SecundusCitulus

panitas vanitatū .i. vanus ꝑ culpam plenꝰvanitate ꝑ penā. Et de hac agit̉ ip̄o. xij. ca.in finē libri Eccͣs. ¶ Ꝙtū igitur. ad vanitatem pene de qua apl̓s ad Ro. viij. Uanitaticreatura ſubiecta eſt etiā non valēs .ſ. pene.famis. ſitis. frigoris. ⁊ hmōi. Utiqꝫ cogitatōnes hoīm vane ſūt .i. afflictiue. Un̄ d̓r Sap̄.ix. Cogitatōnes mortaliū timide ⁊ incerte ꝓuidentie noſtre. Nā ſi bonus eſt hō. timet nōdiſplicere deo. nō incurrere pct̄a varia ⁊ hꝰ.Si malus. timet ne impediat̉ executio ſuarū malarū cogitatōnū. vel ne ꝓuidentia ſuacirca tꝑalia non habeat effectū. Timor aūt(vt dr̄ in pͥma canonica Ioh̓) penaꝫ habet.Frequēter em̄ vna cogitatō pugnat contraaliaꝫ. cū .ſ. caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpiritū ⁊ſpūs aduerſus carnē. Unde ſequit̉ cogitatōnes etiā circa curā corporis. ⁊ ꝓuiſionē etiāneceſſarioꝝ. multū tedium et penā inferūt.precipue bonis. ꝙͣuis in ſe peccata non ſint.¶ Scd̓o cogitatōes hoīm vane ſūt. vanitate iniquitatis. De qua pͣs. Cor eoꝝ vanū eſtid eſt iniquū. Et quidā ita iniqui ſūt. vt etiāꝯtra dominū cogitent. De quibꝰ pͣs. Cogitauerūt et locuti ſūt. iniquitatem ī excelſo locuti ſūt. dicētes deū nō habere ꝓuidētiā debitam circa hoīes. Cōtra quos Piero. Quid ꝯͣdn̄m cogitatis; ip̄e qui creauit mūdum ꝯſumationē faciet eiꝰ. Ꝙſi vobis rigidꝰ ⁊ cruētꝰvidet̉. ꝙ genus humanū diluuio deleue̓it ⁊cͣxxiij. q. v. Quid gͦ? Et ad intelligēdū qūo cogitationes efficiūtur inique. ſume exemplū īnebula q̄ eleuata a terra. ſepe in ꝑte ſuꝑiorisaeris generat nubes q̄ ibi nutriunt̉. nec diſſoluūt̉ niſi ꝑ magnū vētū. qui reſoluit illaset ꝯuertit. vel ī aerē vel ī aquā. grādinē. autniuem. Nutriūt̉ at̄ ille nubes ī aere virtutecaloris vl̓ ignis elemētalis. qui quaſi extinguitur ꝑ bonitrua. coruſcatōnes. et fulgura.Sic accidit de cogitatōnibus. Sūt em̄ vt qͥdam vapores ſiue nebule. que a terra ſenſitiue .ſ. fantaſie vel memorie aſcēdūt ad altitudinem intellectus. et calore .i. voluntatis affectu. nutriuntur et creſcunt et obnubilantmenteꝫ. vt ſol xp̄c non videatur. Et hoc qͣndoamor ꝓprius reperitur in voluntate qͥ omēꝫmateriam in ſe bonā cogitationū peruertitad malū. Sed ſi ventus ſpirituſſācti percutit tales nubes cogitationum. tūc extinguitmalū igneꝫ ſeu calorē ꝓprij amoris. Et exindeſequūtur tonitrua lamētationū d̓ peccatiscū clamore petendi diuinam miſericordiaꝫ.ſequūtur et coruſcationes bonoꝝ exemplorum. et fulgura incendentiū operū et verborum pluuie lachrimarū ⁊ huiuſmodi. ¶ Ꝙͣtum ad terciū cogitationes hoīm vane ſūt.inſtabilitate ſeu mutabilitate. de quo Eccͣs.penul̓. Uanitatis arguent̉ p̄terita. Ex eo eīꝙ preterita ſūt oſtendūt inſtabilitatem. Et

ſic cogitatōnes hominū vane ſūt: dū em̄ qͥspult fixe aliquid de ſpiritualibꝰ cogitare. ſb̓ito mens ad alia euolat. vt dicere valeat illd̓pͣs. Cor meū dereliquit me. Exemplū patet ībeato Bern̄. qui (vt habet̉ ī legēda eiꝰ) cōq̄rens cū quodaꝫ ruſtico ī itinere de tanta diſtractione mentis. vt vnū pater noſter dicere nō valeret. ſine alia cogitatōne. Aſſeruitruſticꝰ ſe hoc facere poſſe. Cui Bern̄. mulaꝫcui inſedebat ſi hoc agere poſſet ꝓmiſit. Ꝙꝛcum ille attemptaret. ī medio eius occurritſibi cogitatio de ſella ⁊cͣ.¶ Circa euidentiā eoꝝᵐ. §. iiij.que dicta ſūt ī pͥmo. §. huiꝰ capituli .ſ. ꝙ āgelus nō cognoſcit cogitatōes noſtras. eſt ſciēdum. ꝙ cogitatio noſtra vel etiaꝫ alicuiꝰ angeli poteſt cōꝑari ad tria .ſ. ad ſubiectū quiinformat. ad obiectū quod rep̄ſentat. ad affectū queꝫ inclinat. ¶ Primo em̄ ſi cōꝑaturcogitatō ad ſubiectū quod informat: tūc dico ꝙ angelus pt̄ ſcire vel videre cogitatōneꝫnoſtrā vel etiaꝫ angelicaꝫ. Quiꝰ ratio eſt. qͥaangelus pt̄ videre ſpecies exiſtentes in mētemea vel angelica. Sed cogitatio actualis ēquedaꝫ forma ⁊ quidam actus exiſtens ī intellectu eque realis et eque actualis. ſic̄ ſpecies vel magiſꝙͣ ſpecies. Ergo quā rōne ſpecies exiſtentes ī mente mea vel angelica angelus pt̄ videre: eadeꝫ ratiōe cogitatio actualis mea vel angelica pt̄ cognoſci ab aliquoangelo. ¶ Secūdo modo pt̄ ꝯꝑari cogitatiomea vl̓ angelica ad obiectū qd̓ repreſentat.Et ſic cogitatio mea vel angelica pt̄ cognoſci et videri ab āgelo. vt verbi gratia. Sicutille qͥ videt ſpēꝫ alicuiꝰ rei ī oculo alteriꝰ. etmediante illa ſpecie ht̄ aliquaꝫ noticiā de recuiꝰ eſt ſpēs. Sic angelꝰ vidēs cogitatōꝫ alicuiꝰ in mēte nr̄a vl̓ angelica. cognoſcit ⁊ nidet rē cuiꝰ eſt cogitatio. vel quā illa cogitatio repn̄tat. Nota tamen differentiam interillum qui videt cogitatōeꝫ alicuiꝰ rei in mētealterius. quia non habet rē de qua ē cogitatio ꝓ immediato obiecto. ſed ip̄aꝫ cogitatōꝫ.et mediante cogitatōne ht̄ aliquā noticiā dere cuiꝰ eſt cogitatio. Sicut dictū eſt de illo qͥvidet ſpecieꝫ alicuius rei ī oculo alterius. etmediante illa ſpecie habet aliquā noticiā dere cuiꝰ eſt ſpecies. Ille auteꝫ cuius cogitatiovidetur habere rem. de qua eſt illa cogitatoꝓ immediato obiecto. et videt illā reꝫ de quaeſt cogitatio: ſicut ille qui videt reꝫ immediate viſione corꝑali. ꝑfectiꝰ videt. ⁊ aliqͥd poteſt cognoſcere de ea. puta qͣnta ſit vel aliqͥdtale. quod non poteſt cognoſcere ille qui videt eā mediante ſpecie exiſtente ī oculo alterius. Ita etiā ille qͥ videt reꝫ intellectualiterin mente ꝑ actū ſuum cogitandi ꝑfectius. etpl̓a nouit de illa re ꝙͣ ille. qui videt eam me-