dem dei (cum docueris me iuſtificatōes tuas)id eſt mandata ⁊ eloquia tua ꝑ que iuſtificas vtnō ſolū memoria retinendo ſed etiam faciendo cuſtodiā aliter enī nō eructabūt niſi tu doceas. Sic enim qui gloriat̉ nō in ſe ipſo ſed indn̄o gloriat̉ hymnūqꝫ eructat ſed iam qꝛ didicit ⁊ doctorē ſuū deū laudauit. Deinde vult docere. vnde ſubdit.Pronunciabit lingua mea eloquiū tuūqꝛ omnia mandata tua equitas.Pronunciabit) etiam (lingua mea) .i. ꝓculet ꝓpe nunciabit laudando ⁊ alijs p̄dicando vtſim miniſter verbi (eloquiū tuū .i. legis tue vn̄eſt ſalus nō ocioſum verbū vnde reddenda eſtratio ⁊ decet ac iuſtū eſt id ꝓnunciari qꝛ eqͥtatefulget vnde ſubdit (qꝛ omnia mādata tua) ſunt(equitas) .i. equitate plena. talia autē mandataſunt amāda facienda ⁊ vbiqꝫ diuulgāda. Sciens aūt iſte que ꝑicula ſequāt̉ docentē a cōtradicentibꝰ addit.Fiat manus tua vt ſaluet me: quoniammandata tua elegi.Fiat manus tua) .i. potentia ⁊ oꝑatio adiutrix (vt ſaluet me) ab inimicis ⁊ ab omni malone timeā et deficiā ⁊ det ꝑſeuerantiā vt ſufficiaꝫad hoc faciendū ⁊ audacter ꝓnunciē qd̓ hac fiducia peto (qm̄ mandata tua) de omnibꝰ alijset pre omnibꝰ tꝑalibꝰ (elegi et timorē timore cōpreſſi ad ea meditanda oꝑanda et docenda qꝛſunt omnibꝰ ad ſalutē vtilia ideo iuſtū eſt te iuuare me ſperantē in te. Et.Cōcupiui ſalutare tuum domine: et lextua meditatio mea eſt.Concupiui ſalutare tuum) o (dn̄e) .i. effectūvirtutis tue ſaluatricis. Uel ſalutē eternaꝫ queſt in te obiectiue. Alij alia querūt ego autē nōniſi tuā ſaluationē .i. ſalutē qꝛ omniuꝫ finis eſtſpes ſalutis non felicitas huius tꝑis (et) iō (lextua meditatio me eſt) eo ꝙ dirigat ad cōſecutionem huius ſalutis. Qui enim cupit ſalutē meditat̉ iugiter in lege dei nec inde auertit̉ aliquacura huius ſeculi fiat inquā manus tua ⁊ ſic.Uiuet anima mea et laudabit te: et iudicia tua adiuuabunt me.Uiuet anima mea) vita gr̄e in pn̄ti et gloriein futuro licet corpꝰ affligat̉ (⁊ laudabit te) nūcetiā in flagellis que fiunt ad purgationē ⁊ ſemper in eternitate cum beatis (et iudiciā tua) quemodo incipiunt a domo dei (adiuuabunt me)qꝛ ſanguine creuit eccl̓ia. iudicia dei ſctōs adiuuant dum tribulationibꝰ ꝓbant̉: pctōres adiuuant dum tribulationibꝰ caſtigant̉. Uel (iudicia tua) futuraadiuuabūt me ad laudandūdeuotius. Quis enī videns equitatē dei in damnatione maloꝝ et premiatōe bonoꝝ nō ꝓrūpit in laudē eius mirabilē. dico adiuuabunt etviuam. Sed quandoqꝫ.Erraui ſicut ouis q̇ perijt: quere ſeruuꝫtuū qꝛ mandata tua nō ſum oblitus.Erraui) ꝑiculoſe ſepius heu declinando avia veritatis ad vicia (ſicut ouis que perijt) .i. ꝑdita fuit ideo (quere ſeruū tuū) ſcꝫ me ſicut paſtor querit ouem ꝑditaꝫ vt reducat eam: qꝛ ⁊ ſierraui tn̄ (mandata tua nō ſum oblitꝰ) finaliteret ex toto vnde quere me ⁊ miſerere mei et ꝑficevt cepiſti. mādata obliuiſcit̉ qui nō ſurgit poſtcaſum qui errauit et nō obliuiſcitur ſurgit fortior cautior et humilior. Nouiſſime hic aꝑit ſeet oſtendit que ꝑſona ꝑ totū pſalmū loquebat̉ſcꝫ generalis iuſtus. Qui ex hac ꝑte qua dicit(qꝛ mandata tua nō ſum oblitus) eſt ouis inuenta ſed adhuc ex alia parte querit̉ ⁊ ꝑ ſui paſtoris ſanguinē fuſum et diſperſum in omnibꝰgentibus inuenitur.Oratio.Palma totius beatitudinis deus qͥ fidelestuos vt in lege tua ambulēt teſtimonia tua ſcrutentur mandata cuſtodiant: ſalubris ꝓuiſor informas: cōcede nobis iuſtificatōnes tuas totocorde querere: eloquia intelligere: mirabilia p̄dicare: vt qui hactenus ceuoues ꝑdite errauimus tuis pijs humeris reſtituti paradiſo gloriemur. Per do.Pſalmus de clamore penitentis aſcendere et proficere cupientis ac dolore ſuelonge in hac vita peregrinationis.pͣs. cxix.O dominū cū tribularer clamaui ⁊ exaudiuit me.Auctor pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus canticū graduū. Et eſt ſenſus hic eſt canticuꝫ graduū .i. mentis exultatio de aſcenſu ſpirituali qꝛ ſpirituales gradus ſunt iſti. Canticūenim deſignat iocunditatē. gradus vero aſcenſionem ⁊ ꝓfectum. magna aūt debet eſſe iocunditas anime ꝓficienti ad deum. Materia clamor penitentis aſcendere et ꝓficere cupientis.Intentio: monere hominē ad aſcendendū et ꝓficiendū exemplis ſeruoruꝫ dei quos de mortuis viuos deus ipſe fecit tanquam carbonesvaſtatores. Sententia in generali ꝓph̓a in iſtopſalmo in ꝑſona cuiuſſibet fidelis educti de vanitate ⁊ malis huius ſeculi incipiētis iam aſcēdere volētiſqꝫ ꝓficere ac ſoli deo inherere patiētis līguas aduerſantiū clamat ad dn̄m vt a linguis iſtoꝝ liberet̉ vehementerqꝫ cōquerit̉ ꝙ in
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten