Audient verba mea quoniā potueruntſicut craſſitudo terre erupta eſt ſuꝑ terram.Audiēt) aure obediētie et acceptabūt (verba mea) euāgelica ⁊ cōuertent̉ ad chriſtū (quoniam) ipſa verba mea (potuerūt) id eſt potentiam habent ⁊ p̄ualuerūt verbis eoꝝ. p̄ualuitenim verbū dei in ſapientibꝰ et iudicibꝰ multis vnde ſecutū eſt ꝙ martyrio coronati eccleſiam fruge virtutū fecundiorē reddiderūt (⁊ ſicut craſſitudo) ſeu pinguēdo (terre) latens ſubeius ſuꝑficie (erupta eſt) ſurſum ⁊ diſperſa (ſuper terrā) et preualens fertilitatē ꝓducit ⁊ fructum. nam ſicut de rebus cōtemptibilibꝰ ⁊ abiectis quandam pinguedineꝫ accipit terra ſicex eo qd̓ cōtempſit hic mundus accepit craſſitudinē ſancta eccleſia vt inde ſeges eius fertilis pullularet.Diſſipata ſunt oſſa noſtra ſecus infernum: qꝛ ad te dn̄e dn̄e oculi mei ī te ſperaui nō auferes aīam meamDiſſipata ſunt) id eſt a ſua fortitudine diſſoluta ex tribulationū et tentationuꝫ vehementia (oſſa noſtra) id eſt interiora et fortiora noſtra ſeu virtus mentis noſtre que ꝑ oſſa in quibus robor corporis eſt deſignatur (ſecus) id ēprope (infernum) tanquam ſimus in ꝓcinctuintrandi infernum: dicta autem fragilitate hominis ad diuina remedia cōfugit eccleſia dicens ſed (quia ad te dn̄e: dn̄e) veriſſime ⁊ eterne qui es ſpes ⁊ fortitudo mea ſūt (oculi mei)interiores tanquam ad ꝓtectorem et adiutorēmeum directi et in te fixi. plus figo oculos inꝓmiſſis tuis qͣꝫ in ꝑſecutorum minis. noui enīquid pro me paſſus ſis et quid ꝓmiſeris et perhec ſecure (in te ſperaui) non in alio ⁊ ideo (nōauferes) .i. auferri ꝑmittas per culpam a te vl̓a bonis tuis (aīam meam) et ſi corpus patiturTuus ſum tu me ſalua: hoc ideo petit qꝛ ſciebat multos aduerſis cedere. Nō auferas animam ſed potius.Cuſtodi me a laqueo quem ſtatueruntmihi: et a ſcandalis oꝑantiū iniquitate.Cuſtodi me a laqueo quem ſtatuerunt mihi) .i. a deceptōne quam mihi pretenderūt illiqui me ꝑſecuti ſunt. hoc eſt ab occultis inſidijs vbi eſca ducit ad laqueum (et a ſcandalisoperantiū iniquitatem) .i. a manifeſtis perturbationibꝰ et nequicijs in dictis vel factis. peccantes enim aperte dant alijs offendiculuꝫ etoccaſionem ruine. per laqueos ⁊ ſcandala noiai totius mūdi mala. laquei enī ſunt blādi neFus ſcꝫ carnis deſideria et amor ſeculi et ſi perhos diabolus nō proficit ad perturbatōes etſcandala ſe cōuertit que per inquietos mouet:Me inquā cuſtodi ſedCadent in rhetiaculo eius peccatores:ſingulariter ſum ego donec tranſeam.Cadent in rhetiaculo eius) ſcꝫ diaboli veliniquitatis id eſt in inſidijs paratis ad capiendum homines ſicut rhete ad capiendū feras.(peccatores) de vicio in viciū ruentes qui vſqꝫ eo ſunt peccatores vt ſic vitam iſtaꝫ ament:ꝙ eam vite eterne p̄ponant. Et merito cadent̉qui enim amat alteri inferre ꝑiculum peribitin illo. Quod autē dixit laqueum hoc nūc vocat rhetiaculū. laqueum ſcꝫ quia ligat: rhetiaculū qꝛ vero retinet. et cum talibus nō vult iſtecombinari vnde addit (ſingulariter ſum ego)qui in vna ſpe ſubſiſto conſortia eorum fugiendo et conſenſum cum eis nō habendo et ſicdolos caueo (donec) vt viator (tranſeā) inoffenſo greſſu huius mūdi viam. Udl (donec trāſeam) de pn̄ti vita ad ſctōꝝ requiē et de ſpe adſpeciē vel in ꝑſona chriſti ſecutus aitꝭ( ſingulariter ſum ego) tꝑe paſſionis donec tranſeā) dehoc mundo ad pr̄em. Solus remaneo. ſoluspatior. diſcipuli defecerūt fugerunt et me ſolūreliquerūt et vnum ſolū latronē lucratus ſumhinc eſt ꝙ ip̄e ait. Niſi granū frumenti ⁊cͣ. Siautē mor. ⁊cͣ. Et iterū cum exaltatus fuero.OratioPone dn̄e cuſtodiā ori noſtro ne inania ꝓferamus vt miſcd̓ia tua correpti ab om̄ibꝰ iniquitatū ſcandalis ꝓtegamur. Per dn̄m.¶ Pſalmus de oratōne chriſti vel fidelis in magna afflictione poſiti ꝓ ſua liberatione ab omni malo ⁊ tribulatōe.pͣs. Exli.Oce mea ad dominuꝫ clamaui: voce mea ad dn̄mAdeprecatus ſum.Auctor pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus intellectus dauid cum eſſet in ſpelunca oratio eteſt ſenſus hic eſt intellectus dauid id eſt totiuschriſti quē habuit cum eſſet in ſpelunca id eſtin hoc ſeculo vel in carne vl̓ in ſepulchro ⁊ eſthic oratio ad quam monet. Qui ergo in p̄cedenti pſalmo clamauit hic etiam in ꝑſona totius chriſti quaſi de ſpelunca ad dn̄m clamatMateria: oratio ꝓ liheratōe ab omni malo ettribulatōe. Intentio: monere ad orandū intermala huius mundi ⁊ ꝑicula. Sententia in generali ꝓph̓a in iſto pſalmo in ꝑſona chriſti velcuiuſlibet fidelis in magna afflictōe exiſtentisC 4