TerciusTitulus

Neqꝫ em̄ lumen ſolis adiuuat. vt videatur luna aut ſtelle. Unde ⁊ quando luna eſt. xv. aere ſereno. de nocte multo clarior apparet. ꝙͣcuꝫ oritur ſol. Et ſiquis accenderet mille torticia de die. non ꝓpter hoc melius videret ſolem. Sic ad ꝓpoſitū. Lux diuina eterna ⁊ infinita ꝑ aliam lucē non videt̉. ꝙͣ ꝑ ſeipſamque lumen glorie efficitur. quādo intellectuicreato coīcatur. ita ꝙ lux intellectiua vnita eſt cū diuina. et videt ꝑ virtutē diuinam.non ꝑ lucem ſuā ꝓpriam. Unde hereticꝰ eſſꝫqui diceret. ꝙ intellectus beatꝰ videt deū ſine lumine glorie. quia hoc eſſet dicere. ꝙ intellęctus humanus videt deū virtute ꝓpria.qd̓ eſt falſum. Proſequat̉ de exemplo lucis.ediante ipſa luce tu vides terrā. lapides.arbores. aīalia. et multa alia. Et cum ipſaeadem luce videns ſoleꝫ. Oꝛ conſidera vbi ſitiſta lux ſolis. mediante quā tu vides ſolē etalia: certe non eſt lux in oculo tuo. ſed ſuꝑre viſa. Et ideo te ſtante in loco obſcuro. vides rem que eſt in loco luminoſo. ſiue rē luminoſā. Et nocte obſcura vides ſtellā et domū aliquā que ſit ad aliqd̓ lumē poſita: ꝙͣuis lumē ſuū non reddat claritateꝫ uſqꝫ adlumen tuū. Et ſic vides mediante duplici luce. vna eſt tui qui es in loco tenebroſo. Sedoculū habes ab intra luminoſū. cuiꝰ lux extra non extendit̉. Scd̓a eſt illa lux que eſtdiffuſa et reuerberata ſuꝑ illā rem quaꝫ tuvides. Quecūqꝫ harū duarū deficeret noͣ videres. neqꝫ ꝑ lucē oculi tui ſolā: nec ſolumꝑ extraneam. ſi tua ꝓpria deficeret. Si autēvis reſpicere mediante iſta duplici luce ſine alio medio ſolem in ſpera ſua. certe hocnon vales: ſed potiꝰ excecareris. Et ratō huius eſt. quia lux ſolis reuerberat in tua luce ꝓpria. et eſt tāta diſtantia inter tuā ⁊ ſuam. ꝙ tua refugit ip̄am. ⁊ ſuſtinere non poteſt ꝓpter excellentiā claritatis. Unde quātūcūqꝫ coneris nō potes oculuꝫ fixe tenereaꝑtum ad ſperam ſolis. Et auē volantē inter oculū tuū. et ſperā ſolis etiaꝫ videre nōvales. Sed ſi lux ſolis poſſet vniri cū tua luce ſuſpendēdo defectū ⁊ debilitateꝫ ip̄ius tuelucis. que ſuſpēſio ſequeret̉ ex vnione factatūc reſpice̓s ſolē ip̄m in ſpera ſua cum delectatione et ſuauitate. ſine reuerberatōe oculorum. Nunc ad ꝓpoſitū. ſciendum ꝙ due luces ſunt nec eſſarie ad videndū deū ſimul vnite virtute fortioris lucis. Uidelicet lux hūani intellectus. et illa eſt debilis. ⁊ lux diuinaet illa eſt fortiſſima. Si lux naturalis humana .ſ. intellectus conſideratur ſola. nihilcognoſcit certitudinaliter. Sicut qui in tenebris ē et nihil videt. ꝙͣuis in alia luce poſſit opinari aliquid. Sed non perfecte ſcireSicut exiſtens aliqͥs clauſus in camera olſcura. poteſt diuinare palpando. audiendo.

guſtando. vel odorando aliquid qd̓ eſt intracamerā. Sed dubitare habet ſe decipi. quouſqꝫ oculus illud videat virtute lucis ab extra venientis. Et ideo anime damnatoꝝ er­ (orant in cognitione dei. reputando ip̄m iniuſtum ⁊ crudelē. quia non habent aliā lucemꝙͣ ꝓpriam ẜm ſenſū. cū illa iudicando. diuinādo ⁊ opinādo. Et ipſe anime dānate diuina luce .ſ. naturaliter infuſa. vidēt oēs aliasaīas. ⁊ glori ā beatoꝝ ad ipſarū afflictōem.et aliqn̄ ſtatū animarū viatoꝝ ad ſuā ꝯfuſionem. et penas animarū dānatoꝝ ad eoruꝫtribulatōnē. Sicut ptꝫ ī ꝑabola diuitis epulonis et lazari Luce. xvj. Quia igitur lumēglorie p̄exigit in intellectu humano lumengratie vt ſuꝑueniat ei. quia in animabꝰ dānatoꝝ nō reperit̉ ip̄m lumē gratie. Ideo nōſūt ſuſceptibiles lumīe glorie. ⁊ ideo deū īdere nō poſſūt. nec gloriā ſuā. Sed aīe betorū habēt ꝓpriā lucē. gratia informatā. inqua diuina lux illuſtrādo ſecū vnit̉. nonmittendo infirmari aut exterreri: ſicut frunt exterriti oculi exteriores ⁊ interioripetri. iacobi. ⁊ ioh̓is. in trāſfiguratōe dei.adhuc erant mortales. facta gͦ illa vnionlumen glorie. Uidet intellectꝰ creatus inx naturalistute intellectꝰ increati. Et ſic lque erat gratioſa ſurioſa: que nō eſt aliud ꝙͣ verbū diuinū etcedensnum. tanꝙͣ ſolaris radius avidet lumē glorie gloturam ſuꝑ quā talis lux ſpargit̉. Etſt: ideolux totū videt. nihil ei abſconlibet ſanctus videtnanꝰ ſi eſſet inſit. Sicut oculus het vbicuntus cū ſuo radio claroqꝫ ſol attingeret ⁊ irravideret plus et minusſime fuitperfecta. Et quia aīavnita cū verbo eterus et.ſime videt verbū etnt. ẜm ꝙbo. Alie aūt aīe plus ⁊ inſunt plus vel mll̓ inaīionis etritatis: que eſt cauſaonis facialis. Et ſinon eſt creatura .ſ. altans creatorem. Sedglorie ſue vnitus īin lumine tuo .ſ. verbo dimen. Unde et Ioh. in apdit ſocit. ꝙ in illa ciuitateagnus .ſ.lem. nec lumen lucerne eſtlam. Ad hoc etiverbum eternū illuminatam facit. quod dixitfulgebunt ſicut ſol in regnoei. ideſt lux verbi. quod verbum eſne. Et lux cuiuſlibet beati erit quid vnuꝫvnionem non per conuerſionem. Non enimconuertetur lux verbi. Sicut nec natura