Si ppl̓us meus audiſſet me: iſrael ſi invijs meis ambulaſſet.Si ppl̓us meus audiſſet me) monitis meisobediendo quod exponens ſubdit (iſrael) hiceſt ppl̓us (ſi in vijs meis ambulaſſet) quotidiein ſanctis actionibꝰ ꝓficiendo ⁊ precepta meaobſeruando que ſunt vie ꝑueniendi ad beatitudinem hoc eſt audire me. O clementiſſimꝰpater o miſericors deus rogauit et nō eſt auditus quaſi iratus dimittit filiū laſciuientē. Iterum videt perire ⁊ dolet qꝛ pereat et dicit. Sippl̓us meus audiſſet me iſrl̓ ſi in vijs meis ambulaſſet.Pro nihilo forſitan inimicos eoꝝ humiliaſſem: et ſuꝑ tribulantes eos miſiſſem manū meā.Pro nihilo) et gratis (forſitan) id eſt vere eiironice dicit (inimicos eoꝝ) et hoſtes cuiuſlibet generis (humiliaſſem) eos ad nihilū reducendo (ſuꝑ tribulātes eos miſiſſeꝫ manū meāvltricē .i. vindictā ⁊ potentiā mea eos p̄ſſiſſemeorum inimicos ꝓſternēdo. ad nihilū dn̄s redigit quos in ſuo verbo et oꝑe ꝑſeuerare ꝯſpicit. Manū quoqꝫ ſuam ſuꝑ eos mittit cum exreatu ꝓprie iniquitatis eoſdē aduerſarios dura animaduerſione ꝑcutit. Et hoc ꝓ nihilo facit qꝛ totū fit gratis quod deus nobis impēditDeinde poſt verba dn̄i item ꝓpheta loquit̉ dicens. Sed.Inimici dn̄i mentiti ſunt ei: et erit tempus eorum in ſecula.Inimici dn̄i) veteres ſcꝫ iudei qui ꝓmiſerant obſeruare legem dei et nō impleuerunt etvnde debuerūt eſſe amici inde facti ſunt inimici. et noui ſcꝫ falſi chriſtiani qͥ in baptiſmorenunciauerūt factis malis et vicijs (mentitiſunt ei) et ingrati facti: illi nō faciendo que ꝓmiſerant: iſti implicando ſe his quibꝰ renunciauerant (et) ideo (erit tempus) pene et punitionis (eoꝝ in ſecula) id eſt ineternū durās vtpena eterna damnentur et ſi hic ad tꝑs florerevideantur. Tales illi ſuntEt cibauit illos ex adipe frumēti: et depetra melle ſaturauit eos.Et) tamen (cibauit illos ex adipe frumentiſveteres quidē manna quod ita delicatū et ſapidum erat atqꝫ reficiebat ac ſi de adipe et medulla frumenti factuꝫ fuiſſet: ſed nouos paſcitcorꝑe chriſti qui frumentū noſtrū eſt: vel pinguedine gratie ſpiritalis (et de petra melle) ideſt aqua que ſicut mel dulcis videbat̉ ppl̓o ſitafflicto (ſaturauit eos) ſcꝫ veteres in heremo:ſed nouos ſatiat melle id eſt ſpirituali intellectu vel melliflua charitate (de petra) .i. ſapientia chriſti: nam petra erat chriſtus cuius verba et eloquia dulciora ſunt ſuꝑ mel et fauuꝫ ettn̄ mentiti ſunt ei.Oratio.Dilata dn̄e ſupplicū ora ad annunciandaꝫgloriā tuam vt egyptijs oꝑbus relictis noīstui cōfeſſione letemur. Per dn̄m.¶Pſalmus de primo aduentu chriſtiet de redargutōne veteris ſynagoge acde increpatōne iniquoꝝ iudicum et predictione damnatōis et pene ipſoꝝ.pͣs. lxxxi.Eus ſtetit in ſynagoga deorum: in medio autem deus diiudicat.Auctor pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus eſt.Pſalmus aſaph. hoc eſt pſalmꝰ iſte fit aſaphid eſt ſynagoge ꝑfidorum iudeoꝝ: vel congregationi iniquorū iudicum. Materia: primusaduentus chriſti et redargutio veteris ſynagoge ac principū eius et quorūcunqꝫ iudicantium inique. Intentio: monere credere chriſtuꝫverum deū et hoīem eſſe eiuſqꝫ p̄dicatōni obedire ac iniquū iudicium poſtponere et iuſte indicare. Sententia in generali: chriſtus vel ꝓpheta in iſto pſalmo loquēs exprobrat ipſi ſynagoge iudeoꝝ que dn̄m corꝑaliter vidit et tamen eum nō agnouit increpans principes etiudices eius pro falſis iudicijs ac errore et cecitate cordis. Uel arguit quoſcūqꝫ iniquos iudices ſuꝑ eorū ꝑuerſis iudicijs ꝓponens quideis omnibus ſit euenturū detrimenti pro ſuiserroribꝰ. Sententia in ſpeciali pͥus ergo nuncians deum ait. Deus) factus homo (ſtetit inſynagoga deorū) id eſt in ppl̓o iudeoꝝ vbi filius dei ſcd̓m quod homo ſtetit qͥ ad oues domus iſrael miſſus fuit. deos autem dicit quospoſtea filios excelſi nominat (in medio autēet in cōmuni (deus diiudicat) ſcd̓ꝫ quod deusid eſt nō meritis ſed gratia diſcernit. vaſa aliain honorē alia in contumeliā. Uel Deus ſtetit) pn̄tia diuinitatis que vbiqꝫ eſt (in ſynagoga deoꝝ) id eſt in congregatōe iudicū ⁊ principum ppl̓i qui dij appellant̉ qꝛ potentia ceterispreſunt ⁊ ratione officij locū dei tenentꝭ in medio autem equaliter ſe habens ad omnesᶜ deus diiudicat) diſcernens bonos a malis et iuſtos ab iniuſtis. Timeant ergo iudices hoīmqꝛ ſupra ſe habent iudicē deum. Timeant paſtores qꝛ ipſi ſupra ſe habent paſtorem cuiusſunt oues. Audiant iam quid illis a iudice dicatur. Sequit̉ enim vox diſcernentis.