pͣs. Cxlij.Omine exaudi qrationē meam: auribꝰ percipe obſecrationem meam: in veritate tua exaudi me in tua iuſticia.Auctor pſalmi ꝓph̓a dauid. Titulus pſalmus dauid. quando perſequebat̉ eum filiuseius. Et eſt ſenſus pſalmus iſte eſt dauid agēsde eo quod ſignificatū eſt tunc quādo ꝑſequebatur eum filius eius abſolon. Dauid chriſtum ſignificat ⁊ corpus eius. abſolon vero iudam vel ꝑſecutores aut prauos motus. Sicut ergo abſolon dauid: ſic iudas ꝑſecutus eſtchriſtū ſic et falſi fratres ꝑſequunt̉ eccl̓iam ſicqꝫ illiciti motus animā et praua operatio vnūquēqꝫ vnde ſicut in p̄cedenti pſalmo ſic et hica ꝑſequētibꝰ liberari petit. Specialiter aūt inhoc pſalmo eſt vox anime penitentis: dn̄m ꝓremiſſione pctōꝝ exorantis ꝓ eo quod ꝑſecutus eſt eam filius ſuus id eſt pctm̄ a ſe genitū.Materia: lamētabilis petitio exiſtētis in graui ꝑſecutione inimicoꝝ vel tentatōne illicitoꝝmotuū ſeu operū. Intentio monere ad penitētiam et orationē. Sententia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſona chriſti vel cuiuſtibꝫfidelis exiſtentis in graui perſecutione inimicorum viſibiliū ſiue inuiſibiliuꝫ vel graui tentatione illicitoꝝ motuū aut operuꝫ clamat addn̄m orans vt ſibi ferat auxiliū. loquit̉ aūt ꝓpheta in ꝑſona totius chriſti nunc pro capitenunc ꝓ membris. Sententia in ſpeciali ad orandū ergo monens prius in perſona corꝑisdicit O. Dn̄e exaudi orationē meā) in appetēdis vtilibꝰ et honeſtis (auribꝰ) id eſt auditu clementie (ꝑcipe obſecrationē meā) in repellēdisinhoneſtis et noxijs ⁊ nec verax ⁊ iuſtus appareas (in veritate tua) id eſt in veritate ſermonis tui quo tu qui es veritas cōuerſis veniamſpondes (exandi me) nō in meritis aut operibꝰmeis ſed (in tua iuſticia) qua penitentibꝰ ⁊ ſe accuſantibꝰ indulges ⁊ impiū iuſtificas. de miſericordia enim eſt infuſio gratie que facit penitere ſed de iuſticia eſt vt cum penitens fuerit eiparcat ⁊ eum audiat ⁊ ne eum iudicet qui ſe iudicat et damnat. Unde ſubdit.Et nō intres in iudiclū cum ſeruo tuo:qꝛ nō iuſtificabit̉ in ꝯſpectu tuo omnisviuens.Et nō intres in iudiciū) id eſt ad diſceptandum iudicialiter (cuꝫ ſeruo tuo) ſcꝫ mecū id eſtnō diſtricte mecū agas in futuro qꝛ ẜuus tuuſſum et non punias me ſcd̓m rigorem iuſticiemiſcd̓ia egeo: pacem quero (qꝛ nō inſtificabitur) id eſt iuſtus ex ſe apꝑebit (in ꝯſpectu tuo)et corā te (omnis viuēs) ſiue vita nature ſiue vita gratie ſiue etiā vita glorie nam ⁊ ſancti magis de miſcd̓ia eiꝰ qͣꝫ de meritis ſuis iuſti ⁊ ſancti ſunt. ſtelle enī ſeu aſtra id eſt angeli nō ſuntmundi in ꝯſpectu eius. Et neceſſe eſt vt exaudias et liberes.Quia ꝑſecutus eſt inimicꝰ animā meā:humiliauit in terra vitā meā.Quia ꝑſecutus eſt) aperte ſeuiendo vel occulte inſidiando (inimicus) ſcꝫ diabolꝰ vel homo iniquus (animā meā) inferēdo ꝑſecutionēvt animaꝫ a iuſticia ſepararet ꝑſecutꝰ eſt planeet diabolus animā chriſti ⁊ iudas animā magiſtri. Et nunc ad perſecutionē corꝑis chriſtiidem diabolus manet iudas autē iude ſucceditꝭhumiliauit) ⁊ deiecit quantū in ſe eſt (in terra) id eſt in terrenis (vitā meā) id eſt conat̉ eamꝑducere ad terrā. Quia hoc nobiſcū agit quiſquis nos ꝑſequit̉ vt relicta ſpe celeſti terrenaſapiamus ⁊ ꝑſecutori cedentes terrena nō celeſtia diligamꝰ et queramꝰ. Et.Collocauit me in obſcuris ſicut mortuos ſeculi: et anxiatus eſt ſuper me ſpiritus meus: in me turbatū eſt cor meū.Collocauit me) inimicꝰ quantū ad ſe et ſuāputationē (in obſcuris) id eſt in tenebris viciorum vt acquieſcerē oꝑbꝰ tenebraꝝ (ſicut mortuos ſeculi) .i. ceteros deſperatos quos amorſeculi ſeꝑauit ab amore dei. Si quis peccansnō agit penitentiā hic mortuꝰ eſt ſeculi hoc ergo putauit inimicus ꝙ nō ago penitentiā propeccatis (et anxiatus eſt ſuꝑ me ad deū extenſus ⁊ viſa miſeria refugiū querens (ſpiritꝰ meus) dolens ꝓ peccatis (et in me turbatū eſt cormeū) ad penitentiā ⁊ ꝓpter cōſcientiā qꝛ peccaui. chriſtus etiā ꝓ nobis mortuus eſt ⁊ in ſepulchro tanquaꝫ in tenebris ſicut mortuus ſeculicollocatus. Et anxiatus eſt in eo ſpiritus eiusſcd̓m illud. Triſtis eſt anima mea vſqꝫ ad mortem. Cuius etiam cor turbatū eſt hoc eſt apl̓iquos vehementer tanqͣꝫ cor dilexit in eius paſſione turbati ſunt. Deīde loquit̉ corpꝰ tm̄. d.Memor fui dierū antiquoꝝ meditatusſum in omnibꝰ oꝑbꝰ tuis: in factis manuum tuarū meditabar.Memor fui dierū antiquoꝝ) id eſt ad memoriam reduxi dies antiquos in quibꝰ angelos ⁊ primos parētes alioſqꝫ p̄uaricatores puniuiſti in quibꝰ etiam innocentes a malis tribulari ꝑmiſiſti et inde timui ſed ad conſolationem meaꝫ (meditatus ſum in omnibꝰ operibꝰtuis) ſcꝫ creatiōis recreatiōis ⁊ glorificatōis et