virilitatis. tertia ſenectutis. In qualibet aūt etate debet quilibet vigilare in cōherendo bonis oꝑbꝰ. et expectando dn̄i aduentū. Signanter aūt dicit expectantibꝰ .ſ.ꝯtra illos qui īpaciētia moti nolūt expectare: ſꝫ p̄uenire dei aduētū. inferentes ſibipſismortem. qd̓ nullo modo licet neqꝫ ꝓpter quācunqꝫ miſeriā vel tribulatōnem mundi euadendā. vt fecit Saul. j Regū. vlti. Et catho.Nec ꝓpter peccatū quodcūqꝫ puniendū. vt iudas qui laqueo ſe ſuſpēdit Act̉. .jͣ. Nec ꝓpterquodcūqꝫ peccatū euitandū. vt fecerūt quedam mulieres ne violarent̉ a quodam tirāno. vt habetur in hiſtoria eccleſiaſtica. Necꝓpter quācunqꝫ aliam cauſam. vt expreſſe dicit Augꝰ in primo de ciui. dei. et. xxiij. q. v. ſinō licet. Et de hac materia plenius in ſecunda ꝑte ī tractatu de homicidio. Vt em̄ dicit̉Eccͣi. xj. Aors et vita a domino deo. Un̄ inferre ſibi mortem eſt auferre quod dei ꝓpriūeſt. Nam ⁊ſi iudex ſiue rector iuridice occiditin hoc vt dei miniſter agit. et ideo non malefacit. xxiij. q. v. qui malos. Nec eſt ꝯtra quoddicitur Sap̄. j. Deus mortem non fecit. Intelligitur enim mortem .i. cauſam mortis .ſ.peccatum. Vnde ſubdit. Nec letatur in per-

ditione viuorum.Secundo vt dictū ē .§. x.mors aliorum. eſt equanimiter tolerāda. Etcirca hanc quidē. Ex ꝯpaſſione eſt moderate lugendū. Ex deſperatōne a nimia triſticiacauendū. Ex dilectōne efficaciter ſubueniendū. ¶ Ꝙͣtum ad primum dicitur Eccͣi. xxij. (Deficit em̄ lux eius. Un̄ et dauid nonſolummortē ſibi dilectiſſimi ionathe defleuit. ſꝫ etmortē ſaulis ſibi inimiciſſimi. qui eū ꝑſequebat̉. pro eo ꝙ ieiunauit vt habet̉. ij Regū. j.Et de beato Ambro. legitur. ꝙ cuꝫ audiebatmortē alicuius ſancti viri: amare flebat. tūquia p̄ceſſerat eū ad premiuꝫ. tum quia ſubtractū eſſet a fidelibꝰ tale auxiliū. cū pauciſſimi boni reꝑiantur. Et Eccͣi. xxxviij. dicit̉In mortuuꝫ produc lacrimas. et quaſi dirapaſſus incipe plorare. Nec ē cōtra quod aitApl̓us. j. ad Theſſa. iiij. Non ꝯtriſtemini dedormientibꝰ .i. mortuis ſicut et ceteri qͥ ſpemnon habent. Et illud quod ait Criſo. xiij. q.ij. vbicūqꝫ ſepeliamur dn̄i eſt terra et plenitudo eius .ſ. quod oportet fieri: efficiatur. lugere aūt et deplorare et lamētari eos qui dehac vitā recedūt ex puſillanimitate ꝯtingit.Nam vt dicit Gr̄anus in. §. immediate ſeq̄nti. Hoc intelligitur cum fit per deſperatōemfuture reſurrectōnis. vt patet ex ip̄is verbisapl̓i. Uel etiam cū īordinate hoc fit vt a gētilibꝰ. clamando et lacrimādo. et carnes lacerando. et huiuſmōi. Sꝫ pietatis affectu ⁊ humanitatis intuitu mortuos lugere non ꝓhibemur. ſic ut nonnullos ſanctoꝝ aliorū exequijs pias lacrimas impēdiſſe legimus. vt d̓bea. martino et dominico et alijs. ¶ Secūdo dico ꝙ nimia triſticia ꝓpter mortē cuiuſcunqꝫ eſt cauēda. Vnde Eccͣi. xxxviij. dr̄. Nedederis in triſticiā cor tuū .ſ. nimiā. ſed repelle eam a te. Neqꝫ em̄ eſt ꝯuerſio .ſ. ad vitā. ethuic nihil ꝓderis .ſ. mortuo. ⁊ teip̄m peſſimabis. Et paulo ſuꝑius ratōem aſſignans peſſimatōnis dicit. A triſticia eī feſtinat morsſ. corporis. et cooperiet virtutem .ſ. animi. ⁊triſticia cordis flectit ceruicē. Et ẜm hoc intelligitur dictum Cipriani. xiij. q. ij. ꝙͣ prepoſterum videlicet. Nobis quoqꝫ ip̄is minimis ⁊ extremis quotiens reuelatū eſt. ꝙ frequēter atqꝫ manifeſte de dei dignatione preceptum eſt. vt cōteſtaret aſſidue. vt publicopredicarē fratres non eſſe lugendos. aſſertone dominica de ſeculo liberatos. cū ſciamusillos non amitti ſed p̄mitti. Loquitur em̄ delugentibꝰ ex deſperatōne ſeu cum nimia triſticia. Nec obſtat ꝙ filij iſrahel moyſen defūctum plaxerunt. xxx. diebus Deutro. vlti.Nam vt dicit Gracianus. xxvj. q. j. Aulta ꝑmittebantur in veteri teſtamento illis tanꝙͣ imperfectis. que tempore ꝑfectōnis .ſ. gratie eliminata ſunt. Omnia etiaꝫ in figuram