veniā ad vitam glorie et hoc (in equitate tua)id eſt in mandatis tuis omnia enim mandatatua equitas. q. d. qꝛ perij in prauitate mea facme viuere in equitate tua. Uel (in eqͥtate) et iuſticia nō mea ſed tua quem decet ſupplices viuificare quos demones vides īpetere. Et data venia.Ęduces de tribulatōe animā meā: et inmiſcd̓ia tua diſperdes inimicos meos.Educes de tribulatōe huius ſeculi ⁊ pn̄tisvite quaſi de carcere (animā meā) in te ſolo ſperantem. Tota vita preſens ſanctis viris eſt tribulatio etiaꝫ ſi ꝓſperent̉ in hoc ſeculo ⁊ qͣꝫdiuin hoc ſeculo ꝑegrinant̉ tribulant̉ etiā ſi terrena felicitate fulciant̉ qꝛ nō habent hic mamētem ciuitatē ſed futurā in celo requirūt pn̄temmiſeriā mēte calcant ſed totis deſiderijs ad celeſtem patriā anhelant (et in miſcd̓ia tua) nonin mea iuſticia vel merito (diſperdes) hic (inimicos meos) viſibiles ⁊ inuiſibiles vt ꝯtra menō poſſint preualere.Et perdes omnes qui tribulant animāmeā: qm̄ ego ſeruus tuus ſum.Et) in futuro iudicio (ꝑdes) penis ꝑpetuisdeputando (om̄s qui tribulant) nunc (animāmeā) et vitā tentationibꝰ moleſtando vel iniurijs affligendo ſcꝫ diabolū et om̄s obſtinatoset merito diſperdes ⁊ ꝑdes om̄s illos meqꝫ liberabis ⁊ ſaluabis (qm̄ ego ẜuus tuꝰ ſuꝫ) deditus ⁊ mancipatus tuo ſeruicio ⁊ ad nutū obediens tuo imperio quem ip̄i tribulant ⁊ ꝑderefeſtinant.Oratio¶ Deus qui matutinā ſacre reſurrectōnis tuauditā feciſti iocunditatē cum ex inferno rediens repleſti terrā gaudijs quam reliqueras inobſcuris rogamꝰ potentie tue ineffabilē maieſtatem: vt ſicut tunc cateruā apoſtolicā gaudere feciſti in anaſtaſi ita hanc eccl̓iaꝫ tuam miſcd̓iam expanſis manibꝰ flagitantē ſplendoreceleſtis iubaris illuſtrare digneris. Qui vi.¶ Pſalmus de gr̄aꝝactōne ꝓ victoriaet beneficijs exhibitis in tentatōe et pugna cum multis et varijs inimicis.pͣs. Exliij.Enedictus domīmnus deus meꝰ qͥ docet manus meaſad preliū: et digitos meos ad bellū.Auctor pſalmi ꝓph̓a dauid. Titulus pſalmus dauid aduerſus goliā. Et eſt ſenſus pſalmus iſte eſt dauid ꝓphete qui hic loquit̉ in ſuavel totius chriſti ꝑſona pſalmus dico habitꝰaduerſus goliā id eſt cōtra goliā figuralē et ſpiritualeꝫ quia hic agit dauid de ſua figurali etchriſti myſtica victoria ⁊ precat̉ vt ille veniatqui diabolū vincat ⁊ ſuos liberet. Dauid eniꝫqui figuraliter vicit goliā ſignificat chriſtū quiſpirituliter vicit diabolū ⁊ docuit ſuos vincere. Sicut autē filijs iſrael exeuntibꝰ de egyptooccurrerūt bella in heremo ſic exeūtibꝰ de pecato occurrit ꝯflictus cum diabolo. In precedenti ergo pſalmo egit de egreſſu a pctō ꝑ penitentiā hic agit de bello cōtra hoſtiū inſtantiam. Materia: gratiaꝝ actio ꝓ beneficijs exhibitis in tentatōe ⁊ pugna. Intentio: moneread gratiaꝝ actionē ꝓ victoriā de hoſtibꝰ ꝯſecuta. Sententia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſona cuiuſlibet fidelis diuino adiutorio habita victoria in bello de hoſtibꝰ viſibilibus ſeu inuiſibilibꝰ ſurget ad laudē dei auxiliantis. Sententia in ſpeciali dauid ergo nō inſoleſcens de victoria ſed humiliter gr̄as agenſdeo ait. Bn̄dictus) ſit (dn̄s) rector (deus) creator omniū ſed (meus) ꝓprie cui me ſubieci ⁊ dedi qui me cum vicijs ⁊ inimicis pugnare ⁊ eisreſiſtere docuit ideo ſubdit̉ (qui docet manusmeas ad preliū) quod fit de ꝓpinquo vt eſt infeſtatio carnis (et digitos meos ab bellum) qd̓fit a remotis vt eſt impugnatio mundi ⁊ demonis. In primo bello qd̓ ꝑ manus corpori magis ꝓpinquas intelligit̉ docet fugere. In ſecundo quod per digitos magis remotos viriliterreſiſtere vel ꝑ manus operationē ꝑ digitos diſcretionē ac diuiſiones oꝑatōnis ⁊ gratiaꝝ deſignat. Deinde oſtendens hoc ſibi eſſe ex gratia nō ex viribꝰ ſuis ſubdit ip̄e eſt.Miſcd̓ia mea et refugiū meū: ſuſceptormeus et liberator meus.Miſcd̓ia mea) inuocatōe ⁊ faciens miſericordiā in me cuius eſt ꝓpriū miſereri et parcere. Uel (miſcd̓ia mea) id eſt qui dat vt miſericors ſim et ſic vincā. qꝛ de nullo ſic vincit̉ inimicus vt de miſcd̓ia que conſiſtit in duobꝰ ſcꝫin dando elemoſynā ⁊ in dimittendo iniuria.vnum enim remediū eſt de tantis ꝑiculis euadendi vt dimittamꝰ ſicut nobis dimitti volumus. et adiuuemꝰ in quo poſſumus alios: ſicut et nos in quo nō poſſumꝰ cupimꝰ adiuuari (et refugiū meū) quaſi turris in omnibꝰ periculis et aduerſis (ſuſceptor meus) tanqͣꝫ patermiſericordiaꝝ ⁊ pius conſolator ne cadam (etliberator meus) ab inimicis et omnibꝰ malisne in via heream. EtProtector meus et in ipſo ſperaui: quiſubdit populū meum ſub me.Protector meus) in inſidijs ⁊ in bellis ne fe