nulla parte poſſis cōcuti ⁊ turbari quicqͥd enīin te eſt pace fruit̉ hierl̓m qͥppe viſio pacis eſt.Et in pace illa eſt ſaturitas ⁊ nulla indigentiavn̄ ſubdit (et adipe) .i. medulla (frumēti) .i. pane qui de celo deſcendit ⁊ intima dulcedine ieſu chriſti qͥ dicit ſeip̄m granū frumenti (ſaciatte) pleniſſime ꝑ adipem intelligimꝰ diuinitatēcuiꝰ ꝯtemplatiōe ſatiabimur quaſi amoto cortice. Carne enī clauſus in mūdo ſola fide cōgnitus eſt tunc aūt videbimꝰ ſicuti eſt ⁊ illa eritꝑfecta ſaturitas. Un̄ alibi ſatiabor cum apparuerit gl̓ia tua. hec p̄dicta erunt ibi ſed interimin ꝑegrinatōe hac dabit nobis iſta qꝛ ip̄e eſt.Qui emittit eloquiū ſuū tetre: velociter currit ſermo eius.Qui emittit eloquiū ſuū terre) ſcꝫ qn̄ verbūin carne miſit mūdo vt in terra cognoſceret̉ qͥenī olim locutꝰ eſt pr̄ibꝰ in ꝓph̓is nouiſſime locutus eſt nob̓ in filio. Uel (emittit eloquiū ſuūterre) .i. verbū euangelicū qd̓ p̄cepit publicari ꝑ orbē terrarū (velociter currit ſermo) et verbum (eius) qꝛ chriſtꝰ vel ſermo chriſti cito impleuit mundū cognitōe veritatis vel qꝛ dei ſapientia nō ceſſat om̄s admonere ⁊ ẜmo dei velox ad om̄s venit: oībꝰ ſe offert: om̄s admonetetiā neſciētibꝰ occurrit. vel qꝛ velociter impletqd̓ dicit ⁊ p̄cipit ac ſi verbū eius curreret. Deinde on̄dit quis ſit huius verbi effectꝰ. d.Qui dat niuem ſicut lanam: nebulā ſicut cinere ſpargit.Qui dat niuē .i. pctōrē peccantē ex fragilitate ⁊ ad modū niuis frigidū ⁊ charitate nō calentē (ſicut lanā) .i. admodū lane calidū facturus inde veſtē qꝛ pctōres frigidos ꝑ culpā reddit calidos ꝑ gr̄am ⁊ de eis facit veſtē chriſti ſixxiij pei.ne macula ⁊ ruga (et nebulā) .i. nebuloſū ⁊ obſcurū peccātē ſcꝫ ꝑ ignorātiā (ſicut cinerē ſpargit) .i. ſicut vere penitentē facit qͥ ſe in cinere etpuluere hūiliat. Linis enī ad humilitatē ⁊ penitentiā ꝑtinet qꝛ cinis et ciliciū ſunt arma penitentiū.Mittit criſtallū ſuū ſicut buccellas: ante faciē frigoris eius quis ſuſtinebit.Mittit criſtallū ſuū) que dicit̉ eſſe glaciesdiu indurata vt reſolui nō poſſit .i. pctōrē obſtinatū ⁊ ī malicia ꝯgelatū (ſicut buccellas). īfruſta panis vt incorꝑet̉ eccl̓ie ac incorꝑet alios et ab eis incorꝑet̉ eoſqꝫ ꝟbo et exemplo paſcat quaſi panis et reficiat. Talis criſtallꝰ fuitPaulus. matheꝰ. augꝰ. et plures hmōi. Eccequidā ſunt nix nebula ⁊ criſtallus ⁊ hec deusſoluit ſed niſi ſoluat (quis ſuſtinebit) vel ſubſiſtet (ante faciē) et pn̄tiaꝫ (frigoris) vicioꝝ ⁊ obſtinatiōis. frigoris dico (eius) ſcꝫ dei nō qꝛ illud faciat ſed qꝛ fieri ſinit ſcꝫ pctōrē deſerendoq. d. ſi nō vocat pctōrē ſi nō aperit ſenſuꝫ ſi nōinfundit gr̄am ſolui nō pōt etiā ſi velit ſed noli deſperare liberat enī gr̄a dei ꝑ ieſum chriſtūdn̄m noſtrū. Unde ſequit̉.Emittet verbū ſuū et liquefaciet ea: flabit ſpiritus eis et fluent aque.Emittet) .i. extra mittet dn̄s pater (v̓bū ſuū)id eſt filiū carne aſſumpta ⁊ ꝑ hoc (liquefacietea) ſcꝫ niuē nebulā ⁊ criſtallū. v̓bo nanqꝫ deiveniēte nec frigus nec obſcuritas nec duriciapōt deſperare. aduentus enī chriſti oīa ſupradicta ſoluit ⁊ ſoluta ſpūalis bn̄ficij fluēta alijsinfundūt vn̄ ſubdit(flabit ſpūs eius) ſicut calidus auſter ſcꝫ ſpūſſctūs in hmōi corda infundendo gr̄am vt frigus et caligo expellat̉ et qd̓ante durū erat molle fiat (et fluent aque .ſ. fluēta doctrine ⁊ gr̄e vt inde bibāt alij. Uel (emittet v̓bū) p̄dicatōis ⁊ flante ſpiritu (liquefaciet)et diſſoluet (ca) que ſunt ꝯgelata (et fluēt aque)lachrymaꝝ reſolutis cordibꝰ ꝯgelatis. Ita vtdictū eſt myſtice hec p̄dicta ſane accipiūt̉. Adlitterā vero manifeſta ſunt qꝛ ſpargit deus niuem quaſi lanā nebulā vt cinerē criſtallū facitvt fruſta candidi panis que magna dei monſtrant oꝑa ſed aliud innuūt myſtice intellectaeius inqͣꝫ ſpūs flabit.Qui annunciat verbū ſuū iacob: iuſticias et iudicia ſua iſrael.Qui annūciat verbū ſuū) ſcꝫ incarnatū velverbū euāgelicū (ia cob) iuniori ſcꝫ ppl̓o .i. chrſtiano ꝑ iacob ſignificato ⁊ annūciat iuſticiaſet iudicia ſua) .i. iuſta iudicia ſua (iſrl̓) .i. ppl̓ofideli deū ꝑ fidē videnti. idem enī fignificat̉ ꝑiacob ⁊ ꝑ iſrl̓ ſcꝫ ppl̓us fideliū cui annūciat iuſta ſua iudicia ſcꝫ ꝙ qͥcqͥd genus humanū ꝑpeſſum eſt merito ꝑpeſſum eſt ſuꝑbie ⁊ elatōisin deū ⁊ ꝙ nō tm̄ inuiſti ſed etiā iuſti ꝓ ſuo merito iuſto dei iudicio hic patiunt̉ et ꝙ nō ſuismeritis ſed gr̄a dei liberant̉. Uel (iuſticias) qͥbus iuſtos gratis iuſtificat (et iudicia) qͥbꝰ impenitentes flagellat.Non fecit taliter omni nationi: et iudicia ſua nō manifeſtauit eis.Non fecit taliter omni natōni) vel genti ſicut ppl̓o huic fideli ſpeciali et electo credenti ei(et iudicia ſua) predicta (nō manifeſtauit eis)ſcꝫ alijs nationibus: non omi genti nunciauitdeus ſed ſoli nouiſſimo fideli ppl̓o in quo ſuntet gentes que iam nō debent dici gentes ſꝫ populus vnus in chriſto. Omnes enī credentesin chriſto ip̄i ſunt in corꝑe chriſti et ſunt de ſeD 4