Capitulum

Sextum

vel fide deū vnū eſſe ratōnabilem viuentem.et īmenſū: ſed non ſicuti eſt in eſſentia ſuaEt ſi moyſes pure aliqn̄ vidit diuinā eſſentiam in corpore conſtitutus. fuit viſio illa qͣſi momentania ꝑ modū paſſionis tranſeuntis. et nō duratiua ꝑ modū habitus ꝑmanētis. ſicut eſt viſio facialis patrie. Nec obſtathuic ſententie quod dicit Iacob Gen̄. xxxij.Uidi dominū facie ad faciem. Non em̄ ꝓprieloquendo fuit illa viſio Iacob facialis. ſicuteſt viſio. patrie. Sed fuit viſio ymaginariain qua ſūt diuerſi gradus. Altior .ſ. vide̓ illud qd̓ apparet in ip̄a ymagine in qua apparet. Et alius gradus infimꝰ .ſ. audire tm̄ verba. Vt gͦ iacob inſinuaret excellētiā viſiōisymaginarie ſibi oſtenſe dixit. Uidi dn̄m facie. Nō gͦ vidit deū ꝑ eſſentiā ẜm tho. vbi ſupra. ¶ Notandum eſt aūt ẜm ip̄m. b. tho. ꝙU ſenſibile aliquid poteſt tripliciter conſiderari. Primo ꝑ ſui preſentiā. Sic ip̄a lux que ēp̄ſens oculo. Scd̓o ꝑ p̄ſentiā ſue ſimilitudinis in ſenſu īmediate deriuatā. ſicut albedoque eſt ī pariete videt̉. nō exiſtēte ip̄a pn̄tialiter ī oculo: ſed eius ſimilitudīe. licet ip̄aſimilitudo nō videat̉ ab eo. Tertō ꝑ pn̄tiaꝫſil̓itudinis nō īmediate deriuate ab ip̄a re.ſed deriuate a ſil̓itudine rei. ſicut cū videturaliquis homo ꝑ ſpeculū. Nō em̄ ſil̓itudo hominis īmediate eſt ī oculo: ſed ſil̓itudo hoīsreſultata. Loquendo igit̉ ꝑ hūc moduꝫ deviſione dei. dicendū ꝙ naturali cognitōe ſolus deus videt ſeipſum. qꝛ in deo idem ē eſſentia ſua et ſuꝰ intellectus. et ideo eſſentia ſuaeſt preſens ſuo intellectui: nec aliqua creatura etiā glorificata. poteſt eo modo deū videre. ſicut ip̄e videt ſeip̄m. quia hoc eſſꝫ ſimpliciter infinitū a finito ꝯprehēdi: qd̓ nō pt̄eſſe. vn̄ Hiere. xxxij. dicit̉ de eo. Magnꝰ ſciētia et incōprehenſibilis cogitatū. Et ſic ītelligit̉ illud Math̓. xj. qd̓ dixit. Nemo nouit filiū niſi pater. neqꝫ patrē qͥs nouit niſi filiusſ. noticia plene ꝯprehenſionis: nec ꝑ dictōeꝫexceptiuaꝫ. niſi excludit̉ ſpūs ſanctus. cuiꝰcū patre et filio eſt vna pleniſſima cognitōEt quod ſequit̉ ī illa auctoritate xp̄i. Et cuivoluerit filius reuelare. Intelligendum eſtfilium reuelare alicui patrē. non noticia cōprehenſionis. ſicut nouit ipſe filius patremſed noticia app̄henſionis. ſicut cognoſcit̉ aſanctis. ¶ Scd̓o modo ꝓut .ſ. ꝑ pn̄tiā ſil̓itudinis rei ī ſenſu īmediate deriuatā. videturaliquid ſenſibile. ſicut albedo in pariete vibetur ipſa non aſſiſtente pn̄tialiter ī oculo:ſed in ſimilitudine. Sic forte angeli naturali cognitōne deum vident. Et hec viſio fuit inangelis malis ante lapſum. Sed maiori lumine ſuꝑaddito .ſ. lumīe glorie angeli confirmati. vident deum facie ad faciem .i. clariſſime ſuam eſſentiā. Unde ſaluator Math̓.

xviij. inquit. Angeli eorum in celis ſemꝑ vident facieꝫ patris. Et ſimiliter ſancti lumīeglorie eis coīcato faciem dei vident. Quodardenter poſtulabat pͣs. dicens. Quando veniam et apparebo ante faciem dei. Et de ip̄olumīe glorie ait idem pͣs. In lumīe tuo videbimus lumen. Quod lumen quidaꝫ dixerūteſſe quandā ſil̓itudinem de deo creatā. Sedhoc eſſe oīno falſum et impoſſibile. ꝓbat. b.tho. vbi ſupra tribus ratōnibꝰ. Et prima eſtqꝛ nūꝙͣ poteſt aliquid cognoſci ꝑ eſſentiā ſicognoſcat̉ ꝑ ſimilitudinē que nō conueniatcū ip̄a re in ſpetie. Lapis em̄ non poteſt cognoſci ẜm illud qd̓ eſt. niſi ꝑ ſpecieꝫ lapidisque eſt in anīa Mulla em̄ ſil̓itudo ducit ī cōgnitōnem eſſentie alicuiꝰ rei. ſi differat a reilla ẜm ſpeciē. et multominꝰ ſi differat ẜm genus. Nō em̄ ꝑ ſpeciē equi vel albedinis. poteſt cognoſci eſſentia homīs. et multominꝰeſſentia angeli. Aulto igitur minꝰ ꝑ aliquāſpēm creatam quecūqꝫ ſit illa poteſt videridiuina eſſentia. cuꝫ ab eſſentia diuina plusdiſtet quecunqꝫ ſpēs creata in aīa. ꝙͣ ſpeciesequi vel albedinis ab eſſentia angeli. Undeponere ꝙ deus videat̉ ſoluꝫ ꝑ ſil̓itudinē ſeuꝑ quandā refulgentiā claritatis ſue eſt ponere diuinā eſſentiā nō videri. Scd̓a ratō ēquia cum anima ſit quedam ſil̓itudo dei. viſio illa magis eſſet ſpecularis et enigmaticaque eſt in via. ꝙͣ viſio clara et aꝑta que promittitur ſanctis ī gloria. et in qua erit beatitudo noſtra. Un̄ Auguſti. dicit hic in glo.ꝙ viſio dei que eſt ꝑ ſil̓itudinē ꝑtinet ad viſionē ſpeculi et enigmatis Tertia ratō eſt.quia ſequeret̉ ꝙ beatitudo homīs vltima eſſet in alio ꝙͣ in ipſo deo. quod eſt alienum afide. Sequeret̉ etiā ꝙ naturale deſideriū hominis quod eſt ꝑueniendi ad pͥmam rerumcauſam et cognoſcendi ip̄am ꝑ ſeip̄am eſſetinane. Uidetur ergo diuina eſſētia ꝑ ſeip̄aꝫī patria. et nō ꝑ ſil̓itudinē creatā. Et hoc eſtqd̓ dicit apl̓us paulo inferius. Tunc cognoſcam ſicuti ⁊ cognitus ſum. id eſt ſicut deuscognoſcit eſſentiā meam. ita deū cognoſcaꝫꝑ eſſentiā ſuā. Non tamen lÿ ſicut importatequalitatem: ſed ſil̓itudinē. Sic ergo in lumīe glorie qd̓ tn̄ eſt quid creatū. eleuatus intellectus videbit lumen diuine eſſentie. Adqd̓ intelligendū ſume exemplū in lumīe corꝑali. Oculus em̄ noſter nō eſt tante potētieꝙ poſſit fixe reſpicere in ſolē et quāto plusappropinquaret ad eum. tāto īeptior redderetur ad videndū ip̄m. Ita oculus intellectꝰhumani eſt ita debilis ex parte ſui. ꝙ ī tamexcellenti luce diuine eſſentie figi nō pt̄. niſi confortet̉ et fortificet̉ ꝑ virtutē diuinamEt iſta virtus fortificans ⁊ ꝯfortās dicit̉ lumē glorie. Ideo dicit̉. In lumīe tuo ⁊cͣ. Nullum em̄ lumen aliud lumen demōſtrat ꝙͣ ſe.