CapitulumNonum
diāte cogitatōe exiſtēte ī altero. Et ſic ꝙͣuisangelꝰ cognoſcat cogitatōeꝫ noſtrā vl̓ angelicam. tn̄ cogitatio tā nr̄a ꝙͣ angelica. p̄t latere aliquē angelū. ꝙͣtū ad hoc ꝙ nō ita ꝑfecte videt rem illā. de qͣ eſt cogitatio videndocogitatōneꝫ in altero. ſicut ille cuiꝰ eſt cogitatio. ¶ Tercio modo pt̄ cōꝑari cogitō nr̄avel angelica ad effectū quē inclinat. Et tuncdico. ꝙ volūtas pt̄ dupliciter ꝯſiderari .ſ. vthabitualiter volens. ⁊ vt actualiter volens.Primo modo volūtas pt̄ ꝯſiderari vt habitualiter volēs. et ſic cogitatio nr̄a vel etiamangelica. latet quēcūqꝫ intellectū creatū. etiāip̄m cogitāteꝫ. qꝛ .ſ. nullꝰ intellectus creatusvidet. qͥd ī futuꝝ velit volūtas d̓ eo qd̓ modocogitat̉. ad quē finē debeat ī poſteꝝ vti. Secūdo modo pt̄ ꝯſiderari volūtas vt actualit̓volēs. et intēdens aliqͥd aſſequi ꝑ ip̄aꝫ cogitationē et rem cogitatā: et tūc cogitatio talis aliquo modo patet ⁊ aliqͦ mō latet. Verbigrā. vt ſi aliquis cogitet de lapide volēs actuvti eo ad ꝓijtiendū ad auē. tūc bato ꝙ nō lateat angelū ip̄a cogitatō. ꝙͣtū ad hoc ꝙ ē q̄dāfor̄a inherēs voluntati. nec lateat ip̄m etiaꝫhabitudo vniꝰ ad alteꝝ. quin ſciat ꝙ illud qd̓vult volūtas. eſt lapis: tn̄ pōt latere angelūhabitudo vniꝰ ad alteꝝ .ſ. ꝙ neſciat ad queꝫfinē volūtas vult rem cogitatā. Verbi grā.Licet videat volūtateꝫ velle lapidē de qͦ cogitat intellectꝰ meus. pt̄ tn̄ igͦrare rationē velfinem qͣre volūtas vult lapideꝫ. vtꝝ .ſ. ad ꝓijtiēdum ad auē. vel ad inimicū. vel ad edificandū. Et ſic qn̄ idem effectꝰ pōt ꝓuenire exmultis cauſis. nō oportet ſcito effectu. ſcireex qͣ cauſa venit. Et ſic eſt īꝓpoſito ſicut ptꝫ.hec doctor ſubtilis .i. ſcotus. et mgr̄ herueusGrito ordinis p̄dicatoꝝ. ¶ Cogitatō peccati fit ꝑ qͣtuor cauſas .ſ. vel ad cognoſcēdum.cauendū. delectādum. ꝑpetrādū. Primo cogitatio pct̄i fit aliqn̄ ſolū ad cognoſcenduꝫ.Sicut cū quis pult diſputare vel p̄dicare depct̄o. et ideo oportet ꝙ de ip̄o cogitet vt ſciatqūo debeat diſputare vel p̄dicare. Et tl̓is cōgitatio de pct̄o q̄ ordinat̉ ſolū ad cogͦſcēduꝫip̄m pct̄m. eſt ſn̄ om̄i pct̄o. ¶ Scd̓o cogitatōpeccati q̄ fit ad deteſtādū ꝯmiſſū. et cauēdūfutuꝝ. eſt meritoria. Iſa. xxxviij. Recogitabo tibi omēs annos meos ī amaritudīe aīemee. In qͦ verbo notāt̉ tria. Primo ꝯfeſſionis huīlitas. ibi. recogitabo .ſ. ad ꝯfitēdū tibi. Scd̓o cōfeſſioīs integritas. ibi. oēs ānosmeos. Tercio ꝯtritōis qͣlitas. ibi. ī amaritudīne aīe mee. Oportet em̄ ꝙ qn̄cūꝫ qͥs cogitatde pct̄o. de ip̄o ꝯtritōeꝫ hēat. ¶ Tercio cogitatio pct̄i fit ad delectādū. ⁊ hoc duobꝰ modis. Vel ad delectādū de cogitatiōe pct̄i ſolū⁊ talis cogitatio ē pct̄m veīale. vl̓ ad delectābum de re vel de pct̄o cogitato. et talis cogitatio eſt pct̄m mortale. ¶ Quarto modo co-
