Et virtutē terribiliū tuoꝝ dicentꝭ .ſ. potentiātui tremēdi ⁊ diſtricti iudieij ⁊ ignis eterni. nōenī p̄dicabūt regnū eternū ⁊ tacebūt ignē ꝑpetuum. laus enī dei oſtendere debet hoībꝰ quiddiligāt et qͥd timeant quid eligant ⁊ qͥd reijciāt(et magnitudinē tuam) ſcꝫ virtutis tue (narrabunt) .i. narrādo laudabūt vt auditores terreātur ⁊ a pctīs retrahant̉ nō enim tm̄ blaudit̉ deus vt exhortet̉ ſed etiā minat̉ vt terreat ⁊ corrigat. Et inſuꝑ.Memoriā abūdātie ſuauitatis tue eructabunt: et iuſticia tua exultabūt.Memoriā abūdantie ſuauitatis tue) ſcꝫ inbeneficijs nobis exhibitis (eructabūt et expriment alijs .i. de corde deuoto ꝓferunt ⁊ narrabunt ſcꝫ qꝛ nos oblitus nō es cū oblitite fueri loquent̉.mus ⁊ ꝯmonuiſti nos vt et nos te in memoriāreducamꝰ. ip̄e enī ꝑ abundantē ſuauitatē ſuāprius nr̄i memor eſt nos in gr̄a ſua p̄ueniēdoet vocādo. Deinde nos eius (et) in (iuſticia tua)nō ſua (exultabūt) ſe ꝑ te eſſe iuſtificatos intelligentes ſe iuſticiā a te accepiſſe. Et nihil bonieſſe in ſe qd̓ nō ſit a te nec potuiſſe ꝯuerti ad teniſi ꝑ te. Cui gͦ debēt qꝛ ſunt illi debent ⁊ qꝛ iuſti ſunt. Et merito in his laudabūt. Quia.Miſerator et miſericors dn̄s: patiens ⁊multū miſericors.Miſerator) effectu (et miſericors) natura eſt(dn̄s) in his quibꝰ iam veniā dedit ⁊ pctā relaxauit in his autē quibus adhuc nō dedit eſt(patiens) ſcꝫ nō dānans ſed vt ꝯuertant̉ tolerans ⁊ ad pnīam nimia longanimitate expectans ⁊ in hac nimietate patiētie eſt (multū miſericors) nō tm̄ pctā dimittendo ſed etiā donacumulando vl̓ penas citra debitū minuendoet premia vltra ꝯdignū donando. dicit̉ quidēẜm reatū punire ⁊ ẜm meritū retribuere ſed tn̄citra punit ⁊ vltra remunerat. Et generalit̓.Duauis dn̄s vniuerſis: et miſeratiōeseius ſuꝑ omnia oꝑa eius.Suauis) .i. mitis ⁊ pius eſt dn̄s vniuerſis)etiam in impios nō exſerens hic debitā ſeueritatem ſed maxie eſt ſuauis ſe guſtantibꝰ et miſeratōes eius) ſunt (ſuꝑ omnia oꝑa eius) qꝛ qͥcquid boni operat̉ in hominibꝰ miſericorditeroperat̉ ⁊ miſeratōe ſua omnia oꝑa que fecit ꝓtegit et in natura ſua ſuſtentāt. Deniqꝫ ſi tollisopera tua mala ⁊ in te nō remaneat niſi opuscius nō te dimittet miſeratio eius. Si autē tunō dimittis oꝑa tua erit ſeueritas eius in oꝑatua nō in oꝑa ſua. O quanta pctōribꝰ dat̉ cōſolatio totiens miſcd̓ia repetita. Et qꝛ miſeratio tua eſt ſuꝑ omnia oꝑa tua gͦ.Confiteant̉ tibi dn̄e omnia oꝑa tua: etſancti tui benedicant tibi.Confiteant̉ tibio (dn̄e) cōfeſſione laudis(omnia oꝑa tua) qꝛ a te ſunt creata. rationalescreature ꝑ ſe laudent alie creature materiā laudandi p̄ſtent inquantū in eis relucet bonitascreatoris. Et nō ſolū hec ſed ⁊ bona nr̄a om̄iaque tua ſunt oꝑa qꝛ creati ſumus a te in oꝑbꝰbonis ꝯfiteant̉ tibi .i. ad laudē tuā referant̉ (etſancti tui benedicant tibiꝫ .i. ꝙ ſancti ſunt tibitribuant qꝛ ꝑ te iuſtificati ſunt. Ꝙ omnia fecitex nihilo opus fuit potētie ſed ꝙ de pctōre facit iuſtū opus eſt miſcd̓ie. Deinde quid in cōfitendo dicant ſubdit.Gloriā regni tui dicent: et potentiā tuāGloriā regni tui) .ſ. gloriā tue maieſtatꝭ gl̓iaꝫineffabilē toto corde deſiderabilē (dicēt) .i. p̄dicabūt vt om̄s cā deſiderēt. hͨ mira ⁊ admirabilgl̓ia regni celeſtis a ſctīs tuis p̄dicat̉ ⁊ nob̓ etiāpctōribꝰ ꝓmittit̉ (⁊ potentiā tuam) qua omniacreaſti et feciſti ac regis ⁊ ordinas omnia tamſuꝑiora qͣꝫ inferiora (loquent̉ .i. p̄dicādo narrabunt vt omnes eam timeant. dicent inquaꝫet loquent̉ vtiqꝫ ad hoc.Ut notā faciāt filijs hominū potentiātuā: et gloriā magnificentie regni tui.Ut notā faciant) .i. ꝑ hec innoteſcant (filijshoīm potentiā tuā) qua vindicabis in malos(et gloriā magnificentie regni tui) qua coronabis bonos ⁊ ꝑ noticiā vtriuſqꝫ quidaꝫ timorepene quidā ſpe glorie ꝯuertent̉. Ideo enī notam facient ne excuſſatio ꝑ ignorantiā fiat ⁊ vtqui audierit credat ⁊ alteri dicat veni ⁊ ſic cortina cortinā trahat et qui crediderint iuſtificēt̉et ſalui fiāt. de cuiꝰ regni magnitudine ſubdit.Regnū tuū regnū omniū ſeculoꝝ: et dominatio tua in omni generatōe et generatione.Regnū tuū o deus qͥ gubernas omnia eſt(regnū omniū ſeculoꝝ) .i. durans ꝑ omnia ſecula hoc eſt ſemꝑ ⁊ in eternū omnia enī ſecularegni tui dn̄atōe voluunt̉ (et dn̄atio) ſiue ptās(tua) .ſ. ꝑ quā adminiſtras hoc regnū eſt in oīgeneratōe ⁊ generatōe) ꝑ ſucceſſionē .i. ꝑ om̄sgeneratōes vel in hac generatōne mortali quenunc eſt et in generatōe immortali que futuraeſt in reſurrectiōe. felices anime que ibi eſſe poterunt ſub tua dn̄atione vbi tu eris omnia inoībꝰ felix illud dn̄ium vbi nihil agit̉ niſi ꝙ ineternū eternus ꝯditor laudet̉.Fidelis dn̄s in om̄ibꝰ verbis ſuis: et ſanctus in omnibꝰ oꝑbꝰ ſuis.