SecundusTitulus
tellectiuū. Un̄ ī li. de eccl̓iaſticis dogmatibꝰdr̄. Neqꝫ duas aīas dicimꝰ eē ī vno hoīe. ſic̄Iacobo ⁊ alij ſiroꝝ ſcribūt. vnā aīalem quaaīat̉ corpꝰ et immixta ſit ſāguini. Alteramſpūalē q̄ rōeꝫ admīſtret. Sꝫ dicīꝰ vnā ⁊ eādem eē aīaꝫ ī hoīe: q̄ ⁊ corpꝰ ſua ſocietate viuificat ⁊ ſeip̄aꝫ ſua rōe diſpōit. ¶ Pro huiꝰmaiori declaratōe dīc. b Tho. ī. j. ꝑte. q. lxxvj.art. iij. ꝙ Plato poſuit dr̄ſas aīas eē ī corꝑevno etiā ẜm organa diſtīctas qͥbꝰ dr̄ſa viteoꝑa attribuebat: dicēs. Uim nutritiuā eē īep̄ate. ꝯcupiſcibilis ī corde. cognitiuā ī cerebro. Quā opīonē Areſto. reprobat ī li. d̓ aīaApꝑet at̄ hoc eſſe impoſſibile .ſ. pl̓es aīe invno corꝑe eē differētes ꝑ eſſentiaꝫ ꝑ iſtd̓. qꝛvna oꝑatō aīe cū fue̓it intēſa. impedit aliā:qd̓ nll̓o mō ꝯtinge̓t. niſi pͥncipiū actōnū eētꝑ eſſentiā vnū. Ponit ⁊ alias duas rōes qͣsibi potes vide̓. Dicēdū eſt gͦ ꝙ eadē nūero ēaīa ī hoīe nutritiua. ſēſitiua. ⁊ intellectiua.Qūo at̄ hoc ꝯtingat defacili ꝯſiderari pt̄. ſiqͥs dr̄as ſpēꝝ ⁊ for̄aꝝ attēdat. Inueniūt̉ .n.ſpēs reꝝ ⁊ for̄e differre adinuicē. ſic̄ ꝑfectūet minꝰ ꝑfectū. Sicut ī reꝝ ordīe aīata ſūtꝑfectōra inaīatis. et anīalia plātis. ⁊ hoīesbrutis. Et ī ſingl̓is hoꝝ geneꝝ ſt̄ gradꝰ dr̄ſi.Id̓o Areſto. ī. viij. metaph̓. aſſil̓at reꝝ ſpēsnūeris qͥ differ̄t ſpecie ẜm additōꝫ vl̓ ſubtͣctōnē vnitatis. Et ī. ij. de aīa ꝯꝑat dr̄ſas aīmas ſpēbꝰ figuraꝝ qͣꝝ vna ꝯtinet aliā. Pētagonus cōtinet tetragonū et excedit. Sicaīa intellectiua ꝯtinet in ſe ſua v̓tute qͥcqͥdht̄ aīa ſenſitiua brutoꝝ. ⁊ nutritiua plātaꝝSicut ſuꝑficies q̄ ht̄ figurā pētagonā nō ꝑaliā figurā eſt tetragona et ꝑ aliaꝫ pētagona. qꝛ ſuꝑefflue̓t tetragona exqͦ ī pētagonacōtinet̉. Sic nō ꝑ aliā aīaꝫ ſortes eſt hō. etꝑ aliā ſortes eſt aīal. ſꝫ ꝑ vnā ⁊ eādem. Et lꝫembrio priꝰ hēat aīaꝫ ſenſitiuā. tn̄ hec abijcit̉ adueniēte ꝑfectōri .ſ. rōnali q̄ eſt intellectiua et ſenſitiua ſil̓. hec Tho. ¶ Ꝙͣuis at̄ īhoīe nutritiua ⁊ ſenſitiua cōius et ꝓpͥus dicātur potētie ꝙͣ aīe: tn̄ aliqn̄ aīe dicūt̉. Et d̓aīa nutritiua pt̄ intelligi illd̓. qd̓ dixit Petrus xp̄o. Aīaꝫ meā ꝓ te ponā .i. vitā q̄ ꝑtinere videt̉ ad nutritiuā. Alienatꝰ eī ab intellectu actu pn̄ti ⁊ ab om̄i ſenſatōe. adhucpt̄ viuere vt fuit ī Paulo. ſed nō alienatꝰ anutritiua. De aīa ſenſitiua dr̄ Ioh̓. xij. Quiamat aīam ſuā ꝑdet eā. Ibi in eā eſt relatioſimplex. Et eſt ſenſꝰ. Qui amat aīaꝫ ſuā rōnalem. vere ꝑdit .i. mortificat aīaꝫ ſenſualeꝫ ſuā .ſ. qͦ ad illicita ad q̄ inclinat̉. vt a viſu. auditu. ab appetitu illicitoꝝ venereoꝝ. ⁊hmōi. De aīa intellectiua intelligit̉ illd̓ Iobxiij. Aīaꝫ meā ī manibꝰ meis porto. Et pͣs.Aīa mea ī manibꝰ meis ſꝑ .i. diſcuſſio rōisq̄ ꝑtinet ad aīam intellectiuā in manibꝰ .i. īoꝑbꝰ meis ad ꝯſiderādū ſi licita ſūt vel illicita. Et de hac triplici ſil̓ pt̄ exponi illd̓ Io.
