Druckschrift 
1 (1478)
Entstehung
Seite
28
Einzelbild herunterladen
 

TitulusPrimus

eiꝰ. Et aliqn̄ potētia vegetatiua. ẜm illd̓Puīliabā ī ieiunio animā meā. Hūiliat̉ em̄i. affligit̉ vegetatiua potentia minuiturſibi nutrim̄tū cibi ieiuniū. Et Iob. ij.cta ht̄ dabit aīa ſua .i. vita ꝯſeruanda ꝑtinet ad vegetatiuā. Quinto potētia ſenſitiua. vt illd̓ Ioh̓. xij. Nūc aīa meaturbata eſt. Turbatio ꝓpͥe eſt ſenſitiue ꝑtis.et p̄cipue in xp̄o illa verba dixit poterat eſſe aliqͣ t̄batio rōnis. ꝯprehēſor eſſꝫ.Et Luc. xiiij. Qui odit aīam ſuā .i. affectus ſenſuales. eſt me dignꝰ. Sextorōne. vt illud pͣs. Intrauerūt aq̄ .ſ. tribulationū et tēptatōnū uſqꝫ ad aīaꝫ meā .i. rōeꝫad ſuffocādum cōſenſū. Septimointellectu. vt illd̓ Deūt. vj. Diliges dominūdeū tuū ex toto corde tuo. et ex tota aīa tuaet ex om̄i mente tua .i. ex tota volūtate. intelligētia et memoria. Et Iob. vij. Elegit ſuſpendiū aīa mea .i. intellectus meꝰ ſuſpēdiūꝯtemplatōis. qd̓ intellectꝰ eleuat̉ a terrenis. et mortem .ſ. vitioꝝ oſſa mea. Octauo cōſcīa. vt illd̓ Eccͣi. xiiij. Iuſtifica aīaꝫtuā .i. ꝯſciētiaꝫ. Nono libero arbitrio.vt illud pͣs. Aīa mea .i. libeꝝ arbitriū ī manibꝰ meis ſꝑ. .i. ī omībꝰ meis oꝑbꝰ. qꝛ ſꝑ remanet illud ad oꝑanduꝫ bonū vel malum. Decimo ſumit̉ voluntate. vt Eant. iij.Indica mihi quē diligit aīa mea .i. volūtasmea. Et illd̓. Aīa mea liq̄facta eſt .i. volūtasmea remota omni pigritia frigibitate addeū currit. vt dilectus locutꝰ ē mihi inſpirādo et grāꝫ infundēdo ī me. Undecimo ītentōne. vt illud Iob. xiij. Aīaꝫ meā .i. intētōnē ī manibꝰ meis porto. Naꝫ finis ad quēreſpicit intētio mouet agētem ad oꝑandū.Et Act̉. iiij. Multitudinis credētiū erat corvnū .i. voluntas et aīa vna .i. intētio ī dn̄o.Duodecimo ſtatu hoīs vario. ẜm illudIob. xvj. Utinā eēt aīa mea aīa br̄a .i. ſtatus meꝰ eſſet vt veſter. Cōſolarer ego vosẜmoībꝰ mouerē caput meū ſuꝑ vos. Egoem̄ afflictꝰ ſum miſer et vos felices. Et ſicvariat̉ ſtatꝰ aīaꝝ ī alia vita. Tredecīoaffectu intēſo ī bonū vel malum. vt Iſa. v.ad malū. Dilatauit infernꝰ aīaꝫ ſuam .i. demones damnati. ꝙͣtopl̓es deſcēdūt adnatōneꝫ. tātopl̓es appetūt damnari ſecū. Etex defectu ſcīe et cognitōis diuinoꝝ ī hoībꝰcreſcit affectus malitia ad decipiēdū ī demonijs. ẜm iſtas acceptōes tractabitur deaīa .ſ. de toto hoīe. de ip̄a eſſentia aīe. de ſingulis potētijs eius.Capitulum ſeptimū de quidditate hoīset eiꝰ excellentia.Auda anima mea dominū: laudabo dn̄m ī vita meapͣs. cxlv. Quia in vita pn̄ti nonoꝑat̉ aīa nr̄a niſi mediāte corꝑe. oīs nr̄a

cognitio ortum hēat a ſenſu. Id̓o corꝑeaīa laudādꝰ ē. attētione aīe. et corꝑis voce.Et vere frequēter debꝫ laudare totꝰ. īſe receꝑit ꝯtinētiā mūdi. tante excellētie eſtẜm nat̉aꝫ vt infra declarabit̉: qͥa ꝑs principalis hoīs eſt aīa. totū aliqn̄ denoīat̉ ate pͥncipaliori. Id̓o noīe aīe intelligit̉ aliqn̄totꝰ vt dictū eſt ſupͣ. Et nūc de toto homine agendum. De quidditate hōis ſeu. §. j.declaratōe ip̄iꝰ pulcra p̄t̄ hr̄i ex verb̓ Salomonis Eccl̓s. ij. vbi ait. Quid eſt vt ſequi poſſit regē factorē ſuū? Ubi pͥmo ponit̉ẜm vnā expoſitōnē inqͥſitio ibi. Quid ē:ſcd̓o ad hoc rn̄ſio. ibi. vt ſeqͥ poſſit ⁊cͣ. Exrn̄ſione eliciūt̉ tria ẜm dn̄m Ioh̓. dn̄ici ſuꝑEccͣs. Ubi hec oīa poīt: infra ponūt̉ paucis adiūctis. Et prīo ē lib̓tate p̄dotatꝰ volūtatis. qꝛ ſeqͥ poſſit. q. d. talis eſt ſeqͥ pōt.Scd̓o ē dignitate ſublimatꝰ entitatis. qꝛſeqͥ poſſit regē vt rex. Tercio eſt gͣuitateꝯformatꝰ vanitatis. qꝛ factorem ſuū. em̄dīc factoreꝫ memēto te factū ex limo. Et ſicſubtilit̓ Salomon de hoīe ſub breuitate verboꝝ et ſenſus diffuſe ꝓcedit. Naꝫ vt nat̉alisrn̄det de hoīe. eſt aīal rōnale libertateꝫarbitrij qꝛ ſequi poſſit. Ut aſtrologꝰ rn̄det. ē microcoſmꝰ .i. minor mūbus. qꝛ ī ſe ꝯtinet totiꝰ orbis dignitatem: qꝛ regē. Ut ethicus reſpōdet. eſt natꝰ de muliere breui viuens tꝑe replet̉ multis miſerijs. Unde dicitfactoreꝫ ſuū. qd̓ dr̄ reſpectu corꝑis. Dico primo querit̉. Quid eſt: Salomon rn̄det vt bonus nat̉ alis. ip̄e p̄dotatꝰeſt libertate volūtatis: qꝛ ſeqͥ poſſit. De haclib̓tate loqͥt̉ Ieſꝰ filiꝰ Sirac Eccͣi. xv. dicēs.Deꝰ ab initio ꝯſtituit hoīeꝫ et reliquit illū īmanu cōſilij ſui. adiecit p̄cepta mandataſua. Si volueris mādata ſeruare ꝯẜuabūtte et imꝑpetuū fideꝫ placitā face̓. Appoſuittibi aquam et ignē. ad qd̓ volueris: porrigemanū tuā. Ante hoīeꝫ vita mors bonū etmalū qd̓ placuerit ei: dabit̉ illi. hec ibi. Hocat̄ liberū arbitriū. vt mgr̄ ſen. poīt ī. ij. diſ.xxv. c. j. Et facultas rōnis volūtatis quabonū eligit̉ gr̄a aſſiſtēte vel malū eadē deſiſtēte. Lib̓tas ꝑtinet ad volūtatē ſola interpotētias aīe libera ē. pt̄ intellectꝰintellige̓ obiectū ſibi clare pn̄tatū. Nec pot̄intellige̓ obiectū obſcure ſibi pn̄tatum. Necpt̄ intelligere qn̄ vult. ītelligere qn̄pult. al̓r dice̓mꝰ aīe dānatoꝝ poſſēt ſe beatificare. et maxima pena ē ſcire ſe eſſe priuatum gl̓a eterna. et ſcire ſe eſſe ī penis. Sigitur anima poſſꝫ libere intellige̓ et libere intellige̓. ſequit̉ aīa dānati poſſet lib̓eintelligere ſe pͥuatam. ſic eadeꝫ rōnepoſſet ſe intellige̓ app̄hēdere deū et ſic beatam. Dico igr̄ oīs lib̓tas que eſt ī hoīe.