CapitulumOctauum
ſitp̄es nōſolū voce ꝓlatas ſed etiā cogitationes cōceptas. cū ſigna q̄daꝫ ex aīo expͥmūtur tota facilitate ꝑdiſce̓. xxvj. q. iiij. c. fi. ꝙͣuis in li. retractatōnū dicat hoc nō eſſe aſſerendū .ſ. qūo hoc ſciant. nō tn̄ dīc quin taliaſciāt .ſ. per coniecturas.Ꝙͣtū ad ſecūdū ſcienbum. ꝙ cogitatōes hoīm ſūt multe et ml̓tipliciter variate. Vnde ī pl̓i dicit cogitatōneshoīm. Uariate aūt ſūt. nōſolū ẜm materiaꝫſed ẜm cauſā. Nā vt dīc venerabilis Caſſianin pͥma collatione abbatis oÿſi. Quedamcogitatōes hn̄t ortū a deo. q̄daꝫ a diabolo. q̄dam a carne ſeu corde ꝓpͥo. Et ꝙ cogitatōeshn̄t pͥncipiū a deo on̄dit apl̓s. ij. ad Corin. iijdicēs. Nō ꝙ ſimꝰ ſufficiētes cogitare aliqͥd anobis .ſ. boni ſꝫ ſufficiētia nr̄a ex deo eſt. Oīsigit̉ cogitatio bona ī nobis a deo ꝓcedit: puta. cū cogitas agere pn̄iam. ieiunare. orare.pirtutes acquirere. ꝓximis ꝓdeſſe. deo place̓⁊ hmōi. Et ad hoc hortebat̉ pͣs. dicēs. Iactacogitatū tuū in dn̄o .ſ. de eo et ꝓpter eū bonacogitando. ¶ Ꝙ cogitatōes etiā aliq̄ ꝓcedāta diabolo inſtigāte. oſtendit̉ ex eo. ꝙ xp̄o pꝰreſurrectōeꝫ apparēte diſcipulis. cū extimarent ip̄m fantaſma eſſe: dixit eis. Quid turbati eſtis; et cogitatiōes aſcēdūt ī corda veſtra. Aſcendūt dīc. qꝛ male erāt et falſe. ⁊ iōaſcendebāt a demonijs. Si bone fuiſſent. deſcēdiſſent a pr̄e luminū. Et d̓ iuda dicit euāgeliſta. Cū miſiſſet diabolꝰ in cor eiꝰ vt traderet eū. Ubi aduertendū ẜm. b Tho. ī pͥma ꝑte. q. cxj. ꝙ demones nō pn̄t immutare cogitationes interiꝰ eas cauſādo. cū vſus cogitatiue virtutis ſubiaceat volūtati. Qd̓ gͦ dr̄ aDamaſceno et Beda. ꝙ eſt immiſſor ⁊ incēſor cogitationū. intelligit̉ hoc non ꝙ cauſateas. ſed inqͣtū incitat ad cogitāduꝫ vel appetēdum cogitata. ꝑ modū ꝑſuadētis vel paſſionē cōcitātis. Et hocip̄m incendere Damaſcenꝰ vocat immittere. qͥa talis oꝑatio interius fit. Sed bone cogitatōes attribuūt̉ altiori pͥncipio .ſ. deo. lꝫ angeloꝝ mīſterio procurēt̉. ¶ Ponit at̄ Anſhelmꝰ in li. de ſil̓itudinibꝰ pulchrā ſimilitubinē. circa hāc materiam cogitatōnū. ꝓut ſūt a deo vel diabolovbi comꝑat cor nr̄m molēdino cuidā. quodcōtinue voluit̉. cuiꝰ molēdini dn̄s locat ip̄malicui. dās ſibi triplex genꝰ victualiū ad molendū .ſ. triticū. ordeū. et ſpeltā. cū hac cōditionē: qd̓ ꝯtinue molat aliqd̓ ex illis. et hocfaciēdo ſibi fideliter ſeruit ⁊ inde bene viuit.Pabet at̄ dn̄s ille inimicū capitalē. q̄rens īoībꝰ ei diſplicere. Un̄ ſciēs molēdinū ſuū tl̓ilocatū occultat ſe iuxta domū. eiꝰ vt ſi talisꝯductor ceſſat ꝑ modicū a molēdo victualiadn̄i ſui. et cū hoc reperit. immediate poīt ſuper molēdinū de rebꝰ ſuis videlꝫ picē. arenā.
vel paleas. ⁊ hoc ad deſtruendū molēdinū ⁊ Ailli nocēdū. Spūaliter dn̄s iſte ē deꝰ nr̄. vniuerſoꝝ dn̄s. Molēdinū ſuum eſt cor nr̄m qd̓ꝯtinue voluit̉ circa aliquid cogitādū. UndeBern̄. Nil fugatiꝰ aīo meo. Locat aūt iſtudmolēdinū nobis vt molamꝰ. cū volūtateꝫ p̄ſtat et rōeꝫ ad cogitādū. Amīſtrat ⁊ ip̄e perinſpiratōeꝫ triplicē materiā. ſuꝑ qͣ debeamꝰvoluere cor nr̄m. videlꝫ cogitatōes de deo. etde eiꝰ immēſa bōītate. et gl̓a ſuꝑna: tāꝙͣ triticū optimū. De virtutibꝰ et donis ſpūalibꝰ.qūo ī eis ꝓficiamꝰ tanꝙͣ ordeū. Cogitatōnesde pct̄is cōmiſſis vt doleamꝰ. et de his q̄ pn̄tꝯmitti. vt fugiamꝰ tanꝙͣ ſpeltaꝫ. Et certe cūhoc facimꝰ deo fideliter ẜuiuimꝰ. ⁊ inde tandem viuimus. vita gr̄e ⁊ tādeꝫ glorie. Inimicus huiꝰ dn̄i diabolus eſt. qͥ inſidiat̉ ꝯtinuemolēdino cordis nr̄i. Etſi videt nos nō cogitare aliqͣ vtilia. tūc ip̄e ſuggerit et ſuadet cogitatōes luxurie macl̓oſas corꝑis et aīe tāꝙͣpicē. vel cogitatōes auaricie gͣues tāꝙͣ arenam. vel leues inanis glorie tāꝙͣ paleas. Exquibꝰ molēdinū deteriorat̉. et talis ꝯductorniſi reſipiſcat oportet ꝙ moriat̉ ſpūaliter. qꝛex illis viuere nō pt̄. Unde dīc dn̄s ꝑ ꝓph̓aꝫ.Uſqꝫ qͦ morabāt̉ cogitatōes apd̓ te noxie. EtSap̄. j. dr̄ de ſpūſct̄o. ꝙ auferet ſe a cogitationibꝰ q̄ ſūt ſn̄ intellectu .i. ſn̄ rōne. Procedūt et cogitatōes aliqn̄ ex corde ꝓpͥo. Un̄ ſaluator Math̓. xv. inqͥt. Ex corde exeūt cogitationes male. Unde et ī figurā dictū fuit pͥmoparēti. Spinas ⁊ tribulos germīabit tibi .ſ.terra cordis tui. etiā cultinato ſpūalibꝰ exercitijs. Spinas .ſ. cogitatōnum ſolicitudinistꝑaliū. ⁊ tribulos affectōnū ſenſualiuꝫ. Quecogitatōes infeſtāt hoīeꝫ importune. ſic̄ muſce frequentāt cadauer. Un̄ et. b Antoniꝰ qͣiattediatꝰ ſemel ex tāta cogitatōnū importunitate. exclamat ad deū. dn̄e volo ſaluus fieri ſed nō ꝑmittūt me cogitatōes mee. Uerūqꝛ pͥmi motꝰ earū nō ſūt ī nr̄a pt̄ate. vn̄ necpct̄a: ſaltē a ſecundis motibꝰ ſeu delectatōibus earū cauēdū eſt. Un̄ dn̄s dīc ꝑ Iſa. Auferte malū cogitationū vr̄aꝝ. nō dīc cogitatiōes. ſꝫ malū cogitationū. inqͣtū .ſ. de vitijsſūt cū complacētia ip̄aꝝ.¶ Ꝙͣtū ad terciū dixi.ꝙ cogitatōes ip̄e ex ſe .i. defectu cogitātis ſt̄dep̄uate. qm̄ inquit vane ſūt. Eſt at̄ triplexvanitas .ſ. penalitatis. iniqͥtatis. ⁊ inſtabilitatis. de qͣ triplici vanitate agit̉ Eccͣs. ꝑ totum. Un̄ ⁊ ī pͥncipio libri noīat vanitatem:dicēs. Uanitas vanitatū ⁊ oīa banitas. Oīaem̄ creata ſūt vanitas ꝙͣtū ad mutabilitatē.et de hac agit̉ .j. capl̓o Eccͣs. uſqꝫ ad. iiij. c. excluſiue. Sed hō nōſolū eſt vanitas predictomō ſed etiā ꝑ iniquitatē. Et de hac agit̉ a. c.qͣrto uſqꝫ ad. xij. excluſiue. Eſt ⁊ tercia vanitas ī hoīe .ſ. penalitatis ⁊ ea plenꝰ. Un̄ dicit̉