x. Bonus paſtor aīaꝫ ſuā poīt ꝓ ouibꝰ ſuis.Siue intelligat̉ illud de p̄lato qͦ ad ſb̓ditos.Siue moraliter de qͦcūqꝫ virtuoſo qͦ ad greges cogitatōnū. affectōnū. ⁊ oꝑatōnū. vt tāꝙͣ oues ſint cogitatōes ⁊ actōes innocētie ⁊obediētie māſuetudinis et patīe ac bn̄ficiētie ⁊ hmōi. Talis em̄ ſi eſt bonꝰ. ponit ſi expedit ꝓ ꝯſeruatōe ouiū. ⁊ aīaꝫ nutritiuā .i.vitā ſenſitiuā. aīaꝫ reſpiciēdo. audiēdo admonēdo. diſcurrēdo ꝓ ſalute eoꝝ. Aīam intellectiuā orādo. meditādo. ſtudēdo. p̄dicādoet hmōi. Figura in Iacob qͥ v̓gas populeaset amigdalinas ponebat ꝑtim decorticatasin aqͥs an̄ oues qͣꝝ erat paſtor dū bibebantQue ẜm Greg. ī moral̓. ſignāt exēpla patꝝꝑtim ẜm hiſtoriā. ꝑtim ẜm ſenſū ſpūalē aīmabꝰ ꝓponenda vt ex hoꝝ aſpectu ꝯcipiantꝓpoſita variaꝝ actōnū v̓tutis Gen̄. xxx. Figura ī Dauid qͥ pugͣbat ꝯͣ leones ⁊ vrſos ꝓouibꝰ ſuis. et ſic morti ſe exponēs. jReg. xvij. In Moyſe etiā qͥ minauit gregē ouiū adinteriora deſerti. vbi vidit rubū ardēteꝫ nōꝯſumi Exod. iij. Sic p̄latꝰ ſuis or̄oibꝰ ⁊ exēplis debet oues ſubditas ad viſionē ſuꝑnoꝝꝑduce̓. ¶ Scd̓m hoc etiā pt̄ expōi illd̓. Magnificat aīa mea dn̄m. Naꝫ ꝙͣtū ad aīaꝫ vegetatiuaꝫ magnificauit realiter dn̄m Ih̓maugmētando paulatim ī vtero ⁊ nutriēdo.et ſic fecit magnū corꝑaliter. Uel etiaꝫ magnificauit generādo ip̄m ſn̄ hūano oꝑe. ⁊ ſicon̄dēdo ī ſe magnā d̓i potētiā. Et ſic cū Maria ſorore Aaron inuitat nos ad idē: dicēs.Cantēꝰ dn̄o. gl̓oſe eī magnificatꝰ ē. ⁊cͣ Exoxv. Magnificat ꝙͣtū ad ſenſitiuaꝫ dn̄m exēplariter. ꝯponēdo ſenſꝰ ſuos et vincēdo oēspaſſiōes cōcupiſcibilis et iraſcibil̓. vt dicerepoſſꝫ illd̓ apl̓i. Magnificabit̉ xp̄c ī corporemeo. Terto magnificauit ꝙͣtū ad intellectiuā aīaꝫ. videlꝫ affectu ī diuīs exultādo. ibi.Exultauit ſp̄s meꝰ. Intellct̄ū ſe ꝑuā ꝯgͦſcēdo. ibi. Quia reſpex. hūi. an. ſue ⁊cͣ. Aēoriarecolēdo bn̄ficia ſibi collata. qͥa fe. mi. magͣ⁊cͣ. et ſacͣ eloqͥa ſic̄ locutꝰ ē ⁊cͣ. Et ad idē īuitat nos pͣs. dicēs. magnificate dn̄m mecumEt ſic magnificauit virtualiter.Unitur aūt anima ro .§. j.nalis corꝑi. n̄ mediāte aliqͦ corꝑe nec mediante aliqͣ diſpoſitōe accn̄li. ſꝫ ꝑ ſeip̄am. Procꝰ declaratōe dīc. b Tho. ī. j. ꝑte. q. lxxvj. art.jͣ. ꝙ cū aīa vniat̉ corꝑi vt for̄a ē īpoſſibile ꝙvniat̉ aliqͦ corꝑe mediāte. Cuiꝰ rō ē. qꝛ ſic d̓raliqͥd eē vnū qūo ⁊ ens. for̄a at̄ ꝑ ſeip̄aꝫ fac̄rē eē ī actu. cū ꝑ eſſētiā ſuā ſit actꝰ. nec dateē ꝑ aliqd̓ mediū. Un̄ vnitas rei ꝯpoſita exmateria ⁊ for̄a. ē ꝑ ip̄aꝫ for̄aꝫ. q̄ ẜm ſeip̄amvnit̉ materie vt actꝰ eiꝰ. Nec eſt aliqͥd aliudvniēs niſi agēs qd̓ fac̄ materiā eē ī actu. vtdr̄ ī. viij. metha. Un̄ ptꝫ falſas eſſe opīonesilloꝝ. qͥ dixer̄t aliqͣ corꝑa eē media int̓ aīaꝫ