De odore

ſit olfactus eoꝝ in actu. Ueruꝫ quia inſpiratio nō ſolumſeruit ad apertionē. ⁊ ad detectionē papillaꝝ. ſed etiā adfortem odoꝝ attractionē. ideo etiam ex ea ꝑte ẜm quidreſpirātia excedunt nō reſpirātia. Scd̓m patet. quia cuꝫhomo ꝓpter magnitudinē cerebri ⁊ humiditateꝫ eius ſitpeſſimi olfactus. ergo nō diſcernit minimas odoꝝ differentias ſed magnas. ⁊ ita nō diſcernit odorabilia ꝑ odores ſicut faciunt multa aīalia. que res eiuſdē ſpeciei indiuiduales ꝑ odores diſcernunt. ſicut canes qͥ diſcernūt veſtigia vnius cerui a veſtigijs alterius queꝫ etiam ſic inſequentes inueniūt. Diſcernūt etiā veſtigiū vnius homīsa veſtigijs alterius. ſicut patꝫ in canibus qͥ inueniūt furēHoc aūt multo melius inquit Alb̓tus facerēt non reſprantia aīalia ſi eſſent ita diſciplinabilia ſicut canes. Pauca em̄ aut nulla aīmalia ſanguinē nō habētia diſciplinabilia ſunt. Pauciſſimis ergo aquaticis exceptis. homo ē peioris olfactus. Unde nō regulariter ſunt om̄ia nō reſpirantia reſpirātibus melioris olfactus. ſed frequēter. ⁊ gͦnō obſtat. dictis aquaticis quibuſdā pauciſſimis. homines eſſe melioris olfactus. Uerū etiam eſt quoniā cū homo intellectualis nature ē. ideo ſibi p̄ ceteris ex ea parteconuenit de differentijs odoꝝ intēdere. cōparando easad inuicē. tamē ſimpl̓r ſenſus olfactus nō eſt ꝑfecte qͣntum ex parte organi in eo ꝑfectus. nec bene odoꝝ diſcretiuus. Uerū etiam quia odores liberius ꝑ aerem diffundunt̉ velut per medium aptius. Ideo ex ea ꝑte ꝑfectiusolfaciunt reſpirātia. ⁊ ad hoc etiam confert fortis attractio odoris que fit ꝑ reſpirationem.Tercium duoium eniQuomō odor diuerſimode reſpicit ip̄m odorabile et fumalē euaporatōem. ¶ Solutio. cōuenienter ⁊ differēterCōuenienter quia vtrūqꝫ eſt odoris ſubiectum. Sꝫ differēter quia odor in medio exiſtēs habet fumalē euaporationē pro materia. ⁊ al̓s non eſt in ipſa. neqꝫ etiam eſt inea ꝑmanenter ſicut in corpore odorabili. Preterea. inodorabili habet eſſe potētiale. ſed actuale in fumali euaporatione. Item In odorabili habet eſſe tm̄ materiale.Sed in fumali euaporatione ꝓpter ſubtilitatē eius habꝫeſſe qͦdammō etiam intētionale. ⁊ ideo fumalis euaporatio eſt odori quodāmō loco medij. ⁊ inquantū cū tali fumo defert̉ ad olfactū tēperat vel diſcraſiat olfactū diuerſimode ẜm fumalis euaporatiōis diuerſitatē. ⁊ cuꝫ odorper talem fumalem euaporationem venit ad olfactū agitin ipſum inquantū habet eſſe in fumali euaporatione vtin medio. ⁊ non vt in ſubiecto.Quartum dubium eſt.Utrum nō reſpirantia ſicut reſpirātia odoribus corrumpant̉. ¶ Et videtur ꝙ nō. quia non poſſunt aīmalia corrūpi odoribus ẜm eē formale. ſed quātū ad eſſe materiale. quod eſt fumalis euaporatio que in aquis locum nōhabꝫ in qua ſunt ea aīmalia que nō reſpirando olfaciunt.¶ Solutio ſic. vt dicit Albertus. quod ꝓbat experimēto. Nam ſulphur in lacunis proiectum. odore interficitpiſces. Occurrunt em̄ eis odores in medio ſine aeris velaque attractione. eo ꝙ inſtrumenta odoratus in eis diſcooperta ſunt. ad que liberum habent ingreſſum per medium per quod eſt odoratus. ¶ Et ad argumentumolutio Ie. maxime quod habēt in medio. tamē piſces et anima-dicendū. ꝙ licet odores nō corrupant niſi ꝑ eſſe materia

lia nō reſpirantia in aquis odoribus materialiter accepꝰtis ledi poſſunt. quia corpora que nata ſunt odorem ſpirare per hoc ꝙ ſua materiali actione alterant aquā que ēmedium diffuſionis odorum quodāmodo ſicut aer ledipoteſt. Et licet fumalis euaporatio ꝑfectum eſſe nō habeat in aqua ſicut in aere. vtiqꝫ tamen habet eſſe vtcunqꝫin aqua. quantū ſcꝫ ad fieri. quādo ſaltem a fundo. aquacalore apprehēditur. Nō enim ſolum ab aque ſuperficiefumus aſcendit. Uerū etiam a fundo aque penetrandoaſcendit vſqꝫ ad aerem. ⁊ odores cum tali fumo venientes ad organa animaliū nō reſpirantiū interficiunt qͣndoqꝫ ea. Q autem reſpirādo odorē materialiter acceptuꝫ ꝯrala Mbatꝰcorrumpant̉ probat Albertus experimēto. Naꝫ a fumocarbonuꝫ capita grauedine opprimunt̉. eo ꝙ groſſus etſiccus nimiū eſt talium vapor. Et hac de cauſa tēperant̉infuſiōe vini ⁊ ſalis vt fumus per hoc ſubtilietur ⁊ humectetur ac ꝑ hoc minus ledat. Quando aūt ſic nō temperātur carbonū fumi ⁊ facti ſunt carbones de lignis viridibꝰ groſſe cōmixtis ⁊ terreſtribus. tunc ſepe interficithomines fumus eorum. p̄cipue ſi in arto loco maneatincluſus vt diffundi non poſſit nec euaporare. Et ex tali caſu inquit Albertus nuꝑ in Colonia pauperes tresin quadam camera apud carbones mortui inuenti ſunt.Sil̓iter multi moriunt̉ a ſulphuris virtute. ⁊ virtute diuerſoꝝ afflatuum ſicut argenti viui qui ſpiritus ab alchimicis vocat̉. ⁊ tales fugiunt animaliaBijciet autem aliquis. Si omne coropus in infinita diuiditur. ⁊ paſſionesergo ſenſibiles. puta color et ſapor etodor ⁊ grauedo et frigiditas et calidum et leueet durum et molle. S. Itaā cac. l. Goob. 3S uſio¶ Iſte eſt tractatus tercius ⁊ vltimus huius libri. In . 4S .l. b a b.quo ph̓s ſoluit tres dubitatōes de ſenſibilibꝰ ex qͥbꝰ antiqui occaſionē erroris ſumpſerūt. Prima eſt de ſenſibilibꝰin ſe cōſideratis Scd̓a eſt de eis ꝓut ſtꝭ in motu ad ſenſuꝫTercia eſt de eis ẜm ꝙ iā inſenſū exiſtūt ⁊ actū ſentiēdiꝑficiūt. Et ẜm hoc diuidit̉ pn̄s tractatꝰ in tria capl̓a Secundū ibi (Obijciet aūt aliqͥs) Terciū ibi (Eſt aūt quedam obiectio alia) Primū capl̓m ſubdiuidit̉ in tres ꝑtesIn pͥma mouet q̄ſtionē. In ſcd̓a ad ꝑtes obijcit. In tercia eā ſoluit Scd̓a ibi (Aut impoſſibile. Tercia ibi ¶Deſolutōe aūt hoꝝ) Proponit gͦ pͥmo q̄ſtionē dicēs An addiuiſionē corpoꝝ ſenſibiliū diuidi poſſint in infinitū paſſiones ſenſibiles que ſunt color. ſapor. odor. grauedo. frigiditas. caliditas. leue. durum. et molleAut impoſſibile. actiuū enim eſt vnūquodqꝫ ipſorum ſenſus. In eo em̄ quod poſſunt mouere illum dicunt om̄ia. quare neceſſarium ſenſum in infinita diuidi ⁊ omnē magnitudinē eēſenſibilem. Impoſſibile em̄ album quidē videre. non aūt quantū. Si em̄ non ſic. vtiqꝫ cōtinget aliquod corpus nullū habens colorē neqꝫgrauedinē neqꝫ talē aliā paſſioneꝫ. qͣre nec oīnoſenſibile. hec em̄ ſenſibilia ſunt Senſibile igit̉erit cōpoſitū nec ex ſenſibilibꝰ. Sꝫ ncc̄e nō ſolūex mathematicꝭ. Ampliꝰ cui adiudicabimꝰ hͦ.aut ꝯgnoſcemus. niſi intellectui. ſꝫ non intelli-

D iiij