executiones tue iuſticie. Et merito legem tuamdilexi. Quia.Pax multa diligentibꝰ legem tuam: etnon eſt illis ſcandalum.Pax multa) eſt ⁊ ſi non ſemper tꝑis ſaltē pectoris et tandeꝫ eternitatis (diligētibꝰ legē tuāqua flagellas omnē filiū quem recipis qꝛ charitas pellit omnes ꝑturbationes ⁊ tribulatōes/Etenim qui deum perfecte diligit tranquillusapud ſe manet et ſi eſt pugna foris nō intus (etnon eſt illis ſcandalū) nec calcitrant contra ſtimulum qꝛ non ſunt puſilli quorum eſt ſcandalo exagitari. Uel (pax multa diligentibꝰ legemtuam) ⁊ ſacram ſcripturā qꝛ in ea inueniunt remediū contra omnē deſolationē (et nō eſt illisſcandaluꝫ hoc enim nō patientