hendūt et irridēt intelligibilia ſentiūt ⁊ ſapiūtterrena. Suſcipit etiā māſuetos hic vt ꝓtegatet vt remuneret. pctōres autē humiliat hic vtdeijciat ⁊ ibi vt ꝯdemnet. Si gͦ volumꝰ ſuſcipi: ſimus manſueti pulſemꝰ et qd̓ ſequit̉ faciamus. q. d. et vt ſuſcipi valeatis.Precinite dn̄o in ꝯfeſſione: pſallite deonoſtro in cythara.Precinite) vel incipite .i. canite (dn̄o in ꝯfeſſione) pctōꝝ ⁊ laudis. duplex eſt enī cōfeſſio etvtraqꝫ triplex qꝛ tam pctm̄ qͣꝫ laudeꝫ debemꝯfiteri corde ore ⁊ oꝑe. Te primū accuſa deinde deū lauda: poſt ꝯfeſſionē vero ſequat̉ oꝑatio bona vn̄ ſubdit (pſallite) oꝑbꝰ (deo nr̄o incythara) vbi manꝰ ſequit̉ vocē .i. poſt ꝯfeſſionem oꝑamini vos ip̄os mortificādo vicijs qꝛvocē ꝯfeſſionis comitari debet ꝯſonantia boni oꝑis. Quia enī pſalteriū a ſuꝑiori parte cythara ab inferiori reddit ſonū quaſi in pſalterio ſonū reddimꝰ cum iam in ꝑfectōne vite etvirtutibꝰ laborando deū laudamꝰ. Quaſi vero in cythara ſonū reddere eſt vitam corrigerecarnē domare: lachrymis pctā punire: cor inlamentatōe pnīe ꝯterere. Et ideo nō canite ſꝫprecinite dixit vt ſi deo placere volumꝰ priusvoce ꝯfeſſionis aꝑiamus mala que geſſimuset deinde in oꝑe penitētie laboremus. fruſtraenī pctm̄ detegitur: ſi nō ꝑ pnīe laborē emendatur. pſallite inqͣꝫ deo.Qui operit celum nubibꝰ: et parat terre pluuiam.Qui operit celū nubibꝰ ⁊cͣ.) Ad lr̄am memorat oꝑa ꝑ que ptās dei oſtenditur qꝛ eleuatnubes ⁊ eis oꝑit celū et celat ab oculis nr̄is etin deſcenſu eaꝝ (parat terre pluuiā) ad fecundandū eam. (producit etiā in montibꝰ fenuꝫ)vt ſit in cibum aīalium ⁊ pecoꝝ (et herbā ſeruituti hoīm) .i. iumentis que hoībꝰ ſeruiunt etpreſtant iuuamentū. Un̄ et ſequitur (Qui datiumētis eſcam ip̄oꝝ) ꝓuidendo eis in vite neceſſarijs (et pullis coruoꝝ) qͦs ꝑentes in tamtenera etate nō paſcūt (inuocantibꝰ eum) et clamantibꝰ ꝓ deſiderio eſcaꝝ ꝑ naturalē appetitūeis inditum. Pullos enī coruoꝝ ſpeciali ꝓuidentia deus nutrit quibꝰ miro modo ab aerepabulū quadā aura delatuꝫ ad os ꝑuenit qd̓hiantes ſuſcipiūt et ſic nutriunt̉. dicitur etiāmuſce ⁊ hmōi nutu diuino circa ora eoꝝ volitant quas de facili capiūt et ſic viuūt. Uel potius myſtice ſic accipe (Qui operit celū nubibus) .i. ſacrā ſcripturā ⁊ lucē ſue ſapientie ſubobſcuritate verboꝝ poſuit ⁊ quaſi ſub figuriset ſacramentis cōtegit vt ad querendū incitet.Sacre enī ſcripture verba vileſcerent ſi moxvt legunt̉ omnibꝰ paterent. Sed ipſe poſtmodum p̄dicatores ſctōs ordinauit qui eandemobſcuritatē exponendo detegerūt atqꝫ per doctrinā tanqͣꝫ ꝑ quandā pluuiam terrena et infirma corda rigarent. vnde ſubdit̉ ⁊ inde (parat terre) .i. eccleſie ſue ſancte ⁊ auditoribꝰ (pluuiam) .i. doctrinā ſpūalem. ad hoc enī obſcura quedaꝫ voluit eſſe in ſcripturis vt ſerui deihaberent quid interp̄tando in aures et cordahoīm influerēt. Et qͥd agat pluuia ſubiūgit.Qui ꝓducit in montibꝰ fenū: et herbaꝫſeruituti hominum.Qui ꝓducit) .i. naſci facit nō tm̄ in terra humili ſed etiā (in montibꝰ) .i. in excelſis ſeculi etmagna dignitate p̄ditis (fenū) et fructū tꝑaleꝫquē metant ſeminantes ſpūalia. nō eſt mirumſi terra hūilis attulit fructū ſcꝫ vidua que duominuta miſit in gazophilaciū: ſed hoc fuit mirabilius ꝙ mons attulit fenū ſcꝫ zacheus illeprinceps publicanoꝝ. Quanto enī quis in hͦſeculo maior eſt tanto plus amat diuitias et tāto magis durus et ſterilis eſt. Oīa aūt iſta queeccleſie ad neceſſitatē deo ſeruientiū dantur adiuitibꝰ fenū ſunt. Carnalia enī ſunt et ad tempus apparentia. et ſubiungit quibꝰ ꝓducit. d.(et herbam) ſcꝫ ip̄m fenū (ſeruituti hoīm) .i. p̄dicatoribꝰ qui ſeruiūt hoībus. ꝑ ſeruitutē enīhoīm intelligit̉ officiū p̄dicatoꝝ: debent ergoſancti viri ab eis corꝑalia ſtipendia ꝑcipere qͥbus ipſi ſtudent ſpūalia ſeminare.Qui dat iumentis eſcam ipſoꝝ: et pulUlis coruoꝝ inuocantibꝰ eum.Qui) etiā (dat iumentis) vel pecoribꝰ .i. ſimplicibus eccleſie ſcꝫ gregibꝰ dn̄i (eſcam ipſoꝝ )id eſt diuini verbi pabuluꝫ qꝛ eos paſcit deusꝑ hoīes qui accipiūt fenum .i. ꝑ p̄dicatores qꝛlargiuntur eis ſpūalia a quibꝰ metunt carnalia. Magna aūt ſpes tribuit̉ peccatoribꝰ cumſub infertur (et) dat eſcam et corꝑalem ⁊ ſpūalem (pullis coruoꝝ .i. filijs peccatoꝝ denigratorum peccatis qui idolis ⁊ demonibꝰ ſeruicbant (inuocantibꝰ eum) et ad eius miſcd̓iaꝫ recurrentibꝰ. Nō ſolum enī p̄dicatores et iuſtospaſcit largitas diuina ſed etiā indignos et peccatores tm̄ inuocare deū ne differant. Scriptum eſt enī: prope eſt dn̄s omnibꝰ inuocantibus eum in veritate. cum ait omnibꝰ nemineꝫexcludit. Inuocent ergo filij coruoꝝ nō deſperent qꝛ a pctōribꝰ pr̄ibꝰ deſcenderūt qꝛ in idolatria errauerūt larga eſt diuina miſcd̓ia parata eſt etiā pctōres ſuſciꝑe ſi ip̄i nō deſiſtant hꝰmiliter inuocare. Nam tm̄ ſuꝑbis reſiſtit deꝰD 3