obſtrepunt ſenſibꝰ: fortiſſima intentōe ſuperemus. ac tam diu inſiſtendo: qͦuſqꝫ ꝑſiſtendovincamꝰ. Un̄ Hugo. Amat inquit deus inſtantiā et importunitate in prece. Si magnaſunt p̄mia non debent eſſe deſideria ꝑua. Cūmagnitudine enī p̄mioꝝ ꝯcordare debet magnitudo deſiderioꝝ. Ꝙ ſi ad primas lachrꝝ.mas dn̄s nō exaudit: nec ſic quidē a querendo ⁊ pulſando deſiſtendū eſt: ſꝫ tanta potiusꝑſeuerandū inſtantia: tantoqꝫ obſtinato clamore frequētandus ſaluator donec impleatorantis deſideriū. Eſt aūt ſciendū ꝙ triplexeſt oratio: ſcꝫ vocalis de qua dicit pſalmiſta.Uoce mea ad dn̄m clamaui. Et mētalis dequa iterū dicit. Deſideriū pauꝑm exaudiuitdn̄s. Et actualis ſiue oꝑis q̄ fit bn̄ oꝑando.qꝛ nō deſinit orare qui non deſinit bn̄facere.Sciendū etiā ꝙ et ſi inſtantia orōis multuꝫvaleat ad eiꝰ exaudibilitatē nō tn̄ ſꝑ etiā viriſancti in eo qd̓ petūt exaudiunt̉: īmo plerūqꝫmali in ſua petitōe a deo exaudiunt̉: nō autēboni. ſicut on̄dit Augꝰ in exemplis. Cōſtatenī ꝙ Paulus apl̓s inſtanter orauit vt auferretur ab eo ſtimulus: et tn̄ nō fuit exauditus.Diabolus aūt in ſua petitōe exauditus fuit:cū petijt ſibi dari ptātem in Iob. et cū petijtſe mitti in porcos. Sꝫ vt ſubdit Augꝰ. apoſtolus eſt magis exauditꝰ. Apl̓s enī exauditus eſt ad ſalutē ⁊ ſi nō ad voluntatē: ſed diabolus ad damnatōꝫ. Nō ergo ꝯtriſtari debbonus hō ſi in eo qd̓ petit nō exaudit̉ ad ſuāvoluntatē qꝛ plerūqꝫ ſibi noxiū eſſet. Et ponit Augꝰ exemplū de medico: a qͦ ſi petat infirmus aquā frigidā: ſi nouit obeſſe nō dat:ſi ꝓdeſt ſtatim dat. Diſce ergo ait Augꝰ rōgare deū et medico ꝯmittas qd̓ ip̄e nouit faciat. Tu morbū ꝯfitearis ille medicamentūexhibeat: tu tm̄ charitatē tene. Nam ille ſecart vult: vrere vult. tu ſi clamas et nō exaudieris in aduſtione ⁊ tribulatōe. nouit ille qͦuſqꝫ putredo eſt. Tu iam vis vt reuocet manꝰ:et ille vulneris ſinū attendit: ſcit quouſqꝫ ꝑueniat. Nō exaudit ad voluntatē ſꝫ exauditad ſalutem. Hec Auguſtinus.His gͦ p̄miſſis tanqͣꝫ exhortatiuis ad pſallendū ⁊ cantandū pſalmos ⁊ diuinū officiūinſtantius ⁊ libentius ad orandū attentiuset feruentius. Nūc ad aliqualē expoſitioneꝫpſalmoꝝ ꝓcedamus: p̄mittendo vt cōiter circa quēlibet pſalmū quis auctor ip̄iꝰ pſalmi.quis titulus. que materia. que intentio. queſententia in generali. Sequit̉ titulusprimi pſalmi.61º C96EnlicPſalmus de chriſti ſiue de viri iuſti ꝑfectione et felicitate Impiorūqꝫ vanitapͣs. i.te et damnatōe.Eatus Vir qui noabijt in ꝯſilio impioꝝ et in via peccatoꝝ nō ſtetit: et in cathedra peſtilentie no ſedit.Auctor huiꝰ pſalmi ꝓprie ignorat̉: tn̄ magis cōiter credit̉ fuiſſe Eſdras ꝓph̓a qͥ legemreꝑauit ⁊ ſic etiā pſalmos ī hͦ libro recollegit:et ſue recollectōi hūc pſalmū ꝑ modū cuiuſdam ꝓlogi p̄poſuit. Ipſe enī pſalteriū ⁊ totābibliotheca a babylonijs cōbuſtā inſtinctuſpūs ſancti reformauit. preter quinqꝫ librosMoiſi qͦs apud ſamaritanos inuenit. et eodē ſpū reuelante pſalmos ita diſpoſuit: eiſqꝫtitulos appoſuit. Sic enī eſt titulus in pſalmo quō clauis in domo. qꝛ ſicut ꝑ clauē reſiratur domꝰ vt ſit ingreſſus in eā: ſic ꝑ titulūaꝑitur pſalmꝰ vt ſit introitus in eius intelligentiā. Sꝫ huic pſalmo ideo titulus nō apponit̉: ne titulus p̄ſcriptꝰ libri caput ⁊ initiūvideret̉. qꝛ pͣs ille principiū eſt ⁊ p̄fatio: ac qͣſi ꝓlogꝰ et titulus libri pn̄tis. Sicut enī titulus illuminat ⁊ totā ſequentē materiā p̄libatſic ille psͣ totā materiā ſeq̄ntis oꝑis tangit eton̄dit. Un̄ in ſeq̄ntibꝰ chriſtꝰ eū caput libriappellat dicens. In capite libri ſcriptū eſt deme. Materia pſalmi ē chriſti bonitas ⁊ ꝑfectio: impioꝝ ꝟo miſera et eterna dānatio. Intētio ad bonū hoīes allicere ⁊ iuxta poſſe eoschriſto ꝯformare: ⁊ a malo ꝑ exēplū dānatōisīpioꝝ retrahere. Snīa in generali. ꝓph̓a iniſto psͣ tāqͣꝫ ī ꝓlogo capite ⁊ pͥncipio libri: agit d̓ illo qͥ ē caput ⁊ pͥncipiū oīm .ſ. d̓ chriſtodeſcribēs ⁊ p̄nūciās ip̄iꝰ ꝑfcōꝫ ⁊ felicitatē. impioꝝ ꝟo vanitatē ⁊ īfelicitatē. qꝛ igit̉ oēs adbtītudinē tēdūt nec btī eſſe niſi ꝑ chriſtū pn̄t:ꝓponit nob̓ chriſtū ī exēplū. et incipiēs a btītudine on̄dit eū ab oī malo liberū ꝑ remotōꝫeoꝝ q̄ in pͥmo hoīe fuerūt. Un̄ ad hͦ vtit̉ ꝯꝑatione veteris ade. qui ideo infelix ⁊ miſer. qꝛabijt in ꝯſilio impioꝝ ſcꝫ ſerpēti ⁊ eua ꝯſentiens. in via pcc̄oꝝ ſtetit: oꝑe peccās. In cathedra peſtilētie ſedit: alijs exēplū peccandi dādo: docēs. et ſic erat impiꝰ qꝛ peccauit in deūpeccator qꝛ in ſe. peſtilēs qꝛ in ꝓximū. Sednouus Adam qui pcc̄a deleuit eſt felix ⁊ beatus. qꝛ nullo p̄dictoꝝ modoꝝ peccauit. Sētentia in ſpēali: primꝰ ergo hō infelix: ſꝫ ſcd̓sBeatus eſt vir) ſcꝫ ipſe chriſtus: qui ab inſtanti ſue cōceptōnis fuit beatus beatitudine clare viſionis ⁊ perfecte fruitōnis. Et vir
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten