PrimumCapitulum
et corpꝰ hoīs. Quoꝝ qͥdaꝫ platonici dixer̄tꝙ aīma intellectiua ht̄ corpꝰ incorruptibileſibi vnitū naturaliter a qͦ nunꝙͣ ſeꝑat̉. et eomediāte vnit̉ corꝑi corruptibili hoīs. Quidaꝫ alij dixer̄t ꝙ vnit̉ corꝑi mediante qͦdaꝫſpū corporeo. Alijdixerūt ꝙ vnit̉ corꝑi mediāte luce. quā dicūt eē corpus. et de quinteeſſentie nat̉a. Ita ꝙ aīma vegetabilis vnit̉corpori mediāte luce celi ſiderei. Aīa ſenſibilis mediāte luce celi criſtallini. Aīa intellectiua mediāte luce celi empirrei vnit̉. Qd̓ficticiū et deriſibile apꝑet. Tū qꝛ lux nō eſtcorpꝰ. Tū qꝛ qͥnta eſſentia nō veīt materialiter ī ꝯpoſitōꝫ corꝑis mixti. cū ſit in alterabilis: ſed tm̄ virtualiter. Tū etiā qꝛ anīavnit̉ immediate corꝑi vt for̄a materie. Ꝙͣuis aūt ſubtracto ſeu deficiēte ſpū qͥ ē qd̓daꝫcorpus ſubtile. aīa ſeꝑatur a corꝑe: ⁊ ſic deficiat vnio aīe ad corpꝰ. Hoc nō eſt ideo. qͥaille ſp̄s ſit mediū ad cauſandū illā vnioneꝫ.ſꝫ qꝛ tollit̉ diſpoſitio ꝑ quā corpꝰ eſt diſpoſitum ad talem vnionē. Eſt tn̄ p̄dictꝰ ſp̄s mediū ī mouēdo ſicut pͥmū inſtrumētū motus.ꝑtes em̄ groſſiores corporis mouet. anīa ꝑtes ſubtiliores. vt ꝑ ignē ⁊ aereꝫ .i. ꝑ colerāet ſanguinē. Sed nec mediāte aliqͦ accidētevnit̉ anīa corꝑi. Rō eſt ẜm. bTho. vbi ſupͣ.qꝛ cū accn̄s poſteriꝰ ſit ſb̓ſtātia. et tꝑe ⁊ rōevt dr̄. vij. methaph̓. nō pt̄ intelligi aliqͣ for̄aaccidētalis ī materia an̄ aīaꝫ q̄ eſt for̄a ſubſtantialis. ¶ Preter iſtā vnionē aīe cū corpore. pt̄ aīa nr̄a vniri cū deo. ꝑ caritateꝫ etferuēs deſideriū. pͣs. Adheſit aīa mea ptꝰ teſ. ꝑ caritateꝫ. ⁊. j Corin. vj. Qui adheret deovnus ſp̄s eſt cū eo. Ot̄ vniri cū ꝓximo ꝑ volūtatis ꝯformitateꝫ. Uel ī bono: vt illi de qͥbus d̓r Act. iiij. Multitudinis credētiū eratcor vnū et aīa vna ī dn̄o. Vel ī malo: vt iudei. de qͥbꝰ dr̄ p̄s. ij. Principes cōuenerūt invnū aduerſus dominū: Pōt et vniri aīa cūcorꝑe ſuo .i. appetitu ſēſitiuo. iuxta illd̓ p̄s.Sitiuit ī te aīa mea .ſ. cupiēdo diſſolui. tibiſūme placere volūtateꝫ tuā ī oībꝰ ꝯplere: ꝙͣmultipliciter tibi ⁊ caro mea .i. appetitꝰ ſenſitiuus. et oīa mēbra corꝑis ad ideꝫ ſb̓ijciūt̉ſpūi. et ī vnū ꝯueniūt cū aīa ad oꝑandū v̓tuoſa. Solꝰ tn̄ xp̄c etiaꝫ viator habuit ꝑfecte et oīmode hāc vnionē. vn̄ animaꝫ ſuamappellat vnicam..§. ij.Anima ẜm Aug. invj. de trini. ī vnoquoqꝫ corꝑe et in toto ē totaet in qͣlibet ꝑte corꝑis eſt tota. Huiꝰ rōnemaſſignat. bTho. ī pͥma ꝑte. q. lxxvj. dicēs. cūaīa vniat̉ corꝑi nō vt motor tm̄ ſꝫ vt formaeiꝰ. ncc̄e ē ꝙ ſit ī toto tota et ī qͣlibꝫ ꝑte totaNō em̄ eſt for̄a corꝑis accn̄lis ſꝫ ſb̓alis. forma at̄ ſub̓alis nōſolū ē ꝑfectō totiꝰ: ſꝫ cuiꝰlibꝫ ꝑtis: cū totū ꝯſiſtat ex ꝑtibꝰ. for̄a totiꝰnō dat eſſe ſingulis ꝑtibꝰ corꝑis. eſt for̄a q̄ ē
cōpoſitio ⁊ ordo ſic̄ for̄a domꝰ. et talis for̄aeſt accidētalis. aīa v̓o ē for̄a ſb̓alis. Un̄ oꝑtꝫꝙ ſit for̄a et actꝰ nōſolū totiꝰ: ſed cuiuſlibetꝑtis. Et id̓o recedēte aīa: ſicut nō dr̄ aīal ethō niſi equiuocē quēad̓modū aīal pictū etlapideū. ita eſt de manu et oculo et carne etoſſe: vt ph̓s dīc. Cuiꝰ ſignū eſt ꝙ nulla parscorꝑis habꝫ ꝓp̓um opꝰ aīa recedēte: cū tn̄ oēqd̓ retinet ſpēꝫ. retineat oꝑatōnē ſpēi. Actꝰat̄ eſt ī eo cuiꝰ actus ē. Un̄ oꝑtet aīaꝫ eſſe intoto corꝑe ⁊ ī qͣlibꝫ ꝑte eꝰ. Hoc at̄ intelligēduꝫ nō ē ẜm ꝙͣtitatiuā totalitatē qꝛ hāc nōht̄. qꝛ aīa nō eſt quāta. nec etiā ẜm totalitatem virtutis. qꝛ nō ẜm quālibꝫ ſuā potētiāeſt ī qͣlibꝫ ꝑte corꝑis. ſꝫ ẜm viſū ī oculo. ẜmauditū ī aure. ⁊ ſic de alijs. Sed ē tota ī qͣlibet ꝑte ẜm totalitatem ꝑfectōis et eſſentie.Sicut in ſuꝑficie alba: tota albedo eſt ī ſuꝑficie. et ī qͣlibꝫ ꝑte ſuꝑficiei ẜm totalitatē ꝑfectōis et eſſentie. Potētiaꝝ at̄ aīe. qꝛ q̄damſūt in ea ẜm qd̓ excedūt totā corꝑis capacitatem .ſ. intellectꝰ et volūtas. hmōi potētiein nulla ꝑte corporis eē dicūt̉. Alie v̓o ſuntcōes aīe ⁊ corpori. vn̄ nō oꝑtꝫ ꝙ taliū potētiaꝝ q̄libet ſit ī qͣlibꝫ ꝑte corꝑis. ſꝫ ī illa corporis ꝑte ꝓportōnata ad tl̓is potētie oꝑatōꝫ.¶ Sciēdum aūt ꝙ ip̄a§. iij.eſſentia aīe nō eſt eiꝰ potētia. Si em̄ (vt dīcDioniſiꝰ. v. ca. angelice hierarchie) celeſtesſp̄s. i. angeli diuidūt̉ in eſſentiā. virtutē. etoꝑatōeꝫ. multomagis dicēdum de aīa. q̄ ē īferioris gradꝰ ī ordine intellectiuū alid̓ eſſeeſſentiaꝫ aliud virtutem et potētiā. Pro cdeclaratōne dīc. b Tho. ī pͥma ꝑte. q. lxxvij.arti .j. Ꝙ eſt impoſſibile dice̓ ꝙ eſſentia aīeſit eiꝰ potētia licꝫ qͥdaꝫ hoc poſuerint. Et rōeſt. qꝛ cū potētia et actꝰ diuidāt ens: ⁊ qd̓libet genus entis: oportet ꝙ ad idē genꝰ entisreferat̉ actꝰ et potētia. Et id̓o ſi actꝰ nō ē ingenere ſub̓e. potētia q̄ eſt ad illū actū nō p̄teſſe ī genere ſb̓e. Oꝑatio at̄ aīe nō eſt ī gene̓ſub̓e: ſꝫ ī ſolo deo cuiꝰ operatō ē eiꝰ ſub̓a. Un̄dei potētia q̄ eſt oꝑatōis pͥncipiū. eſt ip̄a deieſſentia. qd̓ eē nō pt̄ nec ī aīa nec in angelovel alia creatura. Un̄ ſeqͥt̉. ꝙ nec aīe potentia eſt ī genere ſub̓e. Eſſentia at̄ aīe eſt ī genere ſb̓e. gͦ eſſentia eiꝰ nō pt̄ eſſe potētia eꝰ.¶ Alia rō qꝛ aīa ẜm eſſentiā ſua eſt actus.Si gͦ ip̄a eſſentia aīe eſſet immediatū oꝑatōnis pͥncipiū. ſꝑ hn̄s aīmaꝫ: actu hr̄et oꝑavite ſicut ſꝑ hn̄s aīaꝫ actu eſt viuū. Sꝫ inuenit̉ hn̄s aīaꝫ nō ſꝑ hr̄e ī actu oꝑa vite. vtcū dormit et hmōi. ¶ Si at̄ q̄rat̉ qͥd ſit potentia aīe ex qͦ non eſt eiꝰ eſſentia. Rn̄det. bTho. vbi ſupͣ. ꝙ eſt accidēs. ꝓut accn̄s diuiditur ꝯͣ ſub̓aꝫ. Sic em̄ nihil eſt medium inter ſubſtātiaꝫ et accidēs: qꝛ diuidūt̉ ẜm affirmationeꝫ ⁊ negationē .ſ. eſſe ī ſubiecto vl̓