gitatio pct̄i fit ad ꝑpetranduꝫ pct̄m. Et tūcſi pct̄m ē mortale. etiā cogitatio iſto fine .ſ.vt ꝑpetret̉ eſt pct̄m mortale. Un̄ ſuꝑ illo p̓bo Leuit̉. xv. Aulier q̄ patit̉ fluxū ſanguīsglo. ſic dicit. Cogitatiōes et volūtates ꝙuisoꝑe nō ꝯpleāt̉. apud deū ꝓ factis habent̉ etpuniūt̉. Hec. bTho. in. iiij. Et Alexander. ij.ꝑte ſūme. q. xxxv. ¶ Finaliter circa cogitatōnes cordis ꝯſiterare debemꝰ cauſā .ſ. a quooriūt̉. Ubi nota ꝙ cogitatiōes cordis dupliciter ꝯſiderari pn̄t .ſ. abſolute inqͣtū cogitatōnes. ⁊ cōditionate inꝙͣtum bone vel male.Primo gͦ ꝯſiderādo cogitatōnes cordis abſolute inꝙͣtū cogitationes. tūc dico ꝙ cā cogitationū vel rabix eſt triplex .ſ. ꝓpinqua. mediata. et remota. Prīa cauſa cogitatōnū ꝓpinqua et immediata. eſt app̄henſio ſenſuūꝑticulariū ꝑ organa. Scd̓a cā vel radix cogitationū mediata. ē imaginatio cauſata exapp̄henſione ſenſuū. Tercia cā vel radix cogitatōnū remota eſt cor. Qd̓ ptꝫ. qꝛ cogitatōa corde nō exijt niſi ꝑ aliquā imaginatōꝫ velfantaſiā. q̄ eſt motus factꝰ a ſenſu. vt dr̄ ī. ij.de aīa. Et ideo cū d̓r Math̓. xv. de corde exeūtcogitatōnes ⁊cͣ. Intelligit̉ cor eſſe pͥncipiuꝫcogitationū tāꝙͣ cauſa vel radix remota vtpatet. Hec. bThomas in. iiij. diſ. xxiiij.¶ Capitulū nonū. de memoria.E mēoria nota. ꝙ memoria ẜm. bTho. in pͥma ꝑte. q.Axxix. arti. vj. ſumit̉ dupliciter.Uno modo ꝓut de ratione eiꝰ eſt.ꝙ obiectū eiꝰ ſit p̄teritū vt p̄teritū. et ſic memoria eſt ī ꝑte ſenſitiua. vna potētia diſtincta ab alijs ſenſitiuis interioribꝰ ꝓut ſupͣdictū eſt. Sēſitiua em̄ tm̄ eſt app̄henſiua ꝑticulariū. Preteritū at̄ vt p̄teritū cū ſignificꝫeſſe ſub determinato tꝑe. ad ꝯditōneꝫ ꝑticularis ꝑtinet. Et habꝫ talis potētia ſenſitiuaorganū corꝑale cui eſt affixa. ſic̄ ⁊ alie. Pruta etiā eaꝫ habēt. Alio modo ſumit̉ mēoriaſolū ꝓ vi ꝯſeruatiua ſpēꝝ intelligibiliū ⁊ ſicmemoria ē ī ꝑte intellectiua. Ꝙͣuis eī Auicenna dixerit ſpēs intelligibiles impoſſibileeſſe ī intellectu ꝯſeruari. vnde ẜm ip̄m ꝙͣcitoaliqͥs deſinit actu intellige̓ aliquā reꝫ deſiniteē ſpēs illiꝰ rei ī intellectu. Un̄ Areſto. ī. iij.de aīa ꝯͣriū aſſerit. Ratōne etiā dicta poſitōreprobat̉. Qd̓ em̄ recipit̉ ī aliquo recipit̉ ꝑmodū eiꝰ ī eo. Intellectꝰ at̄ eſt magis ſtabilisnat̉e et immobilis ꝙͣ materia corꝑalis. Si gͦmateria corꝑalis for̄as qͣs recipit nō ſolū tenet dū ꝑ eas agit ī actu: ſꝫ etiā poſtꝙͣ ꝑ easagere ceſſauerit: multo fortiꝰ intellectus immobiliter et inamiſſibilit̓ recipit ſpēs intelligibiles. ſiue a ſenſibꝰ acceptas. ſiue ab aliqͦintellectu ſuꝑiori effuſas. Unde in. iij. de aīa