riar. Ecce tot noībꝰ appellat̉ deus quot bn̄ficiorum eius ſunt noīa hec ergo bona fecit mihidn̄s (et) ideo (in ip̄o ſperaui) in omnibꝰ laboribus meis ⁊ prelijs ne cōfundar. (qui ſubditppl̓m meū ſub me) .i. motus animi rebelles vtratio dn̄etur in regno aīe ⁊ deſideria praua legi mentis nō repugnēt ne peream. habemꝰ innobis ppl̓m aduerſum illicitos motus ⁊ carnaliū deſiderioꝝ et cogitationū tumultus queppl̓m nobis ſubijcit dn̄s qn̄ nos ei ſubiecti ſumus poſt tot aūt bn̄ficia cōſiderans miſericordiam dei erga hoīem admirat̉ et dicit. hec beneficia homini das et oDn̄e quid eſt homo quia innotuiſti ei:Caut filius hoīs qꝛ reputas eum.Dn̄e quid) .i. cuius precij quanti meriti (eſthomo) qui ꝑ ſe fragilis eſt ⁊ peccator (qꝛ innotuiſti ei) .i. innoteſcere te ei voluiſti ꝑ filij tui humanitatē ⁊ pn̄tiaꝫ corꝑaleꝫ. q. d. qui ꝑ ſe nihileſt ꝑ te dignū quid eſt: totuꝫ enī qd̓ eſt inde eſtqꝛ ei innotuiſti et ad eiꝰ noticiā deueniſti (aut)quid eſt ſcꝫ ꝯꝑatione tui (filius hoīs) ſcꝫ virginis .i. homo chriſtus (qꝛ reputas eū) ac tantuꝫfacis et in tanta dignitate cōſtituis. nō ſic eſtimat deus hoīem vt homo. homo enī qn̄qꝫ carius emit equū qͣꝫ hoīem: deus aūt ꝓpriū filiuꝫſuū ꝓ hoīe tradidit ad mortē. Deinde poſt tantam gr̄am cōſideratam reuertit̉ ad fragilitatēhūanam. Et qꝛ dixerat qͥd eſt hō adiūgit.Homo vanitati ſimilis factus eſt: dieseius ſicut vmbra pretereūt.Homo) qui prius fuit veritati ſil̓is poſteapeccando (vanitati ſil̓is factus eſt) .i. nulliusmomenti. in ſe vanū eſt enī om̄e tranſitoriumqd̓ de ſua ſubſtantia cadens vt fumus euaneſcit ita ⁊ hō tabeſcit. vn̄ ſubdit (dies eius) .i. vita eius momētanea (ſicut vmbra) que ſubitodiſparet (pretereūt) ſcꝫ velociter ꝓpter eius fragilitatem. non enī habet firmitatem manendiſicut nec vmbra. vn̄ apl̓s. Que eſt vita nr̄a vapor eſt ad modicum parens. Et Augꝰ. Quideſt viuere niſi de vita tranſire? Deniqꝫ corpuschriſti pugnans in hoc ſeculo inuocat adiutorium dn̄i cum ſubiungit.Dn̄e inclina celos tuos et deſcēde: tange montes et fumigabunt.Dn̄e inclina celos tuos) .i. contemꝑa hoībꝰapl̓os ⁊ p̄dicatores vt inclinati ⁊ hūiliati dicant ⁊ cōmendant alijs excellentiā tuā (et) pereos (deſcende) in noticiā alioꝝ et (tange) timore tuo ⁊ gra (montes) .i. ſuꝑbos et elatōes terrenas (et fumigabūt) .i. fumū emittent confitendo peccata ſua cum cōpunctione lachriymoſa ſicut fumus excitat lachrymas et extorquetMagnus ſumus eſt indiciuꝫ magni ignis etmagnū hoſpitē adueniſſe ſignificat: ita mensinterius ꝑ gr̄aꝫ attenſa totā trinitatem ad mentem veniſſe deſignat. Cōtra eos aūt qui conſpirauerunt cōtra te et bonos.Fulgura choruſcatōeꝫ ⁊ diſſipabis eosemitte ſagittas tuas et ꝯturbabis eos.Fulgura) .i. clarifica ⁊ demonſtra (choruſcationē) .i. tue virtutis euidentiā hoc eſt exerce ⁊ oſtende terrentia ⁊ fulgentia miracula (et)ſic (diſſipabis eos) ab inuicē ⁊ ſoluet̉ eoꝝ ꝯſpiratio qͥ erant colligati in malo qꝛ crebris miraculis territi nil audebūt cōtra te ⁊ tuos (et emitte ꝯͣ eos (ſagittas tuas) .i. v̓ba tua ⁊ ẜmōes penetratiuos de pharetra ſacre ſcripture (⁊ ꝯturbabis eos) ad pnīam ſalutarē dicta tua feriātcor eoꝝ vt ꝯturbent̉ ſalubriter vulnerent̉ male ſani vt ſanent̉ bene vulnerati. Deinde ꝓph̓aiu ꝑſona eccīe ſcd̓m chriſti aduentū precatur.q. d. Ita fac̄ modo in fine autē.Ęmitte manū tuā de alto: eripe me et libera me de aquis multis: et de manu filioꝝ alienoꝝ.Emitte manū tuā) .i. chriſtū qui manus dicitur qꝛ omnia ꝑ ip̄m facta ſunt (de alto) .i. decelo vbi tecū eſt vt ad iudiciū veniat et ꝑ illammanū (eripe me ⁊ libera me de aquis multisid eſt ꝑſecutionibꝰ ⁊ tentatōibꝰ impetuoſis magniſqꝫ ꝑiculis ī quibꝰ me exercebas atqꝫ exuēdum a ſordibꝰ voluebas. he ſunt aque ꝯtradictionis a quibꝰ eruit dn̄s ſuos (et de manu) .i.ptāte (filioꝝ alienoꝝ) nō vere filioꝝ ſcꝫ demonum ⁊ eoꝝ ſequaciū qui ſunt filij dei ꝑ creationem ſed alieni ab eo ꝑ rebellionē. Iſti ſunt.Quoꝝ os locutū eſt vanitate: et dexteCra eoꝝ dextera iniquitatis.Quoꝝ os locutū eſt vanitatē) ꝓmittentes intꝑalibꝰ beatitudinē ⁊ dextera eoꝝ) .i. operatioquam reputant dexterā eſt (dextera iniqͥtatis)et ſiniſtra. qꝛ oꝑa ſiniſtre reputant dextere vtrūqꝫ condemnat eis ⁊ os ⁊ manus hoc eſt ſcientiam qꝛ vanitatis ſcientia eſt et oꝑa qꝛ ſiniſtraſunt dextera iſtis eſt ſiniſtra. Sil̓r et in illis qͥoꝑa ſpūalia faciūt intuitu mercedis tꝑalis boni vero et ꝑfecti oꝑa nature neceſſaria ⁊ vſumtꝑaliū referūt ad deū ⁊ eis ſiniſtra eſt dextera ⁊iſtis omnia ſunt meritoria ſed imꝑfectis ſufficit qd̓ nō ſunt demeritoria. Ita illi. Sed interverba ⁊ facta eoꝝ. O.Deus canticū nouū cātabo tibi: in pſalterio decacordo pſallā tibi.Deus) ego (canticū nouuꝫ cantabo tibi) .i.