eternā hereditas iudeorū tanquā carnaliū fuitterra ꝓmiſſionis: hereditas gentiū tanquā ꝑfectiorum eſt patria celeſtia (opera manuū eius)ſunt(veritas ⁊ iudiciū) ea enī que annunciauitetiā oꝑando impleuit qꝛ cepit facere ⁊ docere etſic oꝑatus eſt veritatē deinde oꝑatus eſt iudicium qꝛ iudicaturꝰ eſt viuos ⁊ mortuos ⁊ redditurus vnicuiqꝫ ꝓut geſſit: fac̄ et tu veritatē ſivis cauere iudiciū. Ꝙ ſi tuā dimiſeris ⁊ dei voluntatē feceris oꝑa manuū tuarū veritas ſunt.Uoluntas enī dei veritas eſt ſed ⁊ iudiciū debes facere .i. malū a bono diſcernere vt bona ſine maloꝝ admixtōne fiant debes etiā teip̄m reprehendere pct̄ā tua accuſare iudicare damnare vt nō iudiceris.Fidelia omnia mandata eius confirmata in ſeculum ſeculi: facta in veritate etequitate.Fidelia) etiā ſūt (oīa mādata eiꝰ) .ſ. illis qͥ implent ⁊ nō diffidunt de ꝓmiſſis. Non enim fallit ſed reddit qd̓ ꝓmiſit. Non tn̄ ſperandū ⁊ expectandū eſt vt hic habeat̉ ſed (cōfirmata ſuntin ſeculū ſeculi) .i. in eternū: hic precipiunt̉ ibicōfirmant̉. Hic labor oꝑis ibi merces retributionis (facta in veritate ⁊ equitate) .i. mandantet ꝓmittūt qd̓ verū eſt ⁊ equū vt hic laboret̉ qd̓mandat ⁊ ibi requieſcat̉ qd̓ ꝓmittit. Mandatadn̄i in veritate facis ſi nō duplici corde ſed ſimplici et ꝓpter deū facis. In eqͥtate facis ſi nihilin eis niſi vitaꝫ eternā attendis. Et poterimusibi requieſcere. Quia.Redemptionē miſit dn̄s ppl̓o ſuo: mandauit in eternū teſtamentū ſuū:Redemptionē) ſcꝫ ſaluatorē qui dat redemptionē captiuis (miſit dn̄s) ſcꝫ pr̄ (ppl̓o ſuo) qn̄chriſtus ex obedientia dei pr̄is venit ad paſſionem ꝑ quā redemptū eſt genus humanū a captiuitate huius ſeculi ⁊ diaboli vt quies ſit ibiet ip̄e chriſtus ꝑ apl̓os (mandauit) ⁊ cōmendauit (in eternū teſtamentū ſuū) ſcꝫ nouū duraturum qꝛ ei aliud nō ſuccedet: ⁊ qꝛ eterna ꝓmittitdedit quidē olim iudeis terrā ꝓmiſſionis ſed hͦvetus eſt teſtamentū ad veterē hoīem ꝑtinens.Nouū aūt mandauit in eternū vbi nil carnaleſperet̉. Cuius heres quiſquis eſſe volueris nōtale aliqͥd mediteris adipiſci qͣle ſolet h̓ oculusauaritie ꝯcupiſcere ſꝫ qͣle oculus nō vidit necauris audiuit nec in cor hoīs aſcendit. Iō autem mandatis eſt firmiter obediendū QuiaSanctū et terribile nomen eius: initiūſapientie timor domini.Sanctū) ſcꝫ bonis ⁊ obediētibꝰ ⁊ terribile)malis ⁊ inobediētibꝰ eſt (nomen eius) .i. res nominis eius) dn̄s aūt nomen eſt illi. Uel (ſctm̄)vt amet̉ (terribile) vt timeat̉. Ametur gͦ qꝛ aduocatus ne deſperes: timeatur qꝛ iudex ne ſisnegligens. Amor ad ꝑfectos: timor ad inchoantes ꝑtinet. Unde ſequit̉ (initiū ſapiētie)⁊ bone vite (timor dn̄i) auertens a malo qꝛ eſt ianuaꝯuerſionis ⁊ via ad ſapīam. Nam vt ad ꝑfectam ſapīam ꝑueniat̉ a timore incipit̉. Timore enī dn̄i agitur vt viciā declinent̉. Cum ceperis vicia declinare incipies ad virtutes ꝓficere ⁊ ip̄am ſapīam deguſtare. Sed qꝛ qui timorem dn̄i ītelligit ſtatim ad bona oꝑa ꝓficere debet recte ſubditur.Intellectus bonus om̄ibꝰ facientibꝰ eū:laudatio eius manet in ſeculū ſeculi.Intellectus) .ſ. huius timoris ſiue qui eſt intimore dn̄i eſt (bonus) ⁊ vtilis (omnibꝰ facientibus eum) .i. illis qui ſic intelligunt vt faciantqd̓ ille timor ſuadet .ſ. qui ꝑ timorē ad ſapīamaſcendūt. Sed intelligere ⁊ nō facere ꝑiculoſum eſt qꝛ vt ait petrus ſcienti bonū facere ⁊ nōfacienti pctm̄ eſt illi. Et in euangelio. Seruusqui ſcit voluntatē dn̄i ſui ⁊ nō facit plagis vapulabit multis. Non igit̉ bene intelligit qͥ qd̓intelligit oꝑari negligit. Intelligat ergo qm̄ initium ſapientie eſt timor dn̄i ⁊ vt intellectꝰ bonus ſit timeat dn̄m ſicut ītelligit faciat oꝑe qd̓nouit. Qd̓ ſi fecerit (laudatio eiꝰ) qua dn̄m laudabit gratias agendo (manet in ſeculū ſeculi).i. in eternū. Et hoc eius erit premiū. Hic finishec hereditas noui teſtamenti ſcilicet laudatiodei. Beati inquit qͥ habitant in domo tua dn̄ein ſecula ſeculoꝝ laudabūt te. Quia fruitio cōſiſtit in tribꝰ ſcꝫ in cognitōe: exultatōe: ⁊ laudatione ergo ꝑ laudationē que eſt pars fruitōniset quaſi vltima totuꝫ videt̉ intelligere. A laudeincepit in laude finit qd̓ et hic facienduꝫ eſt deuotis ⁊ in celo ꝑagendū hic qꝛ liberat: ibi quiaratio.coronat.Sanctoꝝ omniū cōfeſſio glorioſa deus tribue nobis timorē nominis tui quem eſſe initium ſapientie p̄dixiſti vt tuorū admixti cōſilijsmiſericordie tue dapibꝰ ſaginemur. Per do.¶ Pſalmus de lonis operibꝰ iuſtorū acretributōne eoꝝ et impioꝝ necnō de cōpendioſa via reuertendi ad amiſſam beatitudinem angelorum.pͣs. CxiEatus Vir qui timet dominū: in mandatis eius volet nimis.Auctor pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus talis