SecundusCitulus
tia ip̄a aīe. oportꝫ ꝙ ſit accn̄s q̄libꝫ potētiaeiꝰ. ⁊ ē ī ſcd̓a ſpē qͣlitatis. Sꝫ ꝓut accn̄s accipit̉ ẜm qd̓ pōit̉ vnū ex qͥnqꝫ vniuerſalibꝰ.ſic nō ē accn̄s potētia aīe. Nā ẜm hūc modūaliqͥd ē mediū int̓ ſub̓aꝫ et accn̄s: qꝛ ad ſb̓aꝫꝑtinet qͥcqͥd eſt eſſentiale rei. Nō tn̄ qͥcqͥd eſtextͣ eſſentiā rei. pt̄ ſic dici accn̄s: ſꝫ ſolū qd̓nō cauſat̉ ex prīcipijs eſſētialibꝰ ſpēi. ꝓpriuꝫem̄ nō ē de eſſētia rei. ſꝫ ex pͥncipijs eſſētialibꝰ ſpēi cauſat̉. vn̄ mediū ē īter ſub̓aꝫ ⁊ accidēs: ⁊ hoc mō potētie aīme pn̄t dici medieint̓ ſb̓aꝫ ⁊ accn̄s qͣi ꝓpͥetates aīe nat̉ales. ſic̄riſibile dr̄ ꝓpriū hōi. et calor ꝓpriū ignis. ethmōi. Qd̓ aūt Augꝰ. dīc. ꝙ notitia ⁊ amornō ſūt ī aīa ſicut accidētia ī ſubiecto. intelligit̉ ꝓut ꝯꝑant̉ ad aīaꝫ. nō ſicut ad amāteꝫ⁊ cogͦſcētē: ſꝫ vt ꝯꝑant̉ ad eā ſic̄ ad amataꝫ⁊ cognitā: qꝛ ip̄a ſub̓alis eſſētia aīe cogͦſcit̉et amat̉. Et ſic etiā intelligēdū cū idē dīc. ꝙmēoria. intelligētia. ⁊ volūtas. ſūt vna eſſētia. Uel etiā ẜm aliqͦs pōt dici. ꝙ hec locutōverificat̉ ẜm modū. qͦ totū potētiale p̄dicat̉de ſuis ꝑtibꝰ. Quia em̄ tl̓e totū adeſt ſingl̓isꝑtibꝰ ẜm totā eſſentiā: ſꝫ nō ẜm totā v̓tuteꝫ.id̓o p̄dicat̉ de qͣlibꝫ ꝑte eiꝰ. ſed nō ita ꝓpͥe ſic̄totū vl̓e. Qd̓ etiaꝫ ph̓s dīc in ſcd̓o de aīa. ꝙilld̓ qd̓ pͥmo ſentimꝰ ⁊ intelligimꝰ eſt aīa. nōex hoc ſequit̉ ꝙ eſſentia aīe ſit eiꝰ potētia. ſꝫqꝛ hocip̄m qd̓ for̄a accn̄lis. cuiꝰ modi ē potētia aīe. eſt actōis prīcipiū ht̄ a for̄a ſub̓ali.Et ideo for̄a ſub̓alis ē pͥmū actōnis principium ſed nō ꝓximum.Ponuntur autē heᵐ .§. iiij.potētie aīe eē bona media. Agr̄ eī ſen. li. ij.di. xxvj. pꝰ Aug. ponit triplicē dr̄aꝫ bonoꝝſ. minima. media. et magͣ. Uidelꝫ bona tꝑalia. nat̉ alia. ⁊ v̓tualia. Et qꝛ oīa a deo accepiſti. ẜm apl̓m. Recordare qꝛ r̄cepiſti bona īvita tua dixit Abraham Luc. xvj. Tēꝑaliaquidē ad recte diſtribuendū. Nat̉ alia ad bn̄exercēdū. Uirtualia ad cōtinue augēdum.¶ Tꝑalia vt diuitie bōa ſūt: qꝛ organice deẜuiūt felicitati ẜm ph̓m .i. ſūt inſtrum̄ta advitā virtuoſam. Qui em̄ ſibi theſaurizat ettꝑalia nō diſtribuit ẜm rectitudineꝫ dānatōem incurrit. Un̄ cuidaꝫ diuiti qͥ ſibipſi dicebat. Aīa mea hēs ml̓ta bona poſita ī annos plurimos comede. qͥeſce ⁊cͣ. dictū fuit adeo. Stulte aīaꝫ tuā hac nocte repetēt a teLuc. xij. Suꝑ quo euangelio dīc Amb̓. Tuſ. diues ſuſceptis dei mūeribꝰ et in ſinū tuūredactis. nil te putas facere iniquū: ſi tammultoꝝ vice ſubſidia ſolus obtineas ⁊cͣ. di.xlvij. Sicut hi. ¶ Bona nat̉ alia ſt̄ potētieaīe interiores et exteriores. qͥbꝰ oꝑamur. qͥbus pt̄ aīa bn̄ et male vti. ſicut ⁊ bonis tꝑalibꝰ. Et de his pōt̄ illud exponi pͣs. Bonorūmeoꝝ nō indiges dn̄e .i. opeꝝ nr̄orū q̄ ꝓcedūt a potentijs. Exerce̓ at̄ debet quis hmōi
bōa et bene. al̓s ea inuanū accepit. pͣs. Quinō accepit inuanū aīaꝫ ſuā. h̓ .ſ. habitabit ītabernacl̓o tuo. Bene at̄ exercet hmōi bōacū penitet ⁊ ſe mortificat. ẜm illd̓ pͣs. Tabeſcere feciſti ſicut araneā aīaꝫ eiꝰ .i. ẜm glo.Feciſti tu deꝰ vt aīa ꝯuerſa ſit tabidā .i. humilitate infirmata ſicut aranea: q̄ etiā leuitactu manꝰ tabeſcit .i. deficit a virtute ſua. ⁊vigore. ſic aīa correpta et penitēs a ꝯtactumanus diuine inſpiratōnis. deficit a vigoreſuꝑbie et morit̉ vite priſtine. Aranea eſt ſb̓tile corpꝰ. terrena deſerit. alta q̄rit. emiſſione viſceꝝ telas texit. Sic ꝯuerſus et correptus ꝑ pn̄iaꝫ corpus extenuat. md̓i infimaꝯtemnit. celeſtē ꝯuerſatōeꝫ appetit. ſubtilesoꝑatōes ex timore dn̄i facit. Gn̄ exercet aīapotētias. dū intellectū et affectuꝫ ad ſuꝑnaerigit. Un̄ pͣs. Aīa mea exultauit in dn̄o: etdelectabit̉ in deo ſalutari ſuo. Oīa oſſa meadicēt. dn̄e qͥs ſil̓is tibi. Exultatio delectatioaīe. eſt ip̄a maxīa ꝯplacētia quā ht̄ volūtasex cognitōe et ꝯſideratōe intellectuali. diuīꝓuidētie ⁊ beniuolētie magne ad ip̄aꝫ aīaꝫ.Prouidētia v̓o ī dn̄o qͥ ſi bonꝰ ē ꝓuidet ẜuisſuis. Beniuolētia ī ſalutari. qͥ ſic dr̄ qͥ nosſaluat. Oſſa aīe ſūt potētie: qꝛ ſicut oſſa inſeꝑabiliter inherēt carni ⁊ dāt ei robur adoꝑandū: ita potētie inſeꝑabiliter ſūt ī aīa:et ex his eſt virtꝰ hom̄i ad oꝑandū. Omēs gͦpotētie admiratiōe qͣdaꝫ reuerētie debēt exꝑimētali guſtū intellige̓ nullū eſſe ſil̓eꝫ deo¶ Bonis v̓tualibꝰ nō pt̄ qͥs male vti. De qͥbus pt̄ illud intelligi ꝓuer. xj. In bonis iuſtoꝝ .ſ. oꝑbꝰ v̓tutū exaltabit̉ ciuitas. Iſaielviij. Implebit ſplendoribꝰ aīaꝫ tuā. Uirtutes ſūt vt quidā radij qͥbꝰ aīa illuſtrat̉ ī baptiſmo. q̄ bona debet auge̓. Iuxta illud pͣs.Ibūt de virtute ī virtuteꝫ. Nā qͥ accepit bonum vniꝰ talēti deſignātis aliquam gr̄aꝫ. qꝛnō auxit ſed ꝯſeruauit. fuit eo pͥuatꝰ ⁊ ꝯfuſus Math̓. xxv. Recordare gͦ qꝛ recepiſti etad qͥd̓ recepiſti. Et ſic ẜm pͣs. Aīa mea ī bonis demorabit̉ .ſ. ad recordandum.Potētias anime eſſe .§. v.pl̓es poīt ph̓s in ſcd̓o de celo. Et mgr̄. ſen. j.li. di. iij. Ꝙ neceſſe ē pone̓ ẜm. b Tho. ī pͥmaꝑte. q. lxxvij. art. ij. Nā ſicut infime ē diſpōſitꝰ ad ſanitatē (q̄ ē q̄dā ꝑfectō corꝑis aīal̓)qͥ nō pt̄ ꝯſeqͥ ꝑfectā ſanitatē ſꝫ aliquā modicā ꝯſeqͥt̉ paucis remedijs. Meliꝰ at̄ diſpoſitꝰē. qͥ pt̄ ꝯſeqͥ ꝑfectā ſanitatē ſꝫ r̄medijs ml̓tisEt adhuc meliꝰ qͦ remedijs paucis ꝑfectā ꝯſeqͥ pt̄. Optīe at̄ qͥ abſqꝫ remedio ꝑfct̄aꝫ ht̄ſanitatē. Ita dicēdū de bōitate ⁊ ꝑfectōe reꝝvidelꝫ ꝙ ille res q̄ ſt̄ infra hoīeꝫ (vt aīalia ⁊inſenſibilia) q̄daꝫ ꝑticl̓aria bona ꝯſequūt̉.nō at̄ ꝑfectā bonitatē et vniuerſalē qͣlis eſtdeus. et ideo qͣſdaꝫ paucas et determinatasvirtutes ⁊ oꝑatōnes habēt qͥbꝰ illā aſſeqͣnt̉.