hec ꝓ ſiniſtra habuerunt. filij ergo alieni hocdixerūt ſed corpus chriſti et filij dei dicunt ꝙ(beatus) eſt (ppl̓s) ſolus (cuiꝰ dn̄s) eſt volūtateille qui eſt (deus eius) ptāte ſi qui obedit ⁊ ſeruit dn̄o fideliter et deuote die ac nocte. Btūsppl̓us eſt qui ꝓ omnibꝰ diuitijs deū poſſeſſorēet poſſeſſionē habet.Pratio¶ Doce nos dn̄e ſpiritualibꝰ armis noxialibꝰculpis reſiſtere ne vanitati mundane ſubiectī atui iuris dn̄atione pellam ir. Per do.Palmus de exhibitōe ad ꝯtinuā deilaude ꝓpter cauſam et ratione multipſicem merito ad hoc mouentepͣs. cxliiij.Xultabo te deusmeus rex et benedicaꝫ nomī tuo inAuctor pſalmi ꝓph̓a dauid. Titulus laudaſeculū: et in ſeculū ſeculi.tio ipſi dauid. Et eſt ſenſus hec laudatio fit ip̄idauid .i. chriſto qui de ſemine dauid natus eſtAd huius autē pſalmi p̄conia ſequētes pſalmi ꝑtinent qui cum iſto ſeptē ſunt vt enī ſepteꝫſunt pſalmi pnīe ita ⁊ ſeptem ſunt hic pſalmilaudis diuine in quibꝰ ſufficiēter deus docuitquomō laudari velit ne quis in eius laude errare poſſit. Materia: allegatio rationū laudisdiuine. hoc eſt: illa q̄ merito debēt excitare mētem noſtrā ad laudandū deū magnifice. Intētio: monere ad exhibendū hmōi laudem deo.Snīa in generali: ꝓph̓a in iſto pſalmo in ꝑſona eccl̓ie ſeptiformi ſpiritu plene poſt omīa ſupradicta nunc in fine ml̓tiplici de cauſa multipliciter deū laudat ⁊ ad hmōi laudē alios excitat. Snīa in ſpeciali ꝓph̓a ergo in ꝑſona eccleſie laudē ꝓmittit dicēs. ¶Exaltabo te) .i. tenotuꝫ faciā et extollā laudando et p̄dicando o(deus meus) ſcꝫ creator (rex) omnium et dn̄s.Quid enī tam laudare exaltare et bn̄dicere debemus qͣꝫ deuꝫ noſtrū qui nos creauit. et regēnoſtrū qͥ nos ſpiritualiter regit ⁊ de nobis regnū ſuū ineternū facit (et bn̄dicā nomini tuo)benedictōe gr̄aꝝ actōis ⁊ laudis. Uel (benedicaꝫ nomini tuo .i. quicqͥd boni faciā gratiotue aſcribā (in ſeculū) p̄ſens ſcꝫ hīc (⁊ in ſeculūſeculi) futurū ſcꝫ in eternitate. lauda ergo puremodo deū ſi vis laudare ineternū. Qui enimhic nō incipit in futuro mutꝰ erit. Deinde qd̓dixerat exponit dicens.Per ſingulos dies benedicā tibi: et laudabo nomen tuū in ſeculū et in ſeculuꝫſeculi¶ Per ſingulos dies) .i. iugiter et aſſidue ſineintermiſſione ſiue in letis ⁊ triſtibꝰ (benedicā tibi) qꝛ ꝑ ſingulos dies tua beneficia recipio ſiue ergo in donis ſiue in flagell̓ ꝑ ſingl̓os diesbenedicas dn̄m ſcꝫ vt moneris eum miſcd̓iterdare cum dat et miſcd̓iter auferre cum tollit qͥtibi aut blandit̉ dando ne deficias aut corripit exultantē ne ꝑeas (et laudabo nomē tuū)et te nō meritū meū nec me (in ſeculū) ſcꝫ hic (⁊in ſeculū ſeculi) ſcꝫ in eternū. qui enī hic ꝑ ſingulos dies deū laudat ineterno die ꝯtinue laudabit. Deinde cauſaꝫ laudis ſubdit. d. Et merito laudabo qꝛ.Magnus dn̄s et laudibilis nimis: ⁊ magnitudinis eius nō eſt finis.Magnꝰ) eſt (dn̄s) in eſſentia ⁊ ptāte ac magnitudine nō molis ſed infinite virtutis ⁊ laudabilis nimis) .i. valde ⁊ pluſqͣꝫ dici aut cogitari poſſit ⁊ ideo nūquā ceſſes a laudibꝰ (⁊ magnitudinis eius nō eſt finis) localis vel tꝑalisqꝛ ip̄e incomp̄henſibil̓ eſt loco vl̓ tꝑe aut etiācogitatōe virtuſqꝫ eius ⁊ ptās infinita eſt et iōlaus eius finiri nō poteſt. Quia ergo ſine fineeſt magnus ſine fine eſt laudandꝰ. nō enī poſtmortē deuꝫ laudare ceſſabimꝰ ſed deficientesin eius magnitudine reſpiciamꝰ oꝑa eius ⁊ deoperibꝰ eius laudemꝰ operantē ſequit̉ gͦ.Generatio et generatio laudabit operatua: et potentiā tuā ꝓnunciabūt.Generatio ⁊ generatio laudabit oꝑa tua) .i.omnis generatio ſcꝫ om̄s hoīes pn̄tes ⁊ futuri laudabūt te in oꝑbꝰ tuis in quibꝰ tu opifexcognoſceris (et) in illis operibꝰ ac intuitu eoꝝ(potentiā tuā) ꝑ quem a te facta ſunt ⁊ a te ꝓtegunt̉ (ꝓnunciabūt) et alijs annūciabunt neqꝫenim oꝑa tua laudabūt niſi vt potentiā tuā ꝓnuncient. Sancti deū laudāt in creaturis nōqꝛ ille pulchre et vtiles ſed qꝛ ip̄e mirabilis eſtqui fecit eas nō qꝛ aliquid poſſunt ſed qꝛ ipſepotens eſt in illis qui eas creauit. Et ſil̓r.Magnificentiaꝫ gl̓ie ſanctitatis tue loquentur: et mirabilia tua narrabūt.Magnificentiā glorie ſanctitatis tue) .i. magnificā ⁊ glorioſam ſanctitatē tuā vicꝫ qͣꝫ magnificus ſis in natura tua qͣꝫ glorioſus qͣꝫ ſanctus (loquent̉) laudando ⁊ p̄dicando ⁊ docendo (et mirabilia tua) ſcꝫ qͣꝫ mirabilis tu ſis inmiraculis tuis. in ſctīs tuis et ī omnibꝰ oꝑbꝰtuis (narrabūt) ſcꝫ alios ad tuā laudē inducēdo ⁊ ꝓuocando. Et qꝛ cum ſuauibꝰ terribiliaſunt pariter ꝓponenda ad timorē incutienduꝫrecte ſubiungit̉.Et virtute terribiliū tuoꝝ dicent: ⁊ magnitudinē tuā narrabūt.