Tractatus. ij. de ſenſibili exteriori. ſcꝫ

tiui ſunt. Corrūpitur em̄ ab illis odoribꝰ animal quēadmodū hoīes a fumo carbonū patiunt̉ grauedinē capitis.et multotiēs corrumpūtur ⁊ a virtute ſulphuris. et ideoaīalia hmōi odores ꝑ accn̄s ſcꝫ ꝓpter corruptōem fugiūtfetidū aūt odorē ꝑ ſeip̄m non curāt ſicut homo. qͣꝫuis ſepe ſint inter eoꝝ nutrimēta fetida. Multa em̄ terrenaſcentiū vt plante fetidi ſtꝭ odoris valde. ſed fetiditatē talium nō curāt niſi cōferat vel noceat ip̄is ad eoꝝ eduliū.Uidetur aūt ſenſus qͥ eſt odorandi imparibus exiſtentibꝰ ſenſibꝰ ⁊ numero habente mediū imparis ⁊ ip̄e medius eſſe tactiuoꝝ quem/admodū tactus ⁊ guſtus ⁊ ꝑ alia ſenſitiuoꝝ velut viſus ⁊ auditus. Quare ⁊ odorabile nutritiuoꝝ eſt paſſio q̄dam. hoc aūt eſt in eodē genereEt audibilis aūt. ⁊ viſibilis. qͣre ⁊ in aere et inaqua odorant̉. Quare eſt odorabile communealiqͥd hoꝝ amboꝝ quod ⁊ tactuali ineſt et ꝑſpicuo ⁊ audibili. Quare rōnabiliter odoratio aſſimilata eſt ſiccitati in humido. ⁊ ſenſibili veluttinctura q̄dam et lotura. Quomō quidem igitur ſpecies oportet dicere ⁊ qͦmodo non oportet odorabilis. intantū dictum eſt.¶ In hac ſcd̓a ꝑte pͥncipali huius capl̓i ꝯꝑat ſenſum olfactus alijs ſenſibꝰ. Et diuidit̉ in duas ꝑticulas. In prima facit qd̓ dictū eſt. In ſecūda excludit errorē quendaꝫantiquoꝝ pythagoricoꝝ. Scd̓a ibi. Qꝭ aūt quidaꝫ pythagoricoꝝ) Quō ad primā partē dicit. ꝙ ſenſibꝰ exiſtentibus in numero impari. ſcꝫ qͥnario in quo mediū eſt indiuiſibile inter duo equalia. ip̄e olfactus mediꝰ eſt inter tactum ⁊ guſtū. ſentiētes ꝑ contactū ſiue ꝑ mediū intrinſecum. ⁊ inter viſum ⁊ auditū ſentiētes ꝑ mediū extrinſecūQuod ſic ꝓbat. qꝛ odoratus ꝑticipat cum vtriſqꝫ. cōuenit em̄ cū tactu ⁊ guſtu qui ſunt ſenſus nutrimēti. inquātum odor eſt paſſio nutrimēti. ⁊ ſic odor eſt in eodē genere cuꝫ tangibilibꝰ. Et qꝛ odor ꝑcipit̉ ꝑ mediū extrinſecūquod eſt aer ⁊ aqua ab olfactu. ideo vt ſic olfactus cōuenit cū viſu ⁊ auditu. Sicut ergo odor eſt cōmune tangibili nutrimēto ⁊ etiam medio vt perſpicuo ⁊ vt audibili.Odor em̄ aſſimilat̉ enchime ſiccitati diffuſibili in humido lauatiuo hmōi ſiccitatis. Sic olfactus eſt tanqͣꝫ medium quoddā cū tactu ⁊ guſtu. ex vna ꝑte. ⁊ viſu ⁊ auditu ex alia ꝑte. Epilogando ergo in fine cōcludendo dicitph̓us. tantū ſit dictum a nobis quomō oportet accipereſpecies odoris et quomodo nonQd̓ aūt qͥdam pythagoricoꝝ dicunt nō eſſerationabile. Nutriri nanqꝫ dicunt q̄dam animalia odoribꝰ. Primū qͥdem em̄ videmus quoniā cibū oportet eſſe compoſitū etem̄ ea nutrita non ſunt ſimplicia. quare ⁊ ſuꝑfluitas fit cibiaut in ipſis aut extra ſicut in plantis. Ampliusaūt neqꝫ aqua vl̓r neqꝫ ip̄a ſola nutrire incōmixta exiſtēs. corꝑale em̄ aliquod oꝑtet eſſe cōſtitutum. Amplius multominus rōnabile aerē corpulentū fieri. Cum his aūt qm̄ omnibꝰ eſt aīa-

libus locus receptiuus cibi a quo qn̄ cibus ingredit̉. recipit corpus. Odorabilis aūt ſenſitiuū in capite ⁊ cum ſpirituali intrat fumoſitate.Quare ad ſpiratiuū vtiqꝫ vadet locū. Quod qͥdem igit̉ non cōfert ad nutrimentū odorabileẜm ꝙ odorabile manifeſtū eſt. Ꝙ tn̄ ad ſanitatem. ⁊ ex ſenſu ⁊ ex dictis manifeſtū Quare qͦdſapor in nutritiuo eſt ⁊ ad nutriēda hoc ad ſanitatē odorabile. Scd̓m vnūquodqꝫ qͥdem ergo ſenſitiuū determinetur hoc modo¶ In hac ſecūda ꝑticula excludit ph̓s dictū pythagoricoꝝ dicens. ꝙ dictū pythagoricoꝝ quo poſuerūt aīalianutriri odoribꝰ irrōnabile eſt. Quod ꝓbat tribꝰ rationibus. Prima. neceſſariū eſt nutrientē cibū eſſe cōpoſitum Priā xoboſicut nutritū. hn̄tē eē materiale corꝑale ⁊ incorꝑabile nutrito. Uidemus em̄ in cibo aſſumpto ſuꝑfluū reijci taꝫ inhis qui recipiūt nutrimentū indigeſtū cum ſuperfluo intra ſe ſicut in aīalibꝰ habentibꝰ ſtomachū ⁊ alia loca quibus fit ſeꝑatio benigni a ſuꝑfluo qd̓ etiā ſuis locis diuerſificat̉. qͣꝫ etiā in plātis que ſegregāt ſuꝑfluū extra ſe Nōp̄t aūt talis ſegregatio benigni fieri a ſuꝑfluo in ſimplici.ſed odor eſt qͣlitas ſimplex a qua nihil ſegregari p̄t. gͦ noncōtingit aīmalia odoribꝰ nutriri. Scd̓a rō q̄ ſumit̉ ex medijs in qͥbus odor hꝫ eſſe. Nam ſicut odor ẜm ſe non nutrit. ita nec ex parte ſuoꝝ medioꝝ. q̄ ſunt aqua ⁊ aer. Aqͣem̄ incōmixta ⁊ ſola nō eſt nutritiua ꝓpter ſimplicitateꝫet multominꝰ aer ꝓpter ſubtilitateꝫ nutrire p̄t. ergo rōnehoꝝ medioꝝ non cōuenit odoribꝰ ꝑ accidēs nutriri. Tercia rō ſumit̉ ex parte loci ad quē odores ſpirādo ꝑueniūtQuia cibus nutritiuus recipit̉ in ventre ⁊ ſtomachumtanqͣꝫ ad locū digeſtionis. ſed odores nō ingrediunt̉ ventrem ſed caput in quo eſt ſenſitiuū organū olfactus et cūſpūali intrat fumoſitate vadit ad locū ſpiratiuū ſcilicꝫ adpulmonē. ergo nō nutrit̉ aīal odoribꝰ vt hmōi. Et ſubdit ph̓s. ꝙ licet nō nutriat odor ad ſanitateꝫ. tamē vtiliseſt. vt ex dictis manifeſtuꝫ eſt. ⁊ ergo qd̓ ſapor facit in eoqd̓ nutrit̉ ad nutritionē. hoc odor facit ad ſanitatē Recapitulādo gͦ in fine d̓t. De vno qͦqꝫ ſenſu dcm̄ ſit hoc mō.Tirca textum huius titius tractatus mouet̉ hec queſtio principalis.Utrū ſapor ⁊ odor ſint qͣlitates guſtū ⁊ olfactu ſenſibiles et ad inuicem ꝓportionabiles¶ Et videt̉ ꝙ non. qꝛ cum ſapor ⁊ odor ſint qualitatesnutrimēti debent ꝑtinere ad vnū ſenſuꝫ nutrimēti. Necvident̉ habere ꝓportionem cum cōſiſtant in cōtrarijs ex qbᵐ t sr priꝰſapor eſt in humido ⁊ odor in ſicco. Sunt p̄terea odo ºS02 ebres duplices. ſcꝫ delectabiles ꝑ ſe ⁊ ꝑ accidēs. Odor ātdelectabilis ꝑ ſe ſolum ſapori videtur ꝓportionari. ¶ Inoppoſitum eſt ph̓s in textu. Et pro reſpōſione ordinant̉duo diſcurſus. Quoꝝ pͥmi pͥma propoſitio eſt.Maior ¶ Tam ſapor qͣꝫ odor eſt ſequela cōplexionis nutrimēti. nō tamē ſunt eiuſdē ſubiecti ꝓprij ¶ Secūda propoſitio ¶ Eſt ſapor inhumido cōplexionali aliqͥd paſſo a ſicco hmōi.