res: ꝓlongauerūt iniquitatē ſuam.Supra dorſum meum) et retro (fabricauerunt) et mala accumulauerūt (peccatores) .i. ꝑſecutores. hoc eſt niſi ſunt occulte mihi nocerevt qui a facie venientes viderent̉ a tergo nō ſentiantur. vel nō nocuerunt mihi qꝛ (ſupra dorſum meū fabricauer̄t pctōres) naͣm cū crebristribulationibꝰ affligerent me ego faciem mentis cōuertens ad dn̄m ⁊ dorſum ad ſeculū mala eoꝝ reſpicio retro quaſi ꝑuipendens et equanimiter tolerans ⁊ ſicut ſepe expugnauerūt meita et diu qꝛ (ꝓlongauerūt) et in longū ꝓtraxerunt (iniquitatē ſuam) peccatū peccato adiungentes qꝛ nō ſunt momentanee eoꝝ inſidie ſeddiutine. Sed quid eos ſequit̉.Dn̄s iuſtus cōcidet ceruices peccatoꝝ:cōfundant̉ et cōuertant̉ retrorſuꝫ om̄squi oderunt ſyon.Dn̄s iuſtus) ſcd̓m iuſticiā (concidet) .i. conteret ⁊ ſuccidet (ceruices) et ceruicoſitatē (peccatorū) et maloꝝ .i. deſtruet ſuperbiā impiorūceruicoſos ⁊ ſuꝑbos malis gratibꝰ ſuis humiliando. Talis eſt fructus ſuperbie qꝛ humilitas habet gloriā ſed ſuperbia confuſionē. Unde ſubdit̉ (confundant̉) ſera cōfuſione tanqͣꝫ victi a deo (et conuertant̉ retrorſum) recedendoab eō (omnes qui oderūt ſyon) id eſt eccleſiā futura ſpeculantē ⁊ iuſtoruꝫ cōgregationē quamnon tm̄ manifeſti ꝑſecutores ſed etiam qui ficte intrantoderūt. Qui enim nolunt obſeruare verbū dei oderūt eccl̓iam. Tunc autem eritiniquoꝝ confuſio quando ⁊ foris eternus iudex cernitur et intus ante oculos culpa verſat̉Tunc conuertent̉ retrorſuꝫ quando tollent̉ nevideant gloriā dei ⁊ mittent̉ in ignē eternū.Fiant ſicut fenū tectoꝝ: qd̓ priuſqͣꝫ euellatur exaruit.Fiant) etiam) ſicut fenum tectoꝝ) quod in alto ſcꝫ in tectis naſcit̉ ſed radice pingui ⁊ firmanon ſolidatur (quod priuſqͣꝫ euellat̉) et carpat̉(exaruit) et exſiccatū eſt id eſt poſt modicū virorem etiam nō euulſum citius areſcit ⁊ deficit etin hoc petit ꝓpheta quod ꝓſperitas ꝑſequentiūet odientiū eccl̓iam qui in culmine ſuꝑbie naſcuntur vbi non ſolide ſtantcito tranſeat ⁊ deficiat. feno ergo tectoꝝ comparant̉ mali et fictiqui alta quidem appetūt ſed in radice firmi nōſunt quia tranſitoria ſunt que cōcupiſcunt quietiam ſepe antequam de vita tollant̉ aridi ſuntab humore gratie ⁊ diſperiunt.De quo non implebit manū ſuam quimetet: et ſinū ſuum qui manipulos colliget.De quo) ſcꝫ feno arido (non implebit manum ſuam qui metet) qꝛ tenuiter ⁊ ſparſim et ſine condenſatōne creſcit (et ſinum ſuum) nō implebit (qui manipulos colliget) qꝛ nec in tantacopia creſcit nec vtilitas eius tam magna eſt ꝙaliquis colligere illud velit ſic erit de iſtis malis et aridis quando venerint meſſores angelicollecturi triticū in horreuꝫ celeſtis manſionisquia non colligent bonum fructuꝫ ex eis quianullus reperit̉ in talibus ſed eos tanquam puluerem ⁊ paleā inutilem gehenne derelinquuntincendijs de quibꝰ adhuc ſubiungit̉.Et non dixerunt qui preteribant benedictio dn̄i ſuper vos: benediximus vobis in nomine dn̄i.Et non dixerunt) malis ⁊ reprobis illi (quipreteribant) ſcꝫ patriarche ꝓphete apoſtoli ⁊ ceteri viri ſancti qui per vitam iſtam currendo adpatriam tranſierūt non dixerunt inqͣꝫ iſtud ſcꝫ(benedictio dn̄i) ſit (ſuper vos) quia ſunt ea indigni ⁊ ſimiliter non dixerunt talibus (benediximus vobis in nomine dn̄i) qꝛ nouerunt eosmaledictos. Conſuetudo erat in gente iudeorum vt ſi quis tranſiret ⁊ videret aliquos facere aliquod opus in agro vel in vinea vel aliudeiuſmodi non licebat tranſire ſine benedictōe.Illi ergo qui per iſtam vitam ad celeſtem patriam tranſierunt benedixerūt illos in quibusradicem charitatis ⁊ bona opera viderunt ſednon eos quos in tectis eminere ⁊ in ceruice ſuperbire viderunt. Nulla enim ſcriptura inuenitur que de illis bona loquat̉ ſed equa omniade eis mala dicunt̉. Iſti tranſeuntes ſi bene viuimus benedixerunt nos. Omnes enim beneviuentes benedicunt non in nomine ſuo ſed innomine dn̄i a quo omnia bona dicunt eſſe nōa ſe ipſis. Bene ergo viuamus et male viuentes equanimiter toleremus vt ab omnibꝰ ſanctis benedici in nomine dn̄i valeamus.Oratio.Ab omniū impugnationū nequitijs eccleſiam tuam domine dextere tue protectōne defende vt inimicis retrorſum conuerſis ſacris ate benedictionibꝰ repleat̉. Per dn̄m.¶ Oratio et clamor vere penitentis ꝓ liberatione a peccatis et miſerijs allegatioqꝫ magne miſericordie dei miſeretis.pͣs. cxxix.Eprofundis clamaui ad te domine: dn̄e exaudi vocem meam.
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten