CitulusSecundus
ſmata ſeu imaginatōnes intellectui et ī illisintelligit. Et hinc eſt ꝙ deꝰ a mortalibꝰ videri non pt̄ ſeu intelligi clare ꝑ eſſentiā ſuā: qꝛcū nō poſſit intellectus intelligere abſqꝫ fātaſmate: et fantaſma ſit repn̄tatiua rei corporalis. nō pt̄ aliqd̓ fantaſma deū ī ſua eſſētia repn̄tare. Nā vt d̓r Ioh̓. iiij. Spūs ē deꝰ:nō corpꝰ. Et iō intelligi clare nō pōt. niſi qͥsſit alienatꝰ a ſenſibꝰ: vt Paulus ī raptu ſuo.Sic gͦ ꝑtrāſit hō ī imagine .ſ. ad intelligēdū¶ Ꝙͣtum ad terciū cō.§. iij.turbat̉ hō frequēter ex eo. ꝙ ea q̄ imaginat̉ſ. in implendo deſideria ſua. querēdo diuitiaset hmoi non habuer̄t effectū. ſꝫ fruſtra ꝯturbatur qꝛ inutiliter et ſn̄ ratōne cū hec expediāt ſaluti ſue. Cōturbat̉ ⁊ aliqn̄ tribulatōnibꝰ et aduerſitatibꝰ: ſed fruſtra. qꝛ nō pt̄ eavitare deo ſic diſponēte. Cōtͣ bat̉ et ſepe ſuisſolicitudinibꝰ ī ml̓tiplicādo tꝑalia: ſꝫ ⁊ fruſtra. qꝛ demū oīa ī morte dimittit. Ad qd̓ facit ꝙ dīc idem pͣs. alubi videlꝫ. Sicut ſomnūſurgentiū dn̄e. imagines ip̄oꝝ .i. imaginationes mūbanoꝝ ad nihilū rediges.Nota ꝙ circa pote§. iiij.tiam fantaſticā ſiue imaginatiuā. oꝑari pt̄poſt deū qui eſt pͥma cā oīs motōis. angelusbonus et angelꝰ malus. ⁊ hō ip̄e ꝑ ꝓpͥos actꝰ.Et angelus bonꝰ oꝑat̉ in ea ad inſtruendū.qd̓ ꝓbatur rōne. autoritate. ⁊ exēplo. ¶ Rationē aſſignat. b Tho. j. ꝑte. q. cxj. q̄ talis eſt.Diuina ſapīa (vt dicit Hioniſiꝰ de diui. no)ꝯiūgit fines prioꝝ pͥncipijs ſcd̓oꝝ. Ex qͦ ptꝫꝙ natura inferior ī ſui ſup̄mo attingit̉ a natura ſuꝑiori. Natura at̄ corꝑalis ē infra naturā ſpūaleꝫ. Inter omēs aūt motus corporeos. ꝑfectior eſt motus localis. vt ꝓbat ph̓sin. viij. phiſicoꝝ. Et id̓o natura corꝑalis nata eſt et apta moueri a nat̉a ſpūali ẜm motum localeꝫ. Imaginatiua igr̄ potentia ſiuefantaſtica. cum ſit ſenſitiua et affixa organocorꝑali. pt̄ immutari ꝑ angelū bonū. et hocmagis ꝑticulariter declarat idem. bTho. ī. q.cxj. arti. iij. Ubi dīc. ꝙ apparitōes imaginarie q̄ fiūt ī fantaſia cauſāt̉ interduꝫ ī nobisex locali mutatione corꝑaliū ſpirituū ⁊ humoꝝ. Vnde Areſto. in li. de ſom. et vigi. aſſignās cauſaꝫ apparitioīs ſomnioꝝ dīc. ꝙ cūaīal dormit deſcendēte plurimo ſanguine adprincipiuꝫ ſenſitiuū .ſ. a capite ad cor. ſimuldeſcendūt motꝰ .i. imp̄ſſiones relicte ex ſenſibiliū motiōibꝰ. q̄ ī ſpiritibꝰ ſenſualibus cōẜuant̉. et mouent pͥncipiū ſenſitiuū ita ꝙ fitquedaꝫ apparitio. ac ſi tūc prīcipiū ſenſitiuūa rebꝰ ip̄is exterioribꝰ immutaret̉. Et tantapt̄ eē ꝯmotio ſpirituū ⁊ hūoꝝ. ꝙ hꝰ. apꝑitōnes etiā vigilatibꝰ fiūt. ſic̄ ptꝫ ī freneticis etī alijs hꝰ. Sicut gͦ hoc fit ꝑ naturaleꝫ cōmotōneꝫ hūoꝝ. ita pt̄ fieri ꝑ oꝑatōnē angeloꝝ.
exqͦ vt dictū eſt materia corꝑalis naturalit̓ſubeſt angel̓ qͦ ad motū localē. ¶ Probaturhoc etiā autoritate. dr̄ em̄ Eccͣs .j. Luſtransvniuerſa in circuitu ꝑgit ſp̄s ⁊ ī circulos ſuos reuertit̉. Qd̓ exponit̉ a qͥbuſdaꝫ de ſole. qͥiccirco dr̄ ſp̄s. nō ꝙ corpora celeſtia ſint aīmata: ſed qꝛ vnit̉ eis angelꝰ ſicut motor mobili. admouēdū ip̄m corpꝰ ſolare virtute ſuaDicit̉ at̄ reuerti ī circulos ſuos. qꝛ ꝑ eoſdeꝫgradꝰ ꝑ qͦs aſcēdit ꝑ zōdiacū. ꝑ eoſdeꝫ reuertit̉ ſeu retrocedit. Aug. etiam in li. de trini.dīc. ꝙ angeli adhibēt ſe iaꝫ corꝑalia ad aliqͦseffectꝰ ꝓducēdos. ſic̄ factū fuit ꝑ angelos malos. de ſerpētibꝰ de nouo formatis corā pharaone incantatōibꝰ magoꝝ. ẜm expoſitoneꝫaliqͦꝝ. hoc at̄ fieri nō p̄t̄ niſi localiter mouēdo. Ph̓i etiam poſuer̄t ſup̄ma corꝑa mouerilocalit̓ a ſpūalibꝰ ſb̓ſtātijs .i. angel̓. ¶ Oſtendit̉ ideꝫ ꝑ exēplū. videlꝫ ex viſionibꝰ imagīarijs ꝓph̓aꝝ eis factis ī ſomno vel vigilia. miniſterio bonoꝝ angelorū. Et ī hmoi oꝑatōeſeu trāſmutatione imaginatōis ẜm. b Tho.nō impͥmit angelꝰ aliquā for̄aꝫ imaginariā.q̄ nullo modo priꝰ ſit ꝑ ſenſū accepta. nō em̄poſſet face̓ ꝙ cecus imaginaret̉ colores. Sꝫhoc facit cauſādo motū localeꝫ ſpirituum ⁊hūoꝝ vt dictū eſt. ex qͦ motu imaginatio infor̄at̉. vt actꝰ fantaſticus motꝰ cōſurgat abimp̄ſſionibꝰ interius ꝯẜuatis. et prius acceptis a ſenſibꝰ. Et cū angelus bonͤ cauſat aliquā imaginariā viſionē. ſiue ī hoīe vigilāteſiue dormiente. qn̄qꝫ ſimul illuīat intellectū.vt cognoſcat talis. qͥd ꝑ hꝰ. ſil̓itudineꝫ ſignificet̉. Sicut ī Ioh̓e euāgel̓. de viſionibꝰ imaginarijs. vt hr̄ ī Apoca. de libro clauſo ſeptēſigillis ⁊ aꝑtione eoꝝ. et de ſeptē angelis tuba canētibꝰ. qͣs habuit et intellexit mīſterioangeloꝝ vigilās. Un̄ dīc ip̄e ī pͥmo capituloSignificauit beꝰ q̄ oꝑtꝫ fieri cito loquēs perangelū ſuū ẜuo ſuo Iohāni. Et Ioſeph dormiēti apꝑuit angelꝰ ⁊ illūiauit eū. monendode trāſlatōe pueri Ih̓u ī egiptū Mat̉. ij. Qn̄qꝫb̓o ꝑ oꝑatōꝫ angeli boni ſolūmodo ſil̓itudīesreꝝ apparēt ī imaginatōne. abſqꝫ alia illuīatione intellectꝰ ad intelligēduꝫ qͥd ſignificet.nec tn̄ fit deceptō ꝑ eos. ſꝫ hoc ꝯtingit ex defectu intellectꝰ eius cui apparēt. Sicut accidit ī ſomnio Phara. de ſeptē ſpicis et d̓ ſeptēpaccis varijs. ſignificātibꝰ ſeptē ānos fertilitatis ⁊ alios ſeptē ſterilitatis. quod tamenip̄e non intellexit: ſed Ioſeph.¶ Operatur etiā angelꝰ§. v.malꝰ .i. diabolꝰ c̓ca fātaſiā hoīs ſꝫ ad decipiendū. Qd̓ declarat̉ nat̉ ali rōe. canoīs autoritate. ⁊ exꝑimētoꝝ ml̓tiplicitate. Primū ſicdeclarat̉. corꝑa nat̉alit̓ ſb̓dūt̉ ⁊ obediūt nat̉eangelice ꝙͣtū ad motū localē. Angl̓i at̄ malietiāſi amiſerīt grāꝫ n̄ tn̄ v̓tutē nat̉alē. Cū at̄