TitulusPrimus
eiꝰ. Et aliqn̄ ꝓ potētia vegetatiua. ẜm illd̓Puīliabā ī ieiunio animā meā. Hūiliat̉ em̄i. affligit̉ vegetatiua potentia dū minuiturſibi nutrim̄tū cibi ꝑ ieiuniū. Et Iob. ij. Cūcta q̄ ht̄ hō dabit ꝓ aīa ſua .i. vita ꝯſeruanda q̄ ꝑtinet ad vegetatiuā. ¶ Quinto ꝓ potētia ſenſitiua. vt illd̓ Ioh̓. xij. Nūc aīa meaturbata eſt. Turbatio ꝓpͥe eſt ſenſitiue ꝑtis.et p̄cipue in xp̄o qͥ illa verba dixit nō poterat eſſe aliqͣ t̄batio rōnis. cū ꝯprehēſor eſſꝫ.Et Luc. xiiij. Qui nō odit aīam ſuā .i. affectus ſenſuales. nō eſt me dignꝰ. ¶ Sexto ꝓrōne. vt illud pͣs. Intrauerūt aq̄ .ſ. tribulationū et tēptatōnū uſqꝫ ad aīaꝫ meā .i. rōeꝫad ſuffocādum eā ꝑ cōſenſū. ¶ Septimo ꝓintellectu. vt illd̓ Deūt. vj. Diliges dominūdeū tuū ex toto corde tuo. et ex tota aīa tuaet ex om̄i mente tua .i. ex tota volūtate. intelligētia et memoria. Et Iob. vij. Elegit ſuſpendiū aīa mea .i. intellectus meꝰ ſuſpēdiūꝯtemplatōis. ꝑ qd̓ intellectꝰ eleuat̉ a terrenis. et mortem .ſ. vitioꝝ oſſa mea. ¶ Octauo ꝓ cōſcīa. vt illd̓ Eccͣi. xiiij. Iuſtifica aīaꝫtuā .i. ꝯſciētiaꝫ. ¶ Nono ꝓ libero arbitrio.vt illud pͣs. Aīa mea .i. libeꝝ arbitriū ī manibꝰ meis ſꝑ. .i. ī omībꝰ meis oꝑbꝰ. qꝛ ſꝑ remanet illud ad oꝑanduꝫ bonū vel malum.¶ Decimo ſumit̉ ꝓ voluntate. vt Eant. iij.Indica mihi quē diligit aīa mea .i. volūtasmea. Et illd̓. Aīa mea liq̄facta eſt .i. volūtasmea remota omni pigritia ⁊ frigibitate addeū currit. vt dilectus locutꝰ ē mihi inſpirādo et grāꝫ infundēdo ī me. Undecimo ꝓ ītentōne. vt illud Iob. xiij. Aīaꝫ meā .i. intētōnē ī manibꝰ meis porto. Naꝫ finis ad quēreſpicit intētio mouet agētem ad oꝑandū.Et Act̉. iiij. Multitudinis credētiū erat corvnū .i. voluntas et aīa vna .i. intētio ī dn̄o.Duodecimo ꝓ ſtatu hoīs vario. ẜm illudIob. xvj. Utinā eēt aīa mea ꝓ aīa br̄a .i. ſtatus meꝰ eſſet vt veſter. Cōſolarer ⁊ ego vosẜmoībꝰ ⁊ mouerē caput meū ſuꝑ vos. Egoem̄ afflictꝰ ſum ⁊ miſer et vos felices. Et ſicvariat̉ ſtatꝰ aīaꝝ ī alia vita. ¶ Tredecīo ꝓaffectu intēſo ī bonū vel malum. vt Iſa. v. qͦad malū. Dilatauit infernꝰ aīaꝫ ſuam .i. demones ⁊ damnati. ꝙͣtopl̓es deſcēdūt ad dānatōneꝫ. tātopl̓es appetūt damnari ſecū. Etex defectu ſcīe et cognitōis diuinoꝝ ī hoībꝰcreſcit affectus ⁊ malitia ad decipiēdū ī demonijs. ẜm iſtas acceptōes h̓ tractabitur deaīa .ſ. de toto hoīe. de ip̄a eſſentia aīe. de ſingulis potētijs eius.Capitulum ſeptimū de quidditate hoīset eiꝰ excellentia.Auda anima mea dominū: laudabo dn̄m ī vita meapͣs. cxlv. Quia in vita pn̄ti nonoꝑat̉ aīa nr̄a niſi mediāte corꝑe. cū oīs nr̄a
cognitio ortum hēat a ſenſu. Id̓o ⁊ corꝑe ⁊aīa laudādꝰ ē. attētione aīe. et corꝑis voce.Et vere frequēter debꝫ laudare totꝰ hō. cū īſe receꝑit ꝯtinētiā mūdi. tante excellētie eſtẜm nat̉aꝫ vt infra declarabit̉: qͥa ꝑs principalis hoīs eſt aīa. ⁊ totū aliqn̄ denoīat̉ a ꝑte pͥncipaliori. Id̓o noīe aīe intelligit̉ aliqn̄totꝰ hō vt dictū eſt ſupͣ. Et iō nūc de toto homine agendum.¶ De quidditate hōis ſeu. §. j.declaratōe ip̄iꝰ pulcra h̓ p̄t̄ hr̄i ex verb̓ Salomonis Eccl̓s. ij. vbi ait. Quid eſt hō vt ſequi poſſit regē factorē ſuū? Ubi pͥmo ponit̉ẜm vnā expoſitōnē inqͥſitio ibi. Quid ē hō:ſcd̓o ad hoc rn̄ſio. ibi. vt ſeqͥ poſſit ⁊cͣ. Ex qͣrn̄ſione eliciūt̉ tria ẜm dn̄m Ioh̓. dn̄ici ſuꝑEccͣs. Ubi hec oīa poīt: q̄ infra ponūt̉ paucis adiūctis. Et prīo hō ē lib̓tate p̄dotatꝰ volūtatis. qꝛ ſeqͥ poſſit. q. d. talis eſt ꝙ ſeqͥ pōt.Scd̓o hō ē dignitate ſublimatꝰ entitatis. qꝛſeqͥ poſſit regē vt rex. Tercio hō eſt gͣuitateꝯformatꝰ vanitatis. qꝛ factorem ſuū. dū em̄dīc factoreꝫ memēto te factū ex limo. Et ſicſubtilit̓ Salomon de hoīe ſub breuitate verboꝝ et ſenſus diffuſe ꝓcedit. Naꝫ vt nat̉alisrn̄det de hoīe. ꝙ eſt aīal rōnale ꝑ libertateꝫarbitrij qꝛ ſequi poſſit. Ut aſtrologꝰ rn̄det.ꝙ ē microcoſmꝰ .i. minor mūbus. qꝛ ī ſe ꝯtinet totiꝰ orbis dignitatem: qꝛ regē. Ut ethicus reſpōdet. ꝙ eſt natꝰ de muliere breui viuens tꝑe replet̉ multis miſerijs. Unde dicitfactoreꝫ ſuū. qd̓ dr̄ reſpectu corꝑis. ¶ Dicogͦ primo ꝙ cū querit̉. Quid eſt hō: ꝙ Salomon rn̄det vt bonus nat̉ alis. ꝙ ip̄e p̄dotatꝰeſt libertate volūtatis: qꝛ ſeqͥ poſſit. De haclib̓tate loqͥt̉ Ieſꝰ filiꝰ Sirac Eccͣi. xv. dicēs.Deꝰ ab initio ꝯſtituit hoīeꝫ et reliquit illū īmanu cōſilij ſui. adiecit p̄cepta ⁊ mandataſua. Si volueris mādata ſeruare ꝯẜuabūtte et imꝑpetuū fideꝫ placitā face̓. Appoſuittibi aquam et ignē. ad qd̓ volueris: porrigemanū tuā. Ante hoīeꝫ vita ⁊ mors bonū etmalū qd̓ placuerit ei: dabit̉ illi. hec ibi. Hocat̄ liberū arbitriū. vt mgr̄ ſen. poīt ī. ij. diſ.xxv. c. j. Et facultas rōnis ⁊ volūtatis quabonū eligit̉ gr̄a aſſiſtēte vel malū eadē deſiſtēte. Lib̓tas ꝑtinet ad volūtatē q̄ ſola interpotētias aīe libera ē. Nā nō pt̄ intellectꝰ nōintellige̓ obiectū ſibi clare pn̄tatū. Nec pot̄intellige̓ obiectū obſcure ſibi pn̄tatum. Necpt̄ intelligere qn̄ vult. ⁊ nō ītelligere qn̄ nōpult. al̓r dice̓mꝰ ꝙ aīe dānatoꝝ poſſēt ſe beatificare. et maxima pena ē ſcire ſe eſſe priuatum gl̓a eterna. et ſcire ſe eſſe ī penis. Sigitur anima poſſꝫ libere intellige̓ et liberenō intellige̓. ſequit̉ ꝙ aīa dānati poſſet lib̓eintelligere ſe nō eē pͥuatam. ⁊ ſic eadeꝫ rōnepoſſet ſe intellige̓ app̄hēdere deū et ſic eē beatam. Dico igr̄ ꝙ oīs lib̓tas que eſt ī hoīe.