Cuius ratio ꝯſequenter reddit̉ et pͥmo ex diuina ptāte cum dicit̉ (qui fecit celū et terrā mare:et omnia que in eis ſunt) et ſic pōt vbiqꝫ ſaluare qꝛ eius ptās attīgit vbiqꝫ ſed ſic nō eſt de pͥncipibꝰ vel hominibꝰ. Scd̓o ex diuina veritate cum ſubdit̉.Qui cuſtodit ꝟitatē in ſeculū: facit iudiciū iniuriā paciētibꝰ: dat eſcā eſuriētibꝰ.Qui cuſtodit veritatē) in ꝓmiſſis (in ſeculū.i. ineternū reddendo et adimplēdo indubitāter omnia que ꝓmittit. hoīes aūt ſepe ꝓmittūtet fallunt. Tercio ex dei eqͥtate cum dicit̉ (facitiudiciū) ſcꝫ iuſtū (iniuriā patientibꝰ .i. his qͥ iuſte viuūt et patiunt̉ iniuriā que eſt iuri ꝯtrarianam punit faciētes ⁊ remunerat patiētes: homines aūt ſepe ꝓ paruo munuſculo declinanta vero iudicio. Quarto ex dei pietate cum ſubiungit̉ (dat eſcā) ⁊ corꝑalē ⁊ ſpūalē (eſuriētibꝰhanc vel illā. hoīes aūt ſepe illud tantillū qd̓pauꝑ habet ſibi ſubripiūt.Dn̄s ſoluit compeditos: dn̄s illumīatceCOSDn̄s ſoluit) a vinculis vl̓ pctīs (cōpeditos)ct ligatos his vel illis a cōpedibꝰ etiā mortalitatis ⁊ corruptiōis qͥbꝰ in hoc ſeculo ligamureos ſoluit quoſ a mortalitate ad īmortalitatē acorruptōe ad incorruptionē reducit. Cōpeditos qͦꝫ cōpedibꝰ p̄ceptoꝝ vel ꝯſilioꝝ ſoluit reddendo eis ꝓ labore regna celoꝝ et (dn̄s illuminat) viſu vel ſapīa (cecos) corꝑaliter vel ignorantia. Cecos qͦꝫ illūinat quos ab huius mūdi tenebris ad ſue claritatis celſitudinē ſubleuat. Et.On̄s erigit eliſos: dn̄s diligit iuſtos.Dn̄s erigit eliſos) ſcꝫ claudos ſubleuādo vl̓afflictos cōſolando. vel (erigit) ꝑ hūilitatē (eliſos) ꝑ ſuꝑbiā .i. ſuꝑbos facit hūiles. quos enīdiabolus elidit dn̄s erigit. Eliſi ſunt qui ꝑ ſuperbiā cadūt erigunt̉ qui toto corde ſe huiliātNam omnis qui ſe exaltat humiliabit̉ et qͥ ſehumiliat exaltabit̉. Uel (erigit eliſos) .i. pctīsꝯfractos. Quinto adducit̉ rō ex diuina charitate cū dr̄ (dn̄s diligit iuſtos) tāquā mēbra ſuaquoſ in beatitudine locat eterna. Et qꝛ diuinacharitas potiſſime ad deſolatos ſe extēdit ideoſubdit̉ ⁊ on̄dit̉ quō diligit dicens.Dn̄s cuſtodit aduenas pupillū et viduam ſuſcipiet: et vias pctōꝝ diſperdet.Dn̄s cuſtodit aduenas) .i. ꝑegrinos et a terra ſua elongatos. vl̓ eos qͥ ſe in hoc ſeculo recognoſcūt eſſe ꝑegrinos dicentes nō habemꝰhic manentē ciuitatē. qͣꝫdiu enī ſumꝰ in corꝑeꝑegrinamur a dn̄o quos dn̄s cuſtodit qꝛ eosinter tribulatōes ꝓtegit ⁊ poſtmodū ad eternāſecuritatē ꝑducit (pupillū) ꝑentibꝰ priuatū (etviduā) marito orbatā ( ſuſcipiet) in ſuā curaꝫ etꝓtectionē ſpecialē. Uel (pupillū ⁊ viduā) .i. oīope et auxilio deſtitutos in hoc ſeculo vt ſperent in deo (et vias) latas ſpacioſas que ducūtad interitū (pctōꝝ) qui hic nr̄am viam artā derident. Uel (vias pctōꝝ) .i. pctōres ꝓpter viasſuas (diſꝑdet) ⁊ extermīabit. Exterminata aūtvia pctōrū reſtat nobis regnuꝫ de quo ſubdit̉qꝛ illis ꝑeuntibꝰ.Regnabit dn̄s in ſecula: deus tuus ſyon: in generatōe et generationē.Regnabit dn̄s) in ſanctis ſuis (in ſeculū) .i.ineternū qꝛ regni eius nō erit finis ſcꝫ (deus tuus) o(ſyon) .i. eccl̓ia. q. di. ad te ꝑtineto eccl̓iagaude qꝛ tibi regnabit qꝛ tu eris regnū eiꝰ nonbabylonia vide vt tu ſis de ſyon ad tꝑs laborante ⁊ ꝑegrinante. ineternū aūt regnatura nōde babylonia .i. nō de huius ſeculi ciuitate peritura. Deinde declarat qd̓ dixerat in ſecula .i.(in generatōꝫ) iſtā (et generatōꝫ) venturā .i. ſemper in oībꝰ generatōibꝰ ſuccedentibꝰ. Orō.¶ Glorioſe ſpei omp̄s deus in quem beatoꝝanime totā ſpei ꝯfidentiā ponūt: ꝯcede nobisvt adiutorio tuo illuminati valeamꝰ te iugiterpura mente diligere. Per do.Pſalmus de exhortatōne fideliū adlaudandū deū ꝓpter multa beneficia pereum nobis exhibita. pͣs. Cxlvi.Audate dominūqm̄ bonus eſt pſalmꝰ: deo nr̄o ſit iocunda decoraqꝫ laudatio.Auctor pſalmi ꝓph̓a dd̓. Titulꝰ all̓a cuiusvocis interp̄tatio eſt laudate dn̄m. Incipit enīa laude dei pſalmꝰ et agit de edificatiōe ſancteeccl̓ie ⁊ de multis ad edificatōeꝫ fideliū ꝑtinentibꝰ in quibꝰ oībꝰ laudandꝰ eſt dn̄s. Materialaus dei ⁊ allegatio rationū laudis hmōi. Intentio ad laudē dei monere ⁊ exhortari. Snīain generali ꝓph̓a ī iſto pſalmo hortat̉ ppl̓m adlaudandū dn̄m ꝓpter multa bn̄ficia ꝑ eum nobis exhibita ſubiugens ꝙ ſuꝑbi et ꝯtumacesincōpoſiti et audaces de viribꝰ ſuis p̄ſumētesei nō placent ſed qui eum timent ⁊ in eius miſcd̓ia ſperant. Snīa in ſpeciali: omnes gͦ tammaiores qͣꝫ minores ad laudem inuitans ait.Laudate dn̄m) ſcꝫ om̄s de ppl̓o ⁊ hoc iō (qm̄bonus eſt pſalmꝰ) .i. bona eſt laus dei vbi oꝑacōſonant voci ſicut pſalmꝰ fit nō ſola voce ſedin organo manibꝰ voci ꝯcordātibꝰ quoꝝ operum laus nō debꝫ ceſſare etiā intermiſſa vocisD 2
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten