nit ⁊ quibus ad eum veniamus. Has ergo deoreddamus mīam in ſubueniendo ⁊ veritatē iniudicādo. His enim duobꝰ adiuuamur et deūꝓmeremur (qui modo magnificaſti) ꝑ hec vtraqꝫ (ſuꝑ omne) .i. vbiqꝫ ⁊ in omnibꝰ gentibꝰ (nomen ſanctū tuum omnes enim hec audientesde te magnificant te nomen tuum laudibꝰ extollendo. Uel (quoniā magnificaſti ſctm̄ tuū)ſcꝫ chriſtū ſuꝑ omne nomen celeſtiū terreſtriuꝫet infernoꝝ. Et qꝛ ſic feciſti ergo.In quacunqꝫ die inuocauero te exaudime multiplicabis in aīa mea virtutē.In quacunqꝫ die) .i. in quocunqꝫ tꝑe (inuocauero te) ꝓ mea neceſſitate (exaudi me) qꝛ iamnō terrena peto ſed eterna et beneficiū iam preſtitum prebet mihi cōfidentiā obtinendi futurum ideo ſubdit̉ (ml̓tiplicabis) .i. multiplica etamplia (in anima mea) nō peto in carne (virtutem) vt vicia declinem. nō peto ml̓tiplicationēcorporalē ſed ſpiritualē: nō quero ſalutē tꝑaleꝫet felicitatē terrenā: ſed tm̄ in anima virtutē. Inhoc exprimit ſanctū deſideriū nō enī petit terrena quibus viuit corpus ſed virtutē qua viuitanima. Et qꝛ tu exaudis ⁊ multiplicas gͦ meoexemplo ꝓuocati.Confiteantur tibi dn̄e omnes reges terre: qꝛ audierunt omnia verba oris tui.Confiteant̉ tibi) o (dn̄e) .i. laudent te (om̄esreges terre) recognoſcētes tuuꝫ dn̄ium generale. Ita fit quotidie qꝛ laudantte nō ſolū iuniores ſed et maiores non ſolū plebes ſed poteſtates ⁊ reges. Reges etiam terre ſunt moderati viri qui carnem regunt ⁊ ſubdunt ſpiritū ⁊ debētconfiteri cum nō habeant locū excuſandi (qꝛaudierūt omnia verba oris tui) ꝑ predicationēdiſcipuloꝝ ⁊ alioꝝ ꝑ quos eloqͥa dei que priusin vna gente iudeorū abſcondita erant iam inomni terra et vbiqꝫ delata et manifeſtata ſuntet ad omnes gentes ac reges ꝑuenerūt. Confiteantur inqͣꝫ reges.Et cantent in vijs dn̄i: quoniā magnaeſt gloria dn̄i.Et cantent) exultando ip̄i reges (in vijs dn̄i)ambulātes que ſunt miſericordia ⁊ veritas ambulent inquam in vijs dn̄i ⁊ cantent hoc (quoniam magna eſt gloria dn̄i) ſolius nō regum.Gloria enim regū tranſitoria eſt ſed gloriā dn̄ieterna. Deſpiciat̉ illa que breuis eſt laudetur etametur ea que ꝑmanēs eſt. Ambulent itaqꝫ ꝓficiendo cantent gaudendo nō de ſua gloriā ꝑua ſꝫ de gloria dn̄i magna Sic current tꝑaliavt nō obliuiſcant̉ eterna hec eiſ ī vſu ſint illa indeſiderio. Attendāt dn̄i excellentiā nō ſuā ſinthūiles nō ſuꝑbi timētes ⁊ cantātes qd̓ ſequit̉.Quoniā excelſus dn̄s et humilia reſpicit: et alta a longe cognoſcit.Quoniā excelſus dn̄s) ſcd̓m ſe (et) tamē (humilia) .i. hūiles (reſpicit oculo miſericordie ſcꝫeos acceptādo ⁊ approbādo (et alta) .i. ſuꝑbos(a longe cognoſcit) quaſi eos contemnendo etabominādo. qꝛ ꝑ gr̄am nō eſt eis quos tamenperfecte videt qui omnia videt. Si ergo vis vtdeus te reſpiciat ⁊ tibi ꝓpinquet hūilia te. Naꝫtanto a te erit altior quanto tu elatior. Tantoerit tibi ꝓpinquior quanto tu humilior. Sedforte ſi humiliaris tribularis per ſuperbos.Noli timere ſed conuerſus ad deum dic quodſequitur.Si ambulauero in medio tribulatōnisviuificabis me: et ſuꝑ irā inimicoꝝ meoram extendiſti manu tuā: et ſaluū me fecit dextera tua.Si ambulauero in medio tribulatōis) queſemꝑ inſtat ſaltē a diabolo .i. cū ꝯtigerit me intribulatōes et anguſtias incidere (viuificabisme) humilē cōfortando me ⁊ dando mihi virtutem patientie ⁊ ꝑſeuerantie (et ſuꝑ iram inimicoꝝ meoꝝ extendiſti) .i. extēdes (manū tuāfurorē eoꝝ ꝑ ptātem tuā compeſcendo (⁊ ſaluūme fecit) .i. faciet (dextera tua) .i. fauor tue ꝓtectionis ⁊ gratie vt nō ſuper in tribulatiōe. Uel(dextera tua) in eterna felicitate que ſaluat eternaliter nō ſiniſtra que tꝑaliter. Dextera enī deidicit̉ felicitas eterna ſed ſiniſtra felicitas tꝑalisEt quaſi quis diceret quare tu nō vindicas reſpondet ego nō retribuo ſed.Dn̄s retribuet ꝓ me dn̄e miſcd̓ia tua inſeculū: oꝑa manuū tuarū ne deſpicias.Dn̄s retribuet ꝓ me ſcꝫ penam ⁊ vindictammeis ꝑſecutoribꝰ ⁊ aduerſarijs ſcd̓m meritū eorum qꝛ hec ſibi eſt reſeruanda ſcd̓m illud mihi vindictaꝫ ⁊ ego retribuaꝫ. Seuiant inimiciquantū libet dn̄s retribuet quod ego nō valeonec debeo. Et iterū ad dn̄m ꝯuertens ſermonēdicit o (dn̄e miſericordia tua eſt (in ſeculū) .i. ineternū nō ad tempus ⁊ ideo nolo diem hominis qui eſt tꝑalis ſed eternū ⁊ ergo o dn̄e (operamanuū tuarū) que nos ſumus ſiue in eo ꝙ homines a te ī natura creati ſiue in eo ꝙ iuſtificati ⁊ a te in bonis oꝑbꝰ recreati (ne deſpicias) ſꝫcharitate paterna cuſtodias ⁊ ad gloriaꝫ ꝑduMultiplica dn̄e virtutem tuam in animabꝰPratio.ſupplicuꝫ vt dum te in templo ſancto tuo iugiter adoramus in cōſpectu tuo cum ſanctis angelis gloriemur. Per do.