QuartumCapitulum

ligata eſt. nō at̄ ex ꝑte ſuꝑiori: ad innuēdūꝙ locutio d̓ inferioribꝰ ſiue terrenis debꝫ eēbreuis. de ſuꝑnis v̓o ꝓlixa. qd̓ ſeruauit peroptime virgo gl̓oſiſſima breuiſſime loquēsde terrenis etiaꝫ neceſſarijs. vt illud Ioh̓. ij.binū nō habent. Sed copioſe de diuinis. vtillud. Magnificat. ⁊cͣ Luc. jͣ. ¶ Ꝙtū ad qͣrtum .ſ. circūſtātiā. ꝯſidera diligēter qͦt muris ſit circūqͣqꝫ lingua clauſa et circūdatavt hr̄e elicias nō defacili et indifferēter eſſeloquēdū. Nō tn̄ ex om̄i ꝑte clauſa eſt ſed ht̄aꝑturaꝫ oris. Etſi cū clauſura dentiū vel labi oꝝ qꝛ etiā rep̄henſibile eſſet ſꝑ tace̓. ꝓpterqd̓ dīc Iſa. vj. Ue mihi qꝛ tacui. Sꝫ priꝰ frāgēda ſūt v̓ba dentibꝰ examīatōnis. Et hoc ēqd̓ dīc Calixtꝰ papa. Ponderet vnuſqͥſqꝫ ẜmones ſuos ⁊ qd̓ ſibi non vult loqͥ. alteri neloqͣt̉ di. l. c. ponde̓t. Poſita eſt etiam linguaī ore tanꝙͣ ī quodaꝫ furno igneo: qꝛ totū eſtrubeū. ⁊ ſub oculis et naribꝰ. vt ſcias locutionē eſſe debere caritatiuā ⁊ diſcretaꝫ. Un̄apl̓s et vt videat qͥs qͥbꝰ loqͣt̉. Et ſic laudationeꝫ dn̄i loq̄t̉ os meū iſtis obſeruatis. Cūem̄ quis ſic bn̄ loquit̉ deū laudat exēplo pͣs.¶ Secundo ex autori.§. ij.tate pͣs. innuit̉ locutio ẜm grāꝫ cum dīc. Etbn̄dicat oīs caro nom̄i ſct̄o eiꝰ. oīs caro .i.oīs homo. Oīs etiam caro dici pt̄ om̄e aīalet nōſolū om̄e aīal: ſꝫ et oīs creatura bn̄dicit deo modo ſuo. Ad qd̓ etiaꝫ faciēdū inuitabāt tres pueri Ananias Azarias et Miſael: om̄eꝫ creaturaꝫ ī fornace ignis poſiti:ſed ſn̄ leſionē dicētes. Bn̄dicite oīa oꝑa dn̄idn̄o Dan̄. iij. Quadruplici at̄ verbo oīs caro et oīs creatura benedicit deū. et ſuo exēplo nos om̄eꝫ carnē .i. omēꝫ hoīeꝫ ad benedicēdū inducit. Et primum verbum eſt.Regratiemus.Faciamus.Proficiamus.Nos nō ſumꝰ vel nō ſtamus.¶ Ꝙtū ad pͥmū regr̄at̉ quis ſuū bn̄factorēqn̄ et ip̄m laudat. ⁊ de eo qd̓ cōceſſit quietatur nō alid̓ querēs etiā cū ei ſeruit. Sic oīscaro et creatura q̄cunqꝫ deū benedicit ⁊ regratiat̉. Laudat em̄ ex ſua v̓tute et pulchritudine creatura ſuū creatorē. ſic ut vulgariter dr̄. ꝙ opus laudat factorē. ẜm quē intellectum dicebat pͣs. Laudēt eū celi et terra:mare ⁊ oīa q̄ in eis ſūt. Cōtentāt̉ at̄ ſingl̓aita de eſſe ſuo ⁊ ꝯditione. ꝙ nō deſiderāt necq̄rūt in alia trāſmutari. Et id qd̓ deus impoſuit. ī hoc eī indefectibiliter ẜuiūt et obediūt. Iuxta illd̓ pͣs. Preceptū poſuit .ſ. eis ⁊nō p̄teribit. Exqͦ igr̄ oīs creaturā benedicitdeo regratiādo. erubeſcat miſer hō nō regͣtiari deo. qui ſuꝑ om̄es exaltatꝰ eſt ab eo. ¶quāta ingͣtitudo reꝑit̉ ī hoīe qui nec deumlaubat nec deū regr̄at̉ eū laudādo. nec ꝯtē-

