laude. Semꝑ enī laudat qui ſꝑ bene oꝑatur:qui vero male agit blaſphemat. q. d. idco laudate qm̄ bonū eſt laudare. hec eſt enī mercestota laudantiū ⁊ nr̄a btītudo. Et qꝛ bonus eſtpſalmus ideo (deo nr̄o) cuius aures nō ad osſꝫ ad cor: nō ad linguā ſꝫ ad vitam laudatorispatent (ſit iocunda) .i. delectabilis (decoraqꝫ)id eſt pulchra (laudatio) iocunda eſt ſi eſt decora .i. vite moribꝰ ſpecioſa que nō eſt in ore peccatoris qͥ bone cantilene malis obſtrepit moribus. Sic enī deo placens ⁊ decens eſt laudatio nr̄a ſi cōueniat vita cum doctrina. UbiAugꝰ. Cum manducas ⁊ bibis pſalle nō intermiſcendo ſonos ſꝫ modeſte ⁊ temperate māducādo ⁊ bibendo ⁊ gr̄as deo agendo cibustuus et potus laudat deū. Si vero modū nature debitū excedas ⁊ vino te iniurgītes ⁊ ſi lingua laudat vita blaſphemat. Si bene viuislaudas cū agis negociū: laudas cum cibuꝫ etpotū capis: laudas cū in lecto requieſcis: laudas cum dormis plus attendit deus quid viuas qͣꝫ quid ſonetꝭ Ideo etiam laudandus eſtdeus quiaEdificans hieruſalē dn̄s: diſperſionesiſrael congregabit.Edificās) eſt (dn̄s) .i. edificat in terra ex viuis lapidibꝰ (hierl̓m) ſpūalem ſcꝫ generalē eccleſiam cuiꝰ ꝑs triūphat in celis et ꝑs militatin terris qua ſic edificat. qꝛ (diſperſiones iſrl̓.)ſcꝫ ppl̓i chriſtiani ad quē nomē iſrael qui interp̄tatur vidēs deū eſt tranſlatū .i. fideles varijscrroribꝰ ſeductos de toto mundo ad ſe reuocans (cōgregabit) in eccleſia militante ꝑ fideꝫet in triumphante ꝑ aꝑtam viſionē. dn̄s hieruſalem qͦtidie ſpūaliter edificat qꝛ inceſſanter electos ſuos corrigit: caſtigat: iuſtificat: perficit et in fine ad celeſtē patriā ſubleuat. Quadrat nos et polit in edificiū eccleſie militantisrepoſiturus in ſtructura triūphantis. Edificium huiꝰ ciuitatis eſt moꝝ correctio. vite emendatio. ꝓfectus in bonis oꝑbꝰ. ꝑſeuerātia vſqꝫin finem vt inde edificiū celeſte et ruina angelica reformet̉ vnde oſtendens quomō congregat ſubiungit.Qui ſanat cōtritos corde: et alligat cōtritiones eoꝝ.Qui ſanat) hic ex ꝑte et in futuro plenarie(cōtritos corde) .i. eos qui offerūt deo ſacrificium ſpūs cōtribulati. Sanat cōtritos cordeſanat hūiliatos: ſanat cōfitentes: ſanat ſeip̄osiudicantes et punientes quoꝝ ꝑfecta ſanitaserit in reſurrectōne iuſtorū qn̄ abſterget deusomnē lachrymā ab oculis eoꝝ (et alligat) modo. i. curat et reformat diuina medicina ſcilicet virtute ſue paſſionis ⁊ ſacramentoꝝ q̄ ſuntaīe medicine (ꝯtritōnes) .i. plagas (eoꝝ) quascis intulit maligni ſpūs rabies ſeuiens: quasdn̄s alligat guloſis ꝑſimoniā: lubricis continentiam et alijs alia ſuo modo iniūgens ſicutmedicus alligat fracturas infirmoꝝ diuerſaemplaſtra ẜm exigentiā apponens. de quibusadhuc ſubditur.Qui numerat multitudinē ſtellaruꝫ: etomnibꝰ eis nomina vocans.Qui numerat) .i. diſcernit (multitudinē ſtellarum) .i. electoꝝ ⁊ ſanctoꝝ ex quibꝰ fundataeſt eccleſia qͥ lucent verbo ⁊ exemplo in noctemundi huius et in eccīa ſicut luminaria quosnumerat in ſuos qꝛ oēs ſecū regnaturos habꝫnumeratos. Nouit enī dn̄s qui ſunt eius nonnumerat deus niſi qui in numero eius digniſunt nam qͥ indignus eſt nec numeratur (et oībus eis) numeratis (noīa vocans) et imponitaſcribendo cos iuxta eoꝝ merita in libro viteet eternitate .i. in dei p̄deſtinatōne. Electis ſuisnoīa vocat qꝛ eos ex noīe nouit. Bonos quidem noſcit ꝑ approbatōeꝫ qͦs eligendo numerat. malos aūt ꝑ iudiciū reprobatōis ignorat̉de qͥbꝰ alibi dicit̉. deleantur de libro viuentiūet cū iuſtis nō ſcribant̉. Et quid plura dicā.Magnus dn̄s noſter et magna virtusCeius: et ſapientie eius nō eſt numerus.Magnus) eſt (dn̄s nr̄) in ſe quo maior eſſe nō p̄t qui principiū et finē nō habet (et magna virtus eius) in oꝑatione ꝑ quē oīa factaſunt et ſine quo factū eſt nihil (et ſapientie eiusnō eſt numerus) .i. finis qꝛ eſt infinita ⁊ incōprehenſibilis: nō enī p̄t ab aliquo cōprehendi vel numerari. Un̄ apl̓s admirās ait. O altitudo ſapientie et ſcientie dei qͣꝫ incōprehenſibilia ſunt iudicia eius ⁊ inueſtigabiles vie eiꝰ.Bonū eſt aūt vt cōfiteat̉ quis infirmitatē quivult ꝑuenire ad intelligendā diuinitatē. Cōſolatur enī infirma nr̄a cum ſubiungit.Suſcipiens manſuetos dn̄s: hūiliansCaūt peccatores vſqꝫ ad terram.Suſcipiens) eſt (manſuetos dn̄s) .i. miteset huiles ad intelligentiā archanoꝝ. Eſto ergo mitis honora ſcripturā dei nondū tibi aꝑtam vt ſuſcipiat te dn̄s ad intelligentiā nō accuſes obſcuritatē ſcripturaꝝ qꝛ voluit vt execearis in pulſando vt pulſanti aꝑiret̉. Si aūtreſiſtis aduerſus clauſa dei audi quid ſequit̉.(hūilians aūt peccatores) .i. immites ⁊ ſuperbos manſuetis ⁊ humilibꝰ cōtrarios (vſqꝫ adterram) .i. vt terrena tm̄ ſapiant. qꝛ enī repre-
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten