noui hoīs ſcꝫ canticū noui teſtamenti canticūde noua gr̄a qd̓ nouo homini chriſto cōgruitper quē etiaꝫ omnia innouant̉. Sed ne putesgr̄am a lege diſcedere. poſt canticū nouū ſubiungit (in pſalterio decacordo pſallā tibi) .i. inlege ⁊ impletōe decē p̄ceptoꝝ ibi tibi pſallamibi tibi oꝑabor: ibi tibi gaudebo: ibi tibi cāticum cantabo: cum ꝯcordia charitatis. qꝛ plenitudo legis eſt charitas qua qui caret pſalterium portare poteſt cantare nō pōt.Qui das ſalutē regibꝰ qui redemiſti dd̓ẜuū tuū: de gladio maligno eripe me.Qui das ſalutē regibꝰ) vel terrarū vel animarū vel corpoꝝ ſed nō tenebrarū. Tu es enītantus ac talis rex vt alij reges nō poſſint ſaluari niſi ꝑ te. tu es rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū (quiredemiſti) .i. tanquā redemptū liberaſti a malis (dauid ſeruū tuū) de gladio ſaul ⁊ golie. redemiſti quoqꝫ chriſtū tuū totū .ſ. caput de gladio diaboli ⁊ iudeoꝝ ⁊ membra de p̄uaricatōne prima. Sil̓r etiā (de gladio maligno) hoīsvel demonis .i. mortifera ꝑſuaſione eoꝝ quoꝝlingua eſt gladius acutus (eripe me) ne mihivaleat nocere.Et erue me de manu filioꝝ alienoꝝ qͦrūos locutū eſt vanitatē: ⁊ dextera eoꝝ dextera iniquitatis.Et erue me de manu) .i. ptāte (filioꝝ alienoꝝ) .i. hoīm maloꝝ qͥ ſunt filij dei qꝛ ad imagineꝫ eius facti ſed ab eo ꝑ pctm̄ alieni (quorūos locutū eſt vanitatē) .i. mendaciū ad bonoꝝdeceptionē (et dextera eoꝝ) eſt (dextera iniquitatis) eſt enī ſemꝑ extenſa ad operandū iniquavel qꝛ terrena habent ꝓ dextera hac repetitōeverboruꝫ reddit iniquos deteſtabiliores. Et qͥſint iſti qui hec faciūt exponit ſubdens.Quoꝝ filij ſicut nouelle plantationes:in iuuentute ſua.Quoꝝ filij) ſunt (ſicut nouelle plantatōnesin iuuentute) .i. nouitate (ſua) qꝛ abundant infilijs qui florent et ſunt incolumes ſicut nouelle plantatōes ⁊ tm̄ ſtudiuꝫ exhibent nutriēdisfilijs quantū agricole impendūt plantandisnouellis ⁊ ſubiūgit etiā de filiabꝰ. d.Filie eoꝝ compoſite: circūornate vt ſimilitudo templi.Filie eoꝝ) ſunt (compoſite et (circūornatevt ſimilitudo) .i. ad ſimilitudinē (templi) et cōparabiles eius ornatui. ſunt enī curioſe ornate auro gēmis ſerico ⁊ hmōi ſicut templū ſoletornari. Deinde ſubiungit de alijs ꝓſperitatibus ⁊ huius ſeculi felicitatibꝰ que etiam ad votum ſuccedunt eis.Promptuaria eoꝝ plena eructantia: exhoc in illud.Promptuaria) et cellaria (eorū) ſic dicta qꝛinde ꝓmunt̉ victui neceſſaria ſunt ( plena xt abundant intm̄ ꝙ ſunt (eructantia .i. tranſfundentia ex nimia plenitudine ⁊ abundantia (exhoc in illud) .i. ita ſuꝑabundant vt neceſſariūſit ꝓpter copiā tranſferre aliqua de vno vaſe inaliud vel de vno loco in alium.Dues eoꝝ fetoſe abundantes in egreſſibus ſuis: boues eoꝝ craſſe.Ques eoꝝ) ſunt(fetōſe) .i. fetibꝰ plene nō ſteriles ⁊ infecunde (abundantes in egreſſibꝰ) etexitibꝰ (ſuis) ſcꝫ ꝑtubꝰ vel lacte ⁊ lana ⁊ hmōique dicunt̉ egreſſus vel exitus qꝛ egrediunt̉ etexeunt ab eis (boues eoꝝ craſſe) vl̓ craſſi vt ſitgeneris cōmunis .i. pingues ocio nō macri labore vt his que affluunt diuitijs vbi oſtenditcos caducis rebꝰ inherere ⁊ affluētia rerū gaudere. Et tāta felicitate ſcl̓i gaudēt ꝙ apd̓ eos.Non eſt ruina macerie neqꝫ trāſitus: neqꝫ clamor in plateis eoꝝ.Non eſt ruina macerie) .i. clauſure muroꝝvt cito diſſoluat̉. Maceria ꝓprie eſt q̄ de ſolisſaxis ſine cemento fit in vineis vel in hortis. ſꝫadeo ꝓſperi ſunt ꝙ nec illa ruit eis. vl̓ maceriaaccipit̉ hic ꝓ muro vrbis (neqꝫ tranſitus) vbihoſtes faciliter intrare poſſint ⁊ per ꝯn̄s (neqꝫclamor) turbidꝰ vel tumultꝰ turbatōis qͥ interrumpat eoꝝ quietē eſt (in plateis) et vrbibꝰ (eorum) ex ſubito incurſu hoſtiuꝫ ſed pax quietaper totū nihil aduerſi eis ꝯtingit. omnia ꝓſpera ſunt. Enūerauit ergo felicitateꝫ eoꝝ que eſtdextera eorū. felicitas eſt plane talia poſſidereſed ſiniſtra naꝫ tꝑalis ⁊ corruptibilis eſt. Ideoos eoꝝ locutū eſt vanitatē dicentes in his terrenis eſſe beatitudinē ⁊ dextera eoruꝫ dexterainiquitatis qꝛ in dextera poſuerunt qd̓ in ſiniſtra habere debuer̄t. In dextera ponere debuerunt deū ⁊ eternitatē ibi dextera ibi eſſe debetdeſideriū nr̄m. Siniſtra vtamur ad tꝑs. dexteram deſideremꝰ ineternū. Non autē iſti ideovani ⁊ iniqui ſunt qꝛ tꝑalibꝰ abūdant ſed qꝛ.Beatū dixerūt ppl̓m cui hec ſunt: beatꝰppl̓us cuius dn̄s deus eius.Beatū dixerūt ppl̓m cui hec) p̄dicta (ſunt)cui hec ꝯtingunt ꝓſpera ⁊ a quo pellunt̉ h̓ aduerſa licet ſint miſeri qꝛ nihil eſt infelicius felicitate peccantiū. Iſti filij alieni hoc dicenteslocuti ſunt vanitate habentes tꝑalia que ſiniſtra ſunt ꝓ dextera id eſt pro beatitudine. hisetiam abraham iacob ⁊ iſaac abundaueruntſed ſine amiſſione et damno iuſticie. Quia
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten