Druckschrift 
1 (1478)
Entstehung
Seite
44
Einzelbild herunterladen
 

SecundusTitulus

ibi locutio ī tali ſtatu qui appellat̉ ſecl̓m ſeculi .i. ſeculū futuꝝ ſequēs ad pn̄s. Et ſcl̓mqͥdeꝫ d̓r etas. l. annoꝝ. eſt numerꝰ ſignansquieteꝫ et oīmodā libertatē. Et eſt ſtatuspatrie ad quē peruenit̉ ex prīa ſcd̓a locutōne p̄dicta. Ibi at̄ eſt qͣdruplex locutiobn̄dicta. Prima ē ammiratōis et reuerētie dicūt ſct̄i angelis mēte. Sct̄s ſct̄ꝰ ſāctꝰdn̄s deus ſabaoth Iſa. vj. Scd̓a eſt appetitōnis reſurgētie. Clamāt em̄ aīe interfectorūꝓpter deū: dicētes Apoca. vj. Uſqꝫ dn̄e ſāctus verꝰ iudicas et vīdicas ſāguinemnr̄m. In locutōe (vt dīc Grego. ī moral̓) eſt credēdū eos vindictā petere de inimicis ſuis. ſint ī ꝑfectiſſima caritate. Sꝫ locutio illa eſt affectꝰ intēſus. quē hn̄t finali iudicio. ꝯſequēter ſuoꝝ corpoꝝ rehabitōne qd̓ tn̄ deſideriū quietat̉. ex magnitudine glorie aīe quā iaꝫ receper̄t. et ex certitudine rehabitōis ip̄oꝝ corporū tꝑe deo beneplacito. et multiplicatōe ſaluādoꝝ interim ꝓcurat̉. Unde ibideꝫ dr̄. date ſūt illisſingule ſtole albe .i. gl̓a aīaꝝ. et dictū eſt ill̓ quieſcerēt adhuc modicū. donec impleat̉nūerus fratꝝ eoꝝ. Tercia eſt maīfeſtatō cogitatōnis ſeu cognitōis occulte. Manifeſtatem̄ angelꝰ vel ſct̄ꝰ alter alteri ſuos ꝯceptusꝓut vult. Et ſic dicūt̉ adinuiceꝫ loqui. ſic̄ īlibro Zach̓. legit̉. Quarta locutio eſt recognitōis beneficiētie. De dr̄ Apoc̄. vij. ſeniores an̄ thronū dei agni. tollentes coronas de capitibꝰ ſuis. ponebāt ad pedes eiusdicētes. Pn̄dictio et claritas et ſapīa ettiarū actio. honor. virtꝰ. fortitudo deo noſtro ī ſcl̓a ſcl̓oꝝ .i. de his bonis nobis collatis gr̄as tibi agimꝰ. Et nūc quideꝫ tm̄ mētegr̄as agūt benedicūt. Reſuſcitatis at̄ corporibꝰ ſuis credēdū eſt etiā ore laudabūtUn̄ et Thobie dr̄. xiij. c. de ſuperna hirl̓m.oēs vicos eiꝰ cātabit̉ alleluia qd̓ interp̄tat̉laudate dn̄m oēs. Et Iſaie. lj. d̓r de ip̄a ſuꝑna hirl̓m. gaudiū leticia inueniet̉ ī ea:gaudiū .ſ. ad corpꝰ. leticia ad aīaꝫ. actōgr̄aꝝ et pox laudis. Dr̄ at̄ a qͥbuſdā locutio illa corꝑalis infeſſibilis erit in ſuauiſſima ad vnū ideoma reducet̉. qd̓ pͥmū fuit īmūdo. Et hoc ideomā iudei dicunt fuiſſe hebraicū. ꝙͣuis certitudinaliter ſciri poſſitnec ibi opꝰ erit docente. qꝛ vt dīc dn̄s Hieremiaꝫ. oēs ſciēt me a maiori uſqꝫ ad mini. Vt valeat qͥs ꝑuenire ad hāc locutōꝫiocūdiſſimā et ꝑfectiſſimam. vtat̉ bn̄ ī pn̄tilingua nat̉e gr̄e. et ſic ex verbis iuſtificaberis. ait ſaluator Math̓. xij. Ꝙtum ad malū ꝓſūᵐ. §. iiij.lingue vn̄ mors ſeqͥt̉ corporis et aīe. ꝓpt̓ qd̓dīc Salomon ꝓuer̄. xv. lingua immode̓ataꝯteret ſpm̄. pͣs. Pone dn̄e cuſtodiā ori meo

oſtiū circūſtantie labijs meis. Ne declinescor meū ī v̓ba malitie vbi tria pn̄t notari.Difficultatō recte locutōnis. ibi. pōe do. cu.Obẜuatō debite diſcretōis. ibi. oſ. cir. l. m.Ml̓tiplicatio maligne infectōis. ibi. ne decl. Ꝙͣtū ad pͥmū nota. maxīa difficultaseſt linguā cuſtodire ne erret. ꝓpter qd̓ dicitIaco. ī cano. ſua. c. iij. Qui offēdit ī v̓bo ꝑfectꝰ ē vir. Et infra ī eodē. c. dīc. Oīs natura beſtiaꝝ. ſerpētū. volucꝝ. ceteroꝝ domita eſt a nat̉a hūana. linguā v̓o nullꝰ hominū domare potuit. Inquietū malū plenum mortifero veneno. Et ꝓpterea ſp̄ſſct̄usſuꝑ diſcipulos apparuit ī ſpecie linguaꝝ. vthr̄ Act̉. ij. ad oſtendēdū ip̄e regat dirigat. Hoc igr̄ cognoſcēs ꝓph̓a. ꝯfidēs inſua virtute: ſꝫ dn̄i adiutorio ait. Pone dn̄ecuſtodiā ori meo .i. oportꝫ cuſtodias. Ꝙͣtum ad ſcd̓m oportet pl̓es circūſtātie obſeruēt̉ ī locutōe nr̄a ne ſit mala. Et ꝓptereadīc. oſtiū circūſtantie labijs .ſ. pone. vt ſciaꝫqn̄ debeo loqͥ: qn̄ tace̓. Naꝫ tacere expedit loqui vitioſū eſt: et male loqui peiꝰ. Un̄Aug. ī can̄. qͥſqͥs. xj. q. iij. Et qui mēdaciumloqͥt̉ et veritatē occultat vterqꝫ reꝰ eſt. Illeqꝛ noce̓ deſiderat. iſte qꝛ ꝓdeſſe vult. Neqꝫem̄ aliqd̓ opus v̓tuoſū pt̄ niſi debitis circūſtātijs veſtiat̉. ẜm. bTho. ī ſūma. Debꝫloquēs ꝯſiderare cui loqͣt̉. vbi loqͣt̉. qn̄ loqͣt̉quātū loquat̉. ad qͥd loqͣtur .i. ad quē fineꝫet qūo loquat̉. He ſūt circūſtātie attēdendein locutōe. Et ꝙͣtū ad pͥmaꝫ .ſ. cui loquat̉ſcire debꝫ. excōicatis loqui debet niſiī certis caſibꝰ exp̄ſſis a iure. xj. q. iij. excōicato.. c. ſe. It ꝯſiderare debꝫ. ſi is cui loquit̉ eſt p̄latꝰ. ſocius. vel ſb̓ditꝰ. p̄latisloqͥ debet hūilitate reuerētia. etiāaliqͦ malo eos amouerent et hūane. Sicutfecit Nathan rep̄hēdit Dauid de adulterio ꝯmiſſo vt hr̄. ij Reg. xij. Socijs at̄liq̄rint loquendū eſt nihilominꝰ rep̄hendēdo aſpere ſꝫ benignitate. vn̄ apl̓s. Sioccupatꝰ fuerit aliqͥs ī aliqͦ delicto. argueī ſpū lenitatis. Sb̓ditis v̓o ẜm exigitditio eoꝝ et qͣlitas crimīs. Scd̓o cōſiderari debet vbi loqͣt̉. Naꝫ ī eccl̓ia que eſt locꝰor̄onis decet loq̄ de rebꝰ mūdanis. Undeextͣ. de immu. eccl̓. c. decꝫ. li. vj. dr̄. ibidebent fieri parlamēta. Et apl̓us. j. ad Thi.dīc. Aulieri ī eccl̓ia loq̄ ꝑmittit̉. Tercia circūſtātia attendēda ī locutōne eſt tp̄s. vt d̓r Gccͣs. iij. Tempꝰ tacēdi tp̄s loq̄ndi. Cuꝫ enim qͥs dicit ſuas or̄ones priuatasleu commūes non debet tunc loqui alijsniſi magna neceſſitas cogat. Et cum iuuenis eſt multum. non expedit ei multa loquiet docere alios ſed potius tacere et interrogare ſeu addiſce̓. Un̄ Eccͣi. xxxij. Adoleſcēsloq̄re vix ī tua et bis interrogatꝰ fue-