⁊ aicū ientiendi perficiunt
ſenſibilia ſiue diſꝑata nō ꝯͣria. ſiue ſint eiuſdē gn̄is ſiue diuerſoꝝ geneꝝ Preterea Nō ꝯtingit plura ſil̓ ītelligere. ij. cōpicoꝝ. gͦ nō ꝯtingit plura ſil̓ ſentire. Con̄a pꝫ. qꝛaltior ē potētia ītellectiua qͣꝫ ſenſitiua. ⁊ ad plura ſe extēdit In oppoſitū ē ph̓s in textu Sol̓o Sic Senſuscōis em̄ inqͣꝫtū pͥncipiū ⁊ finis ſenſuū ꝑticulariū pluraſentire p̄t ⁊ q̄ ſunt eiuſdē gn̄is ⁊ diuerſoꝝ geneꝝ ſil̓ ⁊ ſemel. Nō tn̄ ꝑ modū pluriū. ſꝫ ꝑ modū vniꝰ inqͣꝫtum ſcꝫponit ꝯuenientiā ⁊ drām ſenſibiliū ad īuicē ſiue ſint eiuſdem ſenſus ſiue diuerſoꝝ. Et hͦ ꝯuenit ei ex duobꝰ. primo ex ꝑte ſenſus. ſcd̓o ex ꝑte obiecti ſenſus cōis Ex ꝑteſenſus pꝫ. Quia ſenſus cōis inqͣꝫtū hmōi pͥncipiū ē oīmſenſuū. ⁊ ita qͦ ad diuerſos ſenſus ſenſibilia oīm dijudicat. Ex ꝑte obiecti. Nā obiectū ſenſus cōis ē magnitudo in qͣ plures ſenſibiles qͣlitates ꝯiungunt̉ ⁊ ita ſentiendo ſenſibile cōe ẜm ꝙ illis qͣlitatibꝰ ſubeſt ꝯſiderat ⁊ ſenſibiles qͣlitates ẜm ꝙ in ea ꝯueniūt vel dn̄t Ad rōnes in oppoſitū. Ad pͥmā dd̓m ẜm Auerrōim cōmētatorē ⁊ Alphorabiū ꝙ oꝑatio illiꝰ ꝟtutꝭ q̄ ẜᵐ eſſentiā ⁊eē vna ē. nō p̄t terminari ad duo. neqꝫ p̄t eē ſuꝑ duo Huiuſmodi āt nō ē pͥmū ſenſitm̄ ſeu ſenſus cōis Eſt em̄ ſenſus cōis eēntialit̓ vnꝰ. ſed ẜm eē diuerſificat̉. ⁊ ita oꝑatioeiꝰ vna exn̄s ẜm ꝙ cōꝑat̉ ad eſſentiā potētie ſenſitiui primi ſeu ſenſus cōis efficit̉ plures ex ꝑte ea qͣ in eē diuerſocōꝑat̉ ad ſenſus ꝓprios. ſicut centru vnū in eēntia exn̄splura ē ẜᵐ eē terminādo ⁊ pͥncipiādo lineas q̄ egrediunt̉ex ip̄o. Uel ſcd̓o dd̓m aliter ꝙ duo ꝯtīgit referri ad vnāvirtutē dupl̓r. vnoº referunt̉ ad ip̄am ſicut fines. ⁊ hͦ mōimpoſſibile ē ꝙ vna virtꝰ ſeu potētia ẜm actū ſue oꝑationis accepta ſit ſil̓ oꝑando ſuꝑ duo vel circa duo. qm̄ hocmō veꝝ ē ꝙ actꝰ ⁊ oꝑatōes ſuis finibꝰ drn̄t. ⁊ ꝑ diuerſosfines efficiunt̉ diuerſe oꝑatōes ⁊ motꝰ q̄ vel qͥ nō ſunt ſil̓in vno oꝑante. Aliqn̄ ꝟo nō ꝯꝑant̉ ad ip̄am ſicut finesſꝫ ſicut ea int̓ q̄ fecit ꝯꝑatōem diuerſitatꝭ ⁊ ꝯueniētie. etſic vna virtꝰ p̄t oꝑari circa diuerſa ⁊ ſuꝑ diuerſa. Reducit em̄ ea ad vnū in qͦ vniunt̉ vel ſeꝑant̉ ſicut ad ſubiectūvel cōpōem. ⁊ in illo vno accepta cōponit ea ⁊ diuidit. ⁊alias cōꝑatōes inter ea facit. niſi em̄ plura ad vnū reducerēt̉. īpoſſibile eēt vnā virtutū ẜm actū oꝑari ſuꝑ ea vnaoꝑatōe nūero ⁊ eodē nūc tꝑis Et talis virtꝰ nō p̄t eē illaqͥ e multū material̓ ſicut ſenſus exterior ꝓpriꝰ. qm̄ ꝟtushmōi exterior. ſcꝫ ꝓpriꝰ ſenſus nullo mō ē pluriū niſi eorum q̄ ſunt vniꝰ gnis ⁊ hͦ diuiſim. opꝫ em̄ ꝙ ſit forma q̄dam vniens plures materiales ꝟtutes ꝑ qͥs accipit plura ꝑ modū qͥ dictꝰ ē. Ad ſcd̓am dd̓m ꝙ motꝰ vniusſenſibilis expellit motū alteriꝰ qn̄ accipiunt̉ ſenſibilia vtſimpl̓r diuerſa ⁊ motꝰ eoꝝ accipiunt̉ vt diuerſi ita ꝙ qͥlibet ſit. Sꝫ qn̄ accipiunt̉ ābo ſenſibilia vt reducta ad vnūtūc neutꝝ ē vt finis. ⁊ iō tūc neutꝝ ẜm ꝟtutē ꝓpriā mouet. Ad terciā dd̓m ꝙ cū intentōes ꝯͣrioꝝ nō ſint ꝯͣrie. ⁊ iō nō obſtāte ꝙ ſenſus cōis moueat̉ a ꝯͣrijs nō tn̄ ineo fiunt ꝯͣria. ſꝫ ꝯͣrioꝝ intētōes q̄ nō repugnāt ſibi. Sicut em̄ in intellectu nō repugnāt ſibi rōes ꝯͣrioꝝ neqꝫ ſibi ꝯͣriant̉. ita nec intentōes ſeu ſil̓itudines ſenſibiliū ꝯͣriorū. Si em̄ ẜm eē materiale ſubijceret̉ aīa formis rerumꝯͣrijs ẜm certā potentiā. oꝑteret eā ꝑtē fieri albā vel nigram. ⁊ lapidē. ⁊ lignū. ⁊ ita ſenſibilia ꝯͣria eiuſdē gn̄isſiue diuerſoꝝ geneꝝ pn̄t ſil̓ ſentiri. Et qͣnqͣꝫ organa qͦrundā ſenſuū ꝓprioꝝ accipiant ſpēs ſenſibiles materiales ſeu formas ſenſibiliuꝫ material̓r ſicut guſtꝰ ⁊ tacͣttn̄ hͦ qd̓ reddūt pͥmo ſenſitiuo īmo qͦ proxime ꝑficit̉ ſenſatio exterior nō hꝫ niſi eē intentionale ⁊ ſimplex. Et iō
etiā qn̄ ſenſus cōis diuerſa ſenſibilia ſentit eiuſdē generꝭnō miſcent̉ illa ſenſibilia ad inuicē. alias diſtincta ſenſibilia nō ꝑciperet ſil̓ ⁊ ſemel qd̓ falſuꝫ ē Ad quartā dd̓mꝙ nō ꝯtingit intellectū ſil̓ ⁊ ſemel plura intelligere ꝑ modū pluriū. ſꝫ bn̄ plura ꝑ modū vniꝰ. Et hoc diuerſimode in pͥma in ſcd̓a ⁊ in tercia oꝑationibꝰ intellectꝰ In primā plura vnita ꝑ modū definitōis ⁊ definiti ſeu determinatōis ⁊ determīabilis. In ſcd̓a cōponēdo vel diuidēdo. In tercia plura vnita in forma argumētatōis mediovel forma ꝯn̄e. Sicut etiā nō ꝯtingit ſenſum cōem plura ſentire niſi aliqͦ mō vnita vt dictū eſtSecundum duo tum elUtꝝ motus vniꝰ potētie īpediat motū alteriꝰ potētieEt videt̉ ꝙ nō. qꝛ ꝯtingit ſil̓ ⁊ ſemel ſentire ⁊ appetereintelligere ⁊ velle ⁊ ẜm locū moueri. Preterea Dicit̉in textu ꝙ ꝯtingit ſil̓ ⁊ ſemel apprehendere ſenſibilia diuerſoꝝ ſenſuū Sol̓o In potentijs ſibi eēntialiter nonſubordinatꝭ motꝰ vniꝰ īpedit motū alteriꝰ. Sꝫ in ſubordinatꝭ ſe ꝓmouent. Primū