ſtre ⁊ templi ⁊ aggrauatōes mali cōtinui.Quia illic interrogauerunt nos: qui captiuos duxerunt nos verba cantionū.Quia illic) ſcꝫ in babylone (interrogauerunt nos) babylonij tentantes et irridentes (qͥcaptiuos duxerūt nos) ſcilicet in habylonemverba cantionū) id eſt vt cantaremus eis carmina exigētes carmina leticie a nobis in tanta amaritudine conſtitutis et hoc eſt etiam qd̓ſubditur.Et qui abduxerunt nos hymnū cantate nobis de canticis ſyon.Et qui abduxerūt nos) id eſt a noſtra terraſeparatos duxerunt ſcꝫ de iudea in babylonēcaptiuos ſupple interrogauerūt nos ꝟba cantionum dicentes (hymnū cantate nobis) leticie (de canticis ſyon id eſt que ſolebatis cantare in ſyon ſcꝫ in templo hierl̓m que iūcta eſt ſyon. Uel myſtice babylon que confuſio interpretatur hic mundus intelligit̉. Omnia autēque hic amant̉ ⁊ tranſeunt flumina ſunt babylonis. Que attendentes ſancti in ſua captiuitate hūiliati nō ſe eis amore immiſcent ſed cōtemendo ſupra ſedent ⁊ flent vel eos qui rapiuntur vel ſeip̄os ⁊ ſuum incolatū qui in babylonia captiui tenent̉. flent autem in recordatione ſyon id eſt celeſtis hierl̓m ciuitatꝭ eterne. inhoſtili enim terra dulcis eſt recordatio patrieflent recordādo ſyō ⁊ qn̄ ẜm babyloniā eiſ bn̄eſt. Multi eī flent fletu babylonio qͥ et gaudētgaudio babylōio. Qui gaudēt lucris ⁊ flent ꝓdānis vtrūqꝫ de babylonia eſt. Sed cū ciueshierl̓m agūt in medio babylonie organa ſuain ſalicibꝰ eius ſuſpendūt. habent enim ſanctiorgana ſua ipſis canora ſcꝫ ſcripturaꝫ dei ꝓmiſſa ⁊ precepta dn̄i meditationē quandā futuri ſeculi. Salices ligna ſunt infructuoſa rigantur de fluminibꝰ babylonis ⁊ nulluꝫ fructum ferunt. Hi ſunt homīes cupidi ſterilesin bono opere qui ex iſtis voluptatibꝰ rerumtranſeuntiū nutriunt̉ tanquam rigati a fluminibus babylonie. Quando tales patimur cūeis qui in medio babylonie ſunt verſamur. qͥenim multū mali ſunt in medio babylonis exiſtunt ſed in exterioribꝰ babylōis ſunt qui nōtantis concupiſcentijs ſeculi: et delectationibꝰobruuntur. Quando illos qui in medio eiusſunt videmus ⁊ tam ſteriles inuenimus vt difficile appareat in eis aliquid vnde poſſint duci ad fidem rectam vel ad bona opera vel adſpem futuri ſeculi auertimus ab eis faciem qꝛquicquid illis dixerimus ſiniſtrum atqꝫ aduerſum habebunt. Ergo differendo circa eosſcripturas ⁊ eis non enūciando ſuſpendimuſorgana nr̄a in ſalicibꝰ nec ea vt ſonēt ꝑcutimꝰiō aūt ſuſpendimꝰ qꝛ demōes qͥ deceperūt noſcaptiuos nos duxerūt ⁊ a ſocietate angl̓oꝝ abduxerūt interrogauerūt nos ī babylonia tentantes ꝟba cantionū ⁊ hymnū de ſyon .i. cauſas et ratōnes aggratulatōnis ⁊ ꝓfeſſionis noſtre. Cum iſtis hoſtibꝰ cōfligimus et ne iraſcamur hominibꝰ qui nobis ingerunt ꝑſecutiones tulit intentionē noſtrā apoſtolus ab odiohominū et direxit in luctamē ſpirituū dicens.Non eſt nobis colluctatio aduerſus carneꝫ etſanguinē id eſt aduerſus homines quos videtis a quibus videmini mala pati nam ⁊ ꝓ ip̄isorare debetis ſed aduerſus prīcipes ⁊ poteſtates ⁊ rectores mundi tenebrarū harum quosnon videtis hi ſunt qui captiuos duxerūt nosnec ducerent nos niſi conſentientes. Et quando intrant in corde hominū interrogant deriſorie per linguas eoꝝ quos poſſident ⁊ in quibus ſeu ꝑ quos operant̉ ⁊ dicunt cantate nobis verba cantionū et hymnū de cāticis ſyonreddite nobis rationē aduentus chriſti et de fide veſtra ac de preceptis chriſti in quibꝰ eſt vobis delectatio ⁊ exultatio tanta ⁊ que eſt alia vita ita babylonij cantus exigebant ſed nos reſpondemus eis dicendo.Quomodo cantabimus canticum dn̄iin terra aliena.Quomodo cantabimus canticū dn̄i) id eſtqͥd debet cantari ad laudē ⁊ honorē dn̄i (in terra aliena). q. d. nullo mō hoc facere poſſumuſnec debemus. Deinde ſubiungit captiuoꝝ aſfectionem erga hierl̓m et ex ꝑſona illoꝝ alloquitur eam.Si oblitus fuero tui hierl̓m: obliuonidetur dextera mea.Si oblitus fuero tui) o (hierl̓m) cantanscanticum leticie quaſi oblitus deſtructionistue (obliuioni det̉ dextra mea)que ad agendūmultū eſt neceſſaria. q. d. tota fortitudo ⁊ virtuſmea ſeu ꝓſperitas ⁊ leticia me deſerat ⁊ relinquat.Adhereat lingua mea faucibus meis: ſinon meminero tui.Adhereat lingua mea faucibꝰ meis) ita ꝙloqui non poſſim et mutus fiam (ſi nō meminero tui) o hierl̓m ſcꝫ cum amore ⁊ delectatōeqꝛ tui memoria eſt mihi fletus ⁊ miſeriarū cōſolatio non modica. Unde ſubdit.Si non ꝓpoſuero hierl̓m: in principioleticie mee.Si non ꝓpoſuero) teo (hierl̓m in principio