De motu et actione celeſtis forme in nos
oras climatū. In ſignū cuiꝰ ī arte īterp̄tatōis ſomniorūmagi p̄cipiunt in diuerſis oris ⁊ terris aliter ⁊ aliter interptari ſomnia ⁊ p̄cipue ẜm manſiones lune ꝓpter eiꝓpinqͥtatē ſicut teſtant̉ multe infirmitates. qͣpropter videtur hec forma mutari. Sol̓o Ueꝝ eſt variat̉. ſꝫ variat̉regulariter ⁊ vniformiter ⁊ infallibiliter. inqͣntū āt deſcendit forma hmōi ad ꝓpaginē nature ꝑticularis generabiliū variat̉ fallibiliter ⁊ irregulariter. ⁊ nō regulariter. ſicut forma celeſtis ordinis.Decimilextu dubtu eiſ.An citius ⁊ regularius moueat celeſtis forma homīesvel bruta Et videt̉ ꝙ hoīes. qꝛ ſomnia q̄ ſunt ex virtute celeſtis forme ſolū īueniunt̉ in hoībꝰ Dicit em̄ Auerrois ꝙ alia aīalia nō hn̄t niſi corticē ſomnioꝝ. Sol̓oCitiꝰ ⁊ regulariꝰ afficiunt̉ bruta aīalia qͣꝫ hoīes. qꝛ plene ſubdunt̉ celeſti influentie circa nulla ꝓpria ſollicitudine occupant̉. ⁊ iō qͣſi agunt̉ a natura. Homo āt circa ꝓpria ſollicitus nō ꝑcipit motꝰ qͥ ſunt in ip̄o ꝟtute celeſtforme ꝓpter fortiores alios. vn̄ etiā nō agit̉ ab aſtris. ſicut bruta aīalia q̄ agunt̉ a natura niſi forſan ꝑ accn̄s abhoībꝰ circa bruta aīalia oꝑantibꝰ impediant̉. Et ꝓpter hp̄cipitur in augurio ꝙ taliū aīaliū motus ⁊ garritus attendant̉. qꝛ ẜm ptholomeū ſunt velut ſtelle ſcd̓e ſeu aſtraſcd̓a. Ex qͥbus ꝯtingit circa ꝑticularia veriora fieri iudicia qͣꝫ ex aſtris pͥmis Ad obiectū dd̓m. ꝙ in brutꝭ vtiqꝫ fiunt īpreſſiones ⁊ phātaſmatū motꝰ. ſꝫ hmōi deficiunt a vera rōne ſomnij. Quia phātaſmata in eis nō mouent̉ ordinate ſicut in hoībꝰ. qꝛ ordinem hn̄t phātaſmatahoīs ad explicatōem forme celeſtꝭ ad actū ⁊ effectū ꝓcedentis ꝟtute imaginatiua ex ꝑticipatōe rōis ⁊ intellectus. qualis cū nō ſit in brutis. iō nō hn̄t bruta niſi corticem ſomnij hmōi. Et huius exemplū ē. Nā ſi groſſuset ſtolidꝰ vehemēter aliqͣ ſenſibili afficiat̉ nō poterit imagines adeo aptas ꝑ imaginatiuā imaginari illi affectōniꝯſentaneas ſicut is qui minus afficitur et ſubtilē habetet bonam imaginatiuam.Decimūſeptimū dubiūQue reqͥrunt̉ ad hoc ꝙ aliqͥs facile valeat moueri a forma celeſtis ordinis Sol̓o Duo ad hoc reqͥrunt̉. vt exdictis Alb̓ti in cōmēto haberi p̄t. Primū ē naturale. ſecundū voluntariū. Primū qd̓ reqͥrit̉ ē altitudo ītellectꝰagentis ⁊ bonitas imaginatōis phātaſmata miniſterialiter ſumminiſtrātis. īmo reqͥrit̉ etiā bonitas oīm viriuꝫaīe app̄henſiuaꝝ. qͥbꝰ diſponit̉ ad ꝯuerſatōnem vite intellectualis ⁊ ad ꝑcipiendū nō ſolū īpreſſionē ſomnialēſꝫ intellectualē reuelatōem in viſione ⁊ ꝓphetia. Scd̓oreqͥrit̉ tranquillitas vite q̄ ē ꝑ ꝟtutē qͣ aīa ſedēdo ⁊ qͥeſcendo fit prudens vn̄ ſequēs ꝯcupiſcētias ⁊ intꝑatꝰ ꝓcul dubio nō ꝑueniet ad actum ꝓphetie. p̄cipue ſi multotꝑe eis fuerit detentus qm̄ ab eis mutabit̉ eiꝰ cōplexioet ꝑ ꝯn̄s imaginatōis organū ⁊ ſic ꝑdit̉ nature habilitas ad ꝓphetandū ⁊ ad videndū. Si āt ſic natural̓r diſpoſitus bonitate ītellectꝰ agētis ⁊ imaginatōis ſtuduerit ꝟtuti intellectiue ⁊ ſcientijs ⁊ a cura ⁊ ſollicitudineſeculi aīam ſuā liberauerit. ⁊ aliena curioſe nō īueſtigauerit. ſꝫ potiꝰ ſe intra ſeip̄m recluſerit. oꝑamqꝫ dederit ſcientijs altis in qͥbꝰ multū abſtrahit̉ intellectꝰ. tūc abſqꝫdubio de facili manifeſtabit̉ tali pulcritudo celeſtꝭ in oībus his q̄ ab orbe effluunt ad regimē eoꝝ q̄ generant̉ ex
corrūpuntur. Et hoc eſt qd̓ dixit ſapiens Ptholomeusin diſciplina ꝓuerbioꝝ ſuoꝝ. Excellentior in hoībꝰ eſt qnō curat in cuiꝰ manibꝰ ſit mūdus. excellētius eē ⁊ altiinter hoīes eſt qͦ qͥs tale faſtigiū intellectꝰ ⁊ imaginationis ꝑ naturā ē adeptꝰ. ⁊ talis ad actū ꝓphetie ꝑueniet ſicuras abijciat ⁊ circa mūdana ꝓrſus nihil cogitet gaudendo. vel triſtando. vel timēdo. vel ſperando. Ille em̄vere nō curat in cuius manu ſtat mundꝰ. Et ꝑ hūc modū ꝓphetie pͥmo ſurrexit ꝓphetia Socratis in academiaEſt āt aliud genꝰ ꝓphetie extēdētis ſe tā ad viſionē ſomniū qͣꝫ ad ꝓphetiā ꝓprie dictā de qua theologi loquunt̉.ſed ea ad p̄ſens loqui imꝑtinens eſt.De cimūoctauū dubiū ēQuot modis ꝯtingit aliquē auerſum a ſenſibꝰ moueria forma celeſtis ordinis Sol̓o Ut refert Alb̓tus incōmēto. xiij. gradibꝰ. Quoꝝ ſeptē pͥmi ꝯcernūt dormiētes. alij āt vigilātes. Primꝰ ⁊ īꝑfectiſſimꝰ ē. qͣ manifeſtat ſe ſolū in qͣdā fiducia. qͣ hō ꝯcipit aliquā audaciamaliqͥd faciendi vel p̄dicēdi cū tn̄ deſuꝑ nullā habeat cognitōem imaginatiuā vel ītellectiuā. Cuiꝰ cā ē. qꝛ cū forma celeſtꝭ mouēdo pͥmū tāgit corpꝰ mouet in pͥmis virtutē motiuā ⁊ nō redūdat ꝟtutē app̄henſiuā niſi ppliciteet ꝯfuſe vt dicat̉ hoīcor teſtari hoc futuꝝ eē. Hic gͦ eſtpͥmus ⁊ minimꝰ gradꝰ qͦ ꝟtꝰ celeſtꝭ nos afficit frequēter fallens. eo ꝙ aliqn̄ qͥs ꝯcipit audaciā ex alijs accn̄tibꝰcōplexionis ⁊ tūc nō hꝫ ordinē ad futura nec auxiliū hꝫqͣle hꝫ a forma celeſti. Scd̓s gradꝰ ē qͦ affectꝰ forme celeſtis ⁊ motꝰ qͦ afficit̉ aīa ꝑuenit ad ip̄am aīam ẜm lucemindiſtinctā ⁊ ꝯfuſam q̄ ex ſuis ſimulacris ꝓprijs determinari nō p̄t. ſꝫ ſolū ſimulacris nō bn̄ repn̄tatiuis ⁊ valde incōuenientibꝰ q̄ vix p̄t aliqͥs interp̄tari. Sicut platoait quendā ſomniaſſe ꝙ moreret̉ ⁊ eiꝰ vita ꝓlongabaturTerciꝰ gradꝰ ē qͦ forma celeſtꝭ afficit aīam adeo exp̄ſſeꝙ ꝑ metaphoras ꝯuenientes exponit̉. ⁊ hmōi īpreſſiones ſomniales ſomnia ſunt q̄ ſapiētes interp̄tant̉ ⁊ ad qͦinterp̄tāda ars in magicis ſciētijs inuēta ē. Quartꝰ gradus qͦ qͥs a celeſti forma adhuc euidētiꝰ afficit̉ .ſ. ſub ꝓpria rei ſil̓itudine imaginaria ⁊ nō extollit̉ ſuꝑ imaginationis actū. ſicut accidit in ſomnio de qͦ narrat Tulliusin 2º de natura eoꝝ ꝙ cū duo ſocij incaute hoſpitati fuiſſent altero dormiēte vigilās receſſit a dormiente quippiam negocij expleturꝰ. ⁊ cū dormiret ille qͥ māſerat apparuit ſocius petēs ſibi auxiliū preſtari alioqͥn iugulādꝰeēt. Ille āt nō reputās rurſus dormiuit ⁊ ꝑ oīa eandemhabuit viſionē quā pͥus. vn̄ ſibi videbat̉ ꝙ a ſocio inſtantius rogaret̉ alioquiniā ſtatim eēt iugulādus. Sꝫ neqꝫhoc reputans tercio obdormiuit. cui tercio ſocius apparens cū q̄rela magna dixit ſe iā iugulatū ⁊ in craſtino inplauſtro fimi funere ſubiecto extra portā portādū ⁊ ꝓijciendū vt celari poſſet homicidiū rogās vt ſummo mane ad portā illā cū iudice ꝑgeret ⁊ de iniqͣ nece ſua vltionem expeti faceret in eū qͥ tanti fuit miniſter ſcelerꝭ Suigens āt mane qͥ ſomniū viderat om̄ia īuenerat ſicut inſomnio viderat. Sil̓e etiā refert Alb̓tꝰ ſomniaſſe ſe fuiſſe ſup̄ ripā fluminis in qͦ ſuſpēſum ſuꝑ aquā fabricatuꝫfuerat molendinū. Uidebaturqꝫ ei ꝙ puer in aquā caderet ⁊ veniēs ad rotā molēdini depͥmeret̉ ⁊ necaret̉ ibidem. Euigilās āt cū hoc ſocijs referret an̄qͣꝫ finita eſſetnarratio nūciat̉ adire mulier magno eiulatu nuncians hͦidē ꝑ oīa qd̓ ſibi ī ſomnijs videbat̉. cū tn̄ aū hͦ nec mater
L ij