ſare orando quamdiu tempus eſt tentationuꝫ.Oratio frequens diaboli iacula ſubmouet ethec prima eſt virtus aduerſus tentationum incurſus. Nihil vtilius poteſt facere ſeruus deiin hoc ſeculo qͣꝫ orare deum Oratō ſerenat corAbſtrahit a terrenis mundat a vicijs: ſubleuatad celeſtia: reddit capacius ⁊ dignius ad accipienda bona ſpiritalia: perſeueremus ergo inoratione ⁊ timore nominis dei quatenus celeſtem promereri poſſimus hereditatem. Deinde exponit quam hereditatem daturus eſt de­ in diem.us dicens.Dies ſuper dies regis adijcies: annoseius vſqꝫ in diem generationis et generationis.Dies) ſcꝫ eternitatis ſeu eternos (adijcies) ideſt appones (ſuper dies) temporales (regis) noſtri chriſti quibus ſi chriſtus in preſenti regnatin eccleſia et ipſi viuunt in chriſto vt poſt hosdies tranſeuntes etiam regnet in ſanctis ⁊ ipſicum eo in diebus illis qui non habent finemDeinde alijs ꝟbis idem repetit dicens ⁊ adijcies (annos) ſcꝫ eternitatis ſuper (annos eius)tꝑales quibus in preſenti nobiſcū eſt: adijciesinquam (vſqꝫ in diem generationis) preſentiset tꝑalis (et generationis) future et eterne qꝛ hidies ⁊ anni ſunt vnus dies qui continet ⁊ tranſcendit ſecula preſentis ⁊ future generationis.Et hec dies eſt eternitas. q. d. eandem hereditatem dabis eis in qua eſt chriſtus rex noſter vtregnet cum eo in eternū. Ipſe enim rex cum generatione ſua.Permanet in eternum in conſpectu deimiſericordiam et veritatem eius quis requiret.Permanet) poſt annos preſentes (in eternūin conſpectu dei) id eſt in manifeſta dei viſionevbi preſto eſt ad miſerendū omnibus ſic et illiibidem ꝑmanebunt: hoc eſt autē ſanctoꝝ meces ſcꝫ gloria viſionis dei. Et quia tanta eſt deremuneratio ⁊ tanta eſt beatitudo ergo miſericordiam eius qua in preſenti peccata dimittit:(et veritatem eius) qua in futuro ꝓmiſſa redditquis (reqͥret) id eſt iterū et iterū queret .ſ. ad hocvt imitet̉ eum. q. d. pauci miſericordia dicit̉ qꝛnō noſtra merita attendit deus ſed bonitatemſuam vt peccata noſtra nobis dimitteret ⁊ vitāeternā ꝓmitteret: veritas autem qꝛ nō fallit reddere quod ꝓmiſit. agnoſcamus ⁊ nos hic eamet faciamꝰ hic miſericordiā circa infirmos circa egentes circa etiā inimicos noſtros: veritatēvero nō peccando nec adijciendo pctm̄ ſuperpeccatū. Ideo autem ſub interrogatione quaſiinuitādo dicit quis requiret quia quāuis hocineffabile bonū ſit pauci ſunt tamen qui requirant aut requirentes ꝑſeuerent. Tanta eſt humana miſeria in tantū abūdat iniquitas vt inrequirenda vanitate ⁊ mendacio ſint multi: inrequirenda miſericordia et veritate ſint pauci.Nos autem de paucis his eſſe ſtudeamꝰ vt cūelectis dicere poſſimus quod ſubdit̉.Sic pſalmum dico nomini tuo in ſeculum ſeculi: vt reddam vota mea de dieSic pſalmum dico ⁊cͣ). q. d. ſub hac ſpe poſitus qꝛ ſpero te daturū mihi hereditatē in futuro ⁊ me manſurū in eternū in conſpectu tuo(ſic pſalmū dico nomini tuo) id eſt ſic bn̄ operabor ad honorē nominis tui Uel (ſic pſalmūdico predicando ⁊ opere complendo ſeu hymniſando ⁊ bene operando (in ſeculū ſeculi) id ēquādiu durabit hoc ſeculū qꝛ non ad tempushoc eſt agendū (vt reddā vota mea) bonoꝝ operum que voueo vl̓ meip̄m quem deuoui in baptiſmo (de die in diem) id eſt aſſidue ꝑ ſingl̓osdies vt tandem ꝑueniam ad illū diem vbi ineternū tibi pſallam. Si vis ineternuꝫ pſallereredde vota tua in iſto die donec ꝑuenias in illum diem vbi pſallas ſine fine.Oratio.Anxietatū noſtrarū miſericordiſſime cōſolator deus: ꝓtege familiā tuā a facie inimici vta te turre fortitudinis p̄munita inhabitare tabernacula mereamur eterna. Per do.Pſalmus de obedientia deo debitaet in tribulatione patientia ac de confidentia in deo bona ſed in hominibus etterrenis omnibus vana.pͣs. lxi.Onne deo ſubiecta erit anima mea ab ip̄o enim ſalutare meū.Auctor pſalmi ꝓpheta dauid Titulus hic īIn finem pro ydithun pſalmus dauid. id eſtpſalmus iſte eſt dauid ꝓphete qui hīc loquiturhabitus ꝓ ydithun id eſt agens de trāſiliente.tranſiliente dico in finē id eſt in chriſtū et inuitante nos ad ſūmum bonū. Quia enim vocati ad fidem auditores ad permanēdū in gratiarum actōne ſua monuerunt iam tanqua tranſilientes ⁊ ſuperiores effecti ſuos inferiores adexemplum ſue humiliatis et patientie ac contemptus diuitiaꝝ et temporaliū hortant̉. Mꝫteria obedientia deo debita et in tribulatōe patientia in deo ꝯfidētia bona ſꝫ in hoībꝰ ⁊ terre