tat̉ de ſtatu ſuo tanꝙͣ minꝰ debito receꝑit adeo ſuo. vilificās beneficiū receptū: nec obẜuās eiꝰ p̄ceptū. Exēplo igr̄ vniuerſe creat̉eregratiet̉ ore. exqͦ locutio ei ꝯceſſa eſt nom̄iſcto dei in ſcl̓m. Iuxta illud qd̓ ait apl̓s. Inoībꝰ gr̄as agite. ¶ Secūdū verbū creatureeſt faciamꝰ. Nulla em̄ creat̉ a reꝑit̉ ocioſa:ſicut nulla reꝑit̉ abſqꝫ for̄a ſub̓ali. for̄a eī q̄dat eſſe rei. dat eī et oꝑari. Un̄ ⁊ cōmētatordic it. ꝙ qui aufert oꝑationes a rebꝰ auferteſſentias reꝝ. Facit auteꝫ vnaq̄qꝫ ſꝑ qd̓ ſibiꝯgruit. Sed et hoīeꝫ qͥ primꝰ creatus ē poſuit in paradiſo voluptatis vt oꝑaret̉ illudGen̄. ij. Sed nat̉a vitiata ꝑ pct̄m ita inerset ocioſa effecta eſt. vt maioreꝫ tꝑis ꝑtē ſibiꝯceſſi ad oꝑandū amittat. ſēꝑ tp̄s expectāsad oꝑandum ex deſidia. Un̄ pͣs. Tempꝰ faciendi dn̄e .i. ꝓpter tp̄s qd̓ expectāt faciendi.diſſipauer̄t .ſ. hoīes legē tuam nō faciēdo ꝙdebent. Cū igr̄ oīs caro ſeu creat̉a bn̄dicatdn̄m oꝑando qd̓ ſibi ꝯuenit. et in hoc on̄ditvirtutē ſuā. naꝫ terra fructificat. celū illūinat. aqua purgat. aer adiuuat dr̄ſis modisBenedicat et hō deū ſuū et ore bene loq̄ndoet oꝑe faciēdo qd̓ dicit. ¶ Terciū verbū eſtꝓficiamꝰ. Naſcit̉ em̄ om̄e aīal ꝑuū: ſꝫ paulatim creſcit. quouſqꝫ perueniat ad debitāſtaturā ſeu magnitudinē. Sic etiā plāte q̄runt ⁊ ſui cōſeruatōꝫ. Nā om̄e anīal (vt dīcBoētiꝰ) vitaꝫ tueri laborat. vt ptꝫ ad ſenſūſic et hō q̄rat nōſolū ſui ꝯſeruatōꝫ ī eſſe ſpirituali. ꝑ locutōnē ꝯfitēdo pct̄a ſua. et inqͥrendo ea q̄ ꝯferūt ad ſaluteꝫ. Sed etiā ⁊ ꝓfitiat de die ī dieꝫ. ſicut ex valde ꝑuo cū naſcit̉ corꝑaliter creſcit ī magnū. ita ⁊ ſpūaliter cū apl̓o. q̄ retro ſūt oblitꝰ. ad brauiū ſequatur ſuꝑne vocatōis. ī anteriora ſe extēdens. ¶ Quartū verbū creat̉e eſt nos non 4ſumus. Ex nihilo em̄ fecit ea deꝰ ⁊ hoīm genus. vt dr̄. ij Machab̓. vij. Et ſicut ex nihiloſūt ad nihilū tēdūt. et ex ſui ꝯtinua mutabilitate ſe nō eſſe on̄dūt. Solus deꝰ vere eſtqͥ immutabilis eſt. Humiliet̉ igr̄ oīs caro i.oīs hō. et mētali verbo et vocali. fatendo ſenihil eſſe ex ſe: ſed totū ex deo depēdere. Qd̓intellexit gl̓oſus baptiſta cū interrogatꝰ qͥdeſſet. rn̄dit ſe vocē eē. Uox at̄ eoip̄o qͥ ꝓfert̉adnihilat̉. Nō gͦ ſe hō benedicat. aliqͥd de ſeextimādo. cū nihil ſit. Sꝫ bn̄dicat nom̄i ſācto dei a quo eſt. ⁊ qͥ ſꝑ ē ī ſcl̓m .i. ī vita pn̄ti.Ꝙtū ad tercium pͥn­ .§. iij.cipale eſt ſciēdū. ꝙ locutō glorie erit diſſil̓isa locutōe vite pn̄tis. ꝓpter qd̓ dīc apl̓s. jͣ. adCorin. xiij. Lingue ceſſabūt .ſ. cuiuſmodi h̓ſūt. qꝛ. nec erit ibi varietas ideomatum. necmultiplicitas docētiuꝫ. nec modus iſte berborum. cum ibi non ſit aer ex cuius repercuſſione formamus locutiones. Erit tamen