pꝫ. qꝛ potentie diuerſe ineodē ſaltē ſunt vniꝰ eſſentie indiuiſibilis q̄ ſe ꝑ potentiāoꝑando ad aliqͥd diuertit. Indiuiſibile at q̄cūqꝫ ſe diuertit total̓r diuertit ⁊ ſimpl̓r ſe diuertit. ⁊ gͦ qn̄ ē in actuvniꝰ potētie remittit̉ ab actu alterius illi nō coordinateeſſential̓r. ⁊ qͣꝫto in actu illiꝰ potētie plus intendit̉ tantoin actu alterius potētie nō coordinate plus remittit̉ Siqͥdē motus maiores depellūt minores. Scd̓m pꝫ ꝑ ronem pͥmā an̄ oppoſitū. Intellectus em̄ ⁊ ſenſus ⁊ appetitus ſunt potētie ſibi ſubordinate. ⁊ iō vna nō remittit̉ex oꝑatōe alteriꝰ qn̄ ſaltē inferior cooꝑat̉ ſuꝑiori ſibi ſubſeruiendo. Nā ex hͦ ꝙ qͥs fortiter re cognoſcit nō minorat̉ appetitus ſꝫ auget̉ vt ex hoc ꝙ medicꝰ attente reſpicit vrinā nō deficit vel remittit̉ eius intellectꝰ iudicādode ſanitate. Secus ſiqͥs vna potētia ſeorſum ⁊ ſeꝑatimvtat̉ vt nō alteri coordinata. ſic em̄ fortiter ſpeculandovel imaginādo nō afficit̉ appetitꝰ ſꝫ potius remittit̉.Ad ſcd̓am dd̓m ꝙ nō ꝯtingit diuerſa illa ſenſibilia vtdiuerſa ſil̓ ⁊ ſemel apprehendere ꝑ diuerſas potētias niſi ẜm ꝙ ille diuerſe potētie in vna potētia radicāt̉ .ſ. ſenſus cōis. ſe ad illa ſenſibilia exterioꝝ ſenſuū ⁊ ad ſenſusexteriores ptātiue extēdētis. Un̄ ſenſus cōis nō app̄hēdit illa plura ſil̓ vt plura ſimpl̓r. ſꝫ ẜm ꝙ in vno aliqͦ ꝯueniunt nō vt in mixto ꝯueniūt ſimplicia. ſꝫ ẜm ꝙ ad inuicem referunt̉ ſub rōne ꝯueniētie ⁊ drn̄e vt dictū ē. Si em̄accipiant̉. vt oīno diuerſa ⁊ nō ad inuicē relata ſil̓ ⁊ ſemela ſenſu cōi cognoſci nō poterūt. Et ſicut cognoſcunt̉ ſil̓a ſenſu cōi ſenſibilia diuerſoꝝ ſenſuū exterioꝝ. Ita ſenſibilia diuerſa ſenſibiliū interioꝝ cognoſcunt̉ ſil̓ ⁊ ſemel aphantaſia ẜm mentē Alb̓ti. ⁊ oīm ſenſuū ſil̓ ⁊ interioꝝ etexterioꝝ ſenſibilia. etiā ip̄ius phātaſie cognoſcunt̉ ab intellectu. qͥ p̄t oīm nō ſolū ſenſibiliū. ſꝫ intelligibiliū quorūlibet ꝯuenientiā ⁊ drām ponere.Terctum oubtum elrUtꝝ ſenſus cōis ſit ſimplicior ⁊ īmaterialior ꝑticularibus ꝓprijs ſenſibꝰ. Et videt̉ ꝙ nō. qꝛ oē mouēs ē formale reſpectu eiꝰ qd̓ ab ip̄o mouet̉. ſꝫ exteriores mouēt ſenſum cōem eodē mō qͦ mouent̉ a ſenſibilibꝰ ſuis. Nō em̄ſenſus cōis iudicare poſſet ſenſibilia ꝓprioꝝ ſenſuū eē altera vel eadē. niſi ad ip̄m ꝑ exteriores ſenſus tranſiret. gͦſenſus cōis cū ab exterioribꝰ ſenſibꝰ moueat̉. videt̉ eē ma
E iij