oratio que pure directa de ardenti corde tanquam de ara ſancta incenſum aſcendit. Ipſeetiam declinante iam die in veſperuꝫ in crucemanus expandens ſacrificiuꝫ obtulit qꝛ tuncanimā depoſuit. Illud ſacrificiū veſpertinū fecit in reſurrectōne munus matutinū. Et o pieredemptor vt merear digne inuocare te.Pone dn̄e cuſtodiā ori meo: et oſtiū circumſtantie labijs meis.Pone) o dn̄e cuſtodiā ori meo) tanquā portam ne verba noxia vel incōgrua ſeu ocioſa etinutilia effundā. Os enim quod deum inuocat aperiri debet deo ⁊ claudi diabolo. aperiridebet in oratione ⁊ claudi in vana locutione.Sed qꝛ in ſilentio offendit̉ ſi a iuſta locutionelingua indiſcrete reprimat̉ recte ſubiungit̉ (etoſtiū circūſtantie) et ꝯtinentie (labijs meis) vtnō niſi oportune aꝑiantur vel claudant̉ ⁊ moderate loquant̉ qͣtenus os diſcretū et cōgruotꝑe vox aperiat ⁊ ꝯgruo tꝑe claudat: ſicut oſtium domus vel camere modo aperitur modoclauditur ꝓut neceſſitas exigit vel requirit. vn̄Salomon. tꝑs tacendi et tꝑs loq̄ndi. EtNō declines cor meū in verba malicie:ad excuſandas excuſatōes in peccatis.Non declines) .i. declinari et labi ꝑmittaso deus (cor meum in verba malicie) .i. ad ꝓferendū malicioſe cōpoſita ſcꝫ (ad excuſandaset defendendas (excuſatōes) que fiunt (in peccatis) excuſandis .i. vt ꝑtinaciter defendā peccata mea excuſatōnibꝰ falſis annectens peccata peccatis. O infeliciſſimuꝫ hoīm genus quipeccata excuſamus dicentes: victus ſum a natura: ego nolebā peccare ſꝫ vicit me caro mea:Illa mulier venit ad me ipſa me vocauit: ipſame tetigit: ip̄a mihi illud dixit. vel imputantesmala fato ſeu ſtellis aut tꝑi vel neceſſitati. Etꝓ quo deberemus penitentiaꝫ agere et diceredn̄e ego peccaui excuſamus ⁊ iungimus peccata peccatis. et ſicut adam ⁊ eua in verba malicie declinamus.Cum hoībꝰ oꝑantibꝰ iniquitatē: et noncōmunicabo cū electis eoꝝ.Cum hominibꝰ oꝑantibꝰ iniquitatē) id eſtſicut excuſant hoīes qui oꝑantur iniquitatemex cōſuetudine malicie. Iniqui enī inceſſanterin peccatis excuſatōnes inquirūt qui laudariab hominibꝰ cōcupiſcunt: vnde fit vt tardiuspeniteant. At cōtra: ſancti viri qꝛ de ſe humilia ſenitunt accuſare ſemetip̄os nō erubeſcūt:recte ergo ſubiungitur (et) ſi hoc fuerit (nō cōmunicabo) cōſentiendo .i. nō ero ſocius (cumelectis eoꝝ) ſcꝫ oꝑantium iniquitatē quia nōme inſtificabo nec peccata defendam. Sicutdn̄s habet electos ſuos ita diabolus et membra eius habent electos ſuos. Electi eoꝝ ſuntqui ſe iuſtificant ceteroſqꝫ deſpiciunt et peccata ſua defendūt: iſta ſunt ꝓpria electorū ſeculi:nō pauperum chriſti. vnde bene et electi ⁊ eorum vocantur qꝛ in eo ꝙ ſanctos ſe ſimulantquaſi electi vident̉ in eo vero ꝙ carnaliter viuunt veraciter eoꝝ ſunt. Cum illis nō cōmunicabo ſed ab eoꝝ ꝯuerſatōne vita et moribꝰdiſcordabo qꝛ illi exteriora appetunt: ego interiora cōcupiſco. illi laudes adulantiū querūtego increpatōnes iuſtoꝝ diligo. vnde ſequiturSed potiusCorripiet me iuſtus in miſcd̓ia ⁊ increpabit me: oleum aūt peccatoris nō impinguet caput meum.Corripiet me iuſtus in miſcd̓ia) nō in odio(et increpabit me) cum vino increpatōnis infundendo oleū miſcd̓ie. Et bene in miſericordia: non enī eſt hec correptio ira ſed miſcd̓ia.nō eſt ꝑturbatio furoris ſꝫ zeius amoris. charitas hec facit nō crudelitas (oleum aūt peccatoris) .i. falſa laudatio adulatoris ⁊ ſimulata dilectio que mentes a rigore virtutis emollit ad noxia (non impinguet) .i. vnguet (caputmeum) .i. mentē que principale eſt in hoīe ſicut caput in corꝑe .i. nō me demulceant ⁊ delectent fauor adulantis ad excuſandū peccatū:vel ad ꝑtrahendū ad peccati conſenſum. q. d.malo me iuſta increpatōne rep̄hendi qͣꝫ blanda adulatōne decipi. Sed tn̄ de ip̄is peccatoribus qui etiā mala ſua defendūt ⁊ foris gloriam querūt nō eſt deſperandū qm̄ ꝓ illis ſancta orat eccleſia. vn̄ et ſubiungit̉.Quoniam adhuc et oratio mea in beneplacitis eorum: abſorpti ſunt iuncti petre iudices eoꝝ.Qm adhuc) futurū expecto (et oratio mea)erit (in beneplacitis eoꝝ) cum cōuerſi fuerintad dn̄m .i. veniet tempus quo placebit eis oratio mea vt bene placeat eis orare qd̓ nunc oroet ip̄i peccatores inde ꝓficient et orabunt proeternis ſicut et etiā ip̄i (iudices) et electi (eorū)id eſt potētes et docti qui pricinpant̉ inter eostanqͣꝫ iudicantes de moribꝰ et ſententias proferētes (abſorpti ſunt) et nihil reputati qui perſe aliud videbant̉ (iuncti petre) id eſt comparati chriſto quia ſapientia chriſti ſtultam fecitſapientiam huius mundi. Uel abſorpti ſuntjid eſt incorporabunt̉ (iuncti id eſt ſociati (petre) chriſto. Et ipſi tandē corrigentes ſe a ſuamalicia.
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten