CapitulumPrimum

ꝯtingebant illis que nunc ceſſant. Un̄ ⁊ xp̄cꝯſolans viduam lugētem defunctū vnigenitum qui portabatur ad ſepulcrū: dixit. Noliflere Lu. vij. ¶ Poſſunt aūt aſſignari deceꝫrōnes ꝓpter quas quis debet et p̄t ꝯſolari etnō nimis ꝯtriſtari. ¶ Prima ratio eſt quiadeus vult ſic. Non gͦ debes eius reſiſtere volūtati. Un̄ Aug. Nihil eſt qd̓ d̓ illa aula ſūmi ⁊ eterni nō egrediatur inuiſibilis imꝑatoris. Et etiā tu petis in oratōne. fiat voluntas tua. quia volūtas dei ē prima cauſa omniuꝫ reꝝ. nec poteſt inueniri ratō quare ſicpult ẜm magiſtꝝ in pͥmo ſen. placeat igiturhomini quicqͥd placet deo. Et ob hoc qꝛ placet deo ait Seneca. ¶ Secūda ratō eſt quiaquelibꝫ creatura eſt dei. Ad Ro. xiiij. Siuepiuimus ſiue morimur: dn̄i ſumus. ⁊ ideo ſicut nō debes triſtari ſi is qui mutuauit aliquid: illud repetit. ſic nec de morte ꝓximi tuiUnde dicit Hiero. Nil abſtulit tuū qui dignatus eſt reciꝑe ꝓprium. Et Augꝰ dicit qui ꝑfecte diligit deū: nō ꝯtriſtat̉ de morte cuiuſꝙͣ.Et Iob. j. Dn̄s dedit dominus abſtulit ⁊cͣ.¶ Tertia ratio ē. quia ſtatutū eſt homībꝰ ſemel mori ad Heb̓. ix. Et Bern̄. dicit ſuꝑ illd̓ꝓprio filio nō pepercit. Si igitur nō peꝑcitfigulo nunqͥd parcet figmento. Si ergo cōmune eſt hominibꝰ mori non debes ꝯtriſtari ſi filio tuo accidat illud. Et Ambro. in li.de bono mortis. Quid abſurdius. vt id quodſcis om̄ibꝰ eſſe p̄ſcriptū quaſi ſpeciale deplores. ¶ Quarta ratio eſt. quia mors liberathominem a miſerijs huius vite. Unde dicitSalomon Eccͣs. ij. Cuncti dies eiꝰ laboribꝰ⁊ erūpnis pleni ſunt. nec ꝑ mortem quidemrequieſcit. Et ideo noſter ſaluator in mortelazari fecit feſtum: dicēs. Lazarus mortuꝰeſt ⁊ gaudeo. Sꝫ in reſuſcitatōne eius lacrimatus eſt ꝑ ꝯpaſſionē. qꝛ reuocabat euꝫ admiſerias huius vite. Unde dicit Augꝰ in li. d̓viſitatōne infirmoꝝ. O mors deſiderabilis. q̄mors omniuꝫ pn̄tium maloꝝ finis. o morelaboꝝ clauſura ⁊ quietis initiū. Quis poſſꝫcogitare tuarum vtilitates beatitudinū? Nāmale mori non eſt xp̄ianoꝝ quoꝝ mors eſtviuere in xp̄o. Et ratō eſt. quia dicit pͣs. Aput te eſt fons vite. ¶ Quinta ratō eſt. quiadeus omnia nouit et vibet quid eſt melius ꝓhomine. et ideo talis moritur. qui ſi remaneret in vita: faceret mala. et eſſet de reprobādis cum ſit de electis. Uel ſi non eſt de electisfeciſſet peius. Unde dicit̉ Sap̄. iiij. Raptuseſt ne malitia īmutaret intellectum eius etfictio deciperet animā illius. Faſcinatio em̄nugacitatis obſcurat bona ⁊cͣ. ¶ Sexta rōeſt. qꝛ tua accidia et triſticia tibi nocet. et einihil prodeſt. De quo eſt exēplum. ij Reg. xi.Ubi dicitur. ꝙ dauid donec filius ſuus infirmaretur ſtabat in triſticia et planctu. poſt

mortem v̓o filij incepit excludere a ſe triſticiā ⁊ planctum et poſuit ſe ad ꝯmetendum. A DEt interrogatus quare hoc feciſſꝫ. Rn̄dit qꝛante mortem eius forte potuiſſet impetrare a deo ꝑ planctuꝫ ſuum ſanitatem filij. qd̓non p̄t fieri poſt mortē. ¶ Septima ratō ē.quia nocet tibi talis triſticia. Ideo dr̄ Eccͣi.xxxviij. Repelle triſticiam a carne tua neqꝫem̄ erit reuerſio illius. ⁊ te peſſimabis. Duꝫem̄ homo tanta triſticia abſorbet̉: animumnō habet libeꝝ ad orandū pro eo quē lugetOctaua ratō eſt. qꝛ multi ſunt qui dānantur ꝓpter amorē amicoꝝ. Quia ẜm Aug. ſuper Gen̄. ad lr̄am. Sepe offenditur deus neoffēdatur amicus. Aulti em̄ damnant̉ ꝓpt̓filios vel vxores ⁊ ſimul. Et ideo cum hoc ſittibi incertū. an ſi vixiſſet filius tuꝰ ip̄e fuiſſet cauſa damnatōnis tue. ideo nō debes triſtari. ¶ Nona ratō eſt. quia reſurget. Undeapl̓s. j. ad Theſſa. iiij. Non triſtamini de dormiētibꝰ ſicut cetere gētes que ſpem non habent. Et. xiij. q. ij. ꝙͣ prepoſterū. Et Ambro.Ceſſabunt lacrime mee ⁊cͣ. Et ideo dr̄ Eccͣi.xxij. Aodicū plora ſuꝑ mortuum. ¶ Decicima ratō eſt. quia ſi ip̄e qui mortuus eſt. reperit ſe in bono loco: debes letari. quia orabit̉ pro te Augꝰ. Sic em̄ amici nr̄i a torrētepoluptatis inebriant̉ vt noſtri non obliuiſcātur. ¶ Tertio mortuis ē efficaciter ſubueniendum. Ande Eccͣi. xxxviij. dr̄. Contegecorpus illius .ſ. mortui. et non deſpicias ſepulturā illius. Unde ⁊ Thobiss multū deoplacuit in ſepeliēdo mortuos. Sꝫ non minꝰſubueniēdum eſt anime orando et alia bonapro ip̄a faciendo. Et ad hoc facit quod dicit̉xiij. q. ij. Qui diuina vocatōe ab hac vita recedunt. cum pſalmis tm̄ modo ⁊ pſallentiumvocibꝰ dn̄t ad ſepulcꝝ d̓ferri. Sufficiat aūtꝙ in ſpe reſurrectionis xp̄ianoꝝ corꝑibꝰ famulatus diuinorū impenditur canticoꝝ.Tertium principaleē ꝙ mors ē frequenter memorāda. Unde dr̄Eccͣi. xxxviij. in ꝑſona mortui. Memor eſtoiuditij mei .ſ. mortis. ſic em̄ erit ⁊ tuum. mihi heri ⁊ tibi hodie. Hinc et plato. Sūma ſapiētia ē meditatō mortis. Ualet em̄ ad multa huiuſmodi recordatio. Propter quod dr̄Eccͣs. vij. Melius eſt ire ad domum luctus ꝙͣad domum ꝯuiuij. In illa em̄ finis cunctoꝝadmonet̉ honinum et viuens cogitat qͥd futurum ſit. ¶ Et primo quidem valet ad mūdi ꝯtemptū. Iuxta illud Piero. ad paulinā.Facile ꝯtemnit om̄ia. qui ſemper cogitat ſeeſſe moriturum. Contemnit ſane memorāsmortē. carnis delicias. cum ſit a vermibꝰ cōſumēda. Iuxta illud Eccͣi. x. Cū mortuꝰ fuerit homo hereditabit ſerpentes et bermes.Contēnit mundi honorificētias. qꝛ vt dicitpͣs. Cum interierit .ſ. homo. nō ſumet om̄ia