explicat corā deo anxietatē animi ſui petendodeuote ab eo diuinitus liberari vt ſic ꝯfeſſione laudis diuine poſſit libere dn̄o ꝯfiteri. oratenim hic chriſtꝰ: orat corpus chriſti qd̓ eſt eccleſia. Sententia in ſpeciali. Ait ergo ꝓphetaprius in ꝑſona corporis ad deum clamantis.Uoce) interiori et cordis nō ſtrepitu labioꝝet oris (mea) nō aliena ſicut illi qui ꝑ vicariosſeruiunt in eccl̓ia vnde quidā. Si nō vis habere vicariū in premio nō habeas vicariū inlabore et merito (ad dn̄m) tantū patronū nonad aliquē aliuꝫ (clamaui) ex affectu cordis nōremiſſe oraui. Unde qꝛ multi clamant nō orādo ideo clamorē ſuū exponit dicēs (voce meaad dn̄m dep̄catus ſum) ſcꝫ ꝓ depulſione tribulationis mee ac ſi diceret clamor meus ipſe eſtdep̄catio mea ipſe eſt affectus cordis mei. Aliter enī non ſonat in aure dei. Deinde ampliusorōis ſue deuotōꝫ inſinuans ſubdit. et adhucEffundo in cōſpectu eius orōnem meāet tribulationē meā ante ip̄m ꝓnūcio:Effundo) copioſe vt fontem purū et cū lachrymis (in cōſpectu eius) ſcꝫ dn̄i ſolius nonhoīm (orōnem meam) et precem. Ergo in ſecreto cordis et in abſcondito cōſcientie fundep̄cem tuam vbi ſolus videt ille qui remunerat(et tribulationē meam) .i. cordis amaritudinē(ante ip̄m) .i. intus in ꝯſcientia ⁊ in corde vbividet ipſe (pronūcio) narrando meas anguſtias ad impetrandū cōſolationem aliquā cōtracas. quia plus ſonat in auribus dei cōtriti cordis tribulatio qͣꝫ ore ꝓlata deprecatio. Et hocfacio dicit eccleſia.In deficiendo ex me ſpirituꝫ meū: et tucognouiſti ſemitas meas.In deficiendo ex me ſpiritū meum) .i. dumdeficit a me ſpūs meus. Non enī poteſt ſpūsnoſter ꝓficere in deū niſi prius deficiat in nobis. Qui tūc deficit qn̄ ab amore ſui totus vertitur in amorē dei. Et ne hoīes audientes ſpiritum eius defeciſſe putent eum deiectū additcōuertens ſermonem ad dn̄m (et tu cognouiſti) et approbaſti (ſemitas meas) ſcꝫ vias iuſticie et preceptoꝝ ꝑ quas illis nō videntibꝰ easet cadētibꝰ ambulo ſecurus. Ac ſi diceret: Siilli putant me deiectū quia ſpūs meus defecittu tamen me ſtantem vides cuius ſpūs me viuificat. Et qꝛ omnes qui pie volunt viuere inchriſto ꝑſecutionē patiunt̉ recte ſubiungit.In via hac qua ambulabam: abſconderunt laqueum mihi.In via hac) ſcꝫ fidei et legis chriſti (qͣ ambulabam) innocenter viuendo (abſconderūt)id eſt abſcōdere moliti ſunt aduerſarij mei (laqueum mihi) ſcꝫ deceptōnis ad me capiendūſicut auis capitur laqueo. dicuntur in hac viaabſcondere laqueū non ſcd̓m veritatē quia etip̄i extra viam ſunt et hec via nō ſuſcipit in ſelaqueū nec ſcandalū ſed ſcd̓m votuꝫ ſeu cupiditatem et opinionē ipſoꝝ. Illud vero qd̓ alihi dicitur. iuxta iter ſcandalū poſuerūt mihi.ſcd̓m veritatē ꝓnunciatur. non ſinit eos chriſtus in via ponere ne non ſit qua eamus. ſinittn̄ eos ponere iuxta viam vt de via nō declinemus. Illis aūt ſic faciētibꝰ ego pn̄tia ꝯtēnensConſiderabā ad dexterā et videbam: etnō erat qui cognoſceret me.Conſiderabā ad dexteram) .i. reſpiciebā adcterna (et videbam) ip̄am dexterā vbi futuruscram et om̄ia tolerabā. Dextera enī hic vitaꝫſignificat eternam ſicut ſiniſtra ſolet deſignarevitam pn̄tem. illi aūt nō videbant quia tm̄ ſiniſtram attendebant. et ideo ſubiungit (et nonerat qui cognoſceret me) ſcꝫ ꝙ ꝓ dextera paterer. nō enim habebant oculū cordis vt viderepoſſent eccleſiam habentē pulchritudinē morum et decorē virtutū naͣm ſi cognouiſſent forſitan amarent et imitarent̉. qꝛ vero nō cognoſcebant ideo odiebant et ꝑſequebant̉. Et licetꝑſecutores abſconderent laqueū mihi et me ꝑſequerent̉ tn̄ nō fugi dicit eccl̓ia immo.Perijt fuga a me: et nō eſt qui requiratlanimā meā.Perijt fuga a me) id eſt nō fugi: ab illo enīfuga perit qui nō fugit a duobꝰ autē fuga perit ſcꝫ a concluſo qui nō poteſt ⁊ a forti quiⁱ nōvult. Et eſt fuga corꝑis quam dn̄s quandoqꝫꝑmittit dicens. Si vos ꝑſecuti fuerint in vnaciuitate fugite in aliam. et eſt altera que fit animo quam dn̄s vituꝑat dicens. Mercennariꝰvidet lupū ⁊ fugit: fugit vero nō mutando locum ſed ſubtrahēdo ſolatiū. Et talis fuga perijt ab iſto qꝛ nunquā fugit animo (et non eſt)de illis ꝑſequentibꝰ (qui requirat animā mea)ad imitandū ſed ad occidendū. Querit̉ enimaut a ꝑſecutoribꝰ aut a dilectoribꝰ. poſitus ergo in tanta tribulatōe ſubiūgit Ita mihi ⁊ iō.Elamaui ad te dn̄e: dixi tu es ſpes meaportio mea in terra viuentiū.Clamaui ad te dn̄e) tanquaꝫ longe poſitusꝓ liberatōe. Clamor noſter ad deū ip̄e eſt affectus cordis noſtri ⁊ deſideriū (dixi) poſitus intribulatōe (tu) et nō alius (es ſpes mea hic inhoc ſeculo ſcꝫ in terra morientiū qꝛ te ex omībus eligo et ideo omnia tolero et (portio mea)quam deſidero quā expecto tu es non hic ſed