(in factꝭ manuū tuaꝝ meditabar) qꝛ quecūqꝫbona facimꝰ nō nature dona ſunt ſed gr̄e et inde ꝯſolationē accepi. reſpice ergo cōditorē tuevite et ſubſtātie ac iuſticie ⁊ ſalutis auctorē. meditare in facturis manuū eius qꝛ nō ſolū creaturā ſed et iuſticiā et quicquid in te boni eſt admanuū eius facturā inuenies pertinere ⁊ ab illo factū eſſe ipſe enim qui omnia quecūqꝫ voluit fecit ipſe eſt qui operat̉ in nobis et velle etoperari ꝓ bona volūtate. Et cum viderē om̄ebonū eſſe a te dicit eccl̓ia.Expādi manus meas ad te: anima meaſicut terta ſine aqua tibi.Expandi manus meas ad te) in orōne formam crucis ſignificans que eſt ſalus. Uel (expandi manus meas) .i. dilataui affectꝰ vl̓ opera que prius erant ꝯtracta (et anima mea) queper ſe eſt (ſicut terra ſine aqua) ⁊ ſitiens imbrēgratie ad fructificandū (tibi) heret vt cam compluas et ſic faciat fructū nō mihi qui eam rigare nō poſſum ſicut terra ſine aqua ſitit ⁊ querit imbrem ita et anima mea deſiderat et ſitit tedeum ſuum. Meum eſt ſitire tuū eſt irrigare.Complue ergo me ad faciēdum fructū bonūqꝛ ſine te nihil poſſum. Et qꝛ ſitio ideo.Uelociter exaudi me dn̄e: defecit ſpiriAtus meus.Uelociter) et cito (exaudi me) o (dn̄e et miſerere mei qꝛ enim differebas ad inflāmandūdeſideriū ac ſi differret̉ pluuia ad inflāmādāſitim ideo iam da qꝛ ſitit anima mea. Exaudinqͣꝫ qꝛ (defecit ſpiritꝰ meꝰ) id eſt qꝛ nō ſum ſuperbus: in quo enī viuit ſpiritus ſuus ille ſpiritu ſuo eſt ſuperbꝰ. Ideo impleat me ſpiritustuus qꝛ deficit meus. factus ſum iam paupeſpiritu: fac̄ me beatū in regno celoꝝ. Et qꝛ nōſum ſuperbꝰ.Non auertas faciē tuā a me: et ſil̓is erodeſcendentibꝰ in lacu.Non auertas faciē tuaꝫ a me) iam humili.auertiſti a ſuꝑbo ⁊ factus ſum cōturbatus redde humili vt ſim ꝯſolatus (et) id eſt qꝛ ſi quodabſit auertas (ſimul ero deſcendētibꝰ in lacū)id eſt in ꝓfundū maloꝝ qꝛ a quibꝰ auertis eosin tenebras et ꝓfundū deſcendere dubiū noneſt in hoc ꝓfundū pctōr cum vouerit ꝯtemnitet ꝯfeſſio ab eo perit. Ille enim in ꝓfundū deſcendit qui etiam ꝯfeſſione perdit ⁊ ſine ſpe venie peccare nō metuit. Talis non audit dn̄mdicentē ꝯuertimini ad me et ego conuertar advos: ne ergo in hoc ꝓfundū decīda.Auditā fac mihi mane miſcd̓iam tuam:qꝛ in te ſperaui.Auditā fac mihi) id eſt fac me audire (mane) id eſt celeriter ⁊ ſine tardatōe (miſcd̓iā tuā)vt eam cito in me experiar. Uel (mane) .i. poſtnoctem peccatoꝝ vt pctā relaxes et miſcd̓iamoſtendas. Uel (mane) .i. in exortu eterne dieiſcꝫ poſt finem ſeculi cum videbimꝰ quod modo credimus (miſcd̓iam tuam) dicendo venite benedicti patris mei (qꝛ in te) ſcꝫ ſolo (ſperaui et ſpem firmā poſui qui nō deſeris ſperantes in te. Et quia nō ſufficit ſperare ſed opuseſt et aliquid agere quod quia per me nō poſſum ideo precor.Notam fac mihi viam in qua ambulē:qꝛ ad te leuaui animā meā.Notam fac mihi viam) docens me qͥd mihi ſit appetendū quid vitandū (in qua ambulem) itinere recto ad patriā ⁊ a qua nō declinēet hac fiducia hoc peto (qꝛ ad te) ſupernū fontem per ſpem(leuaui) nō ad mundū inclinaui(animā meam) vt per te illuminet̉ ⁊ tua gratiaimpleat̉. Quia enim apud te eſt fons vite. tanqͣꝫ vas ad fontē animā meaꝫ attuli ⁊ leuaui adte imple ergo me. Et ideo.Eripe me de inimicis meis dn̄e ad te cōfugi: doce me facere voluntatē tuam qꝛdeus meus es tu.Eripe me de inimicis meis) ſcꝫ viſibilibꝰ etinuiſibilibꝰ qꝛ o (dn̄e ad te) patrem et patronūqui es forte ⁊ ſecurū refugiū (cōfugi) refutansquēcunqꝫ ꝓtectorē alium (et doce me facere voluntatē tua vt poſſim frangere voluntatē meāNon ait doce me ſcire ſed facere: ſcire enim etnō facere pena eſt magis qͣꝫ virtus (quia deusmeus es tu) qui me creaſti et recreaſti cui totuꝫdebeo qd̓ ſum. deus omniū per potentiā meus per gratiā: mea gloria mea vita: mea hereditas: et ideo doce me vt magiſter meus qꝛ noneſt mihi doctor alius. Clauſulaꝫ iſtam docuitquidam religioſus alios ſemper ruminare ꝓoratione ſcꝫ doce me facere ⁊cͣ. Et vtiqꝫ docebis me. Quia.Spūs tuus bonus deducet me in terram rectā: ꝓpter nomen tuū dn̄e viuificabis me in equitate tua.Spiritus bonus tuus deducet me) viamrectam oſtendendo ⁊ in via adiuuando in terram rectam) ſcilicet viuentiuꝫ in qua nihil eſtobliqum quia ſpiritus meus malus deduxitme in terram peruerſam et obliquam et quiaoccidit me peccatū meum (ꝓpter nomen tuuꝫo (domine) vt inde laudetur vel vt rem nominis tui impleas qd̓ eſt ieſus (viuificabis me)per ſpiritū tuum vita ſcꝫ gratie ꝑ cuius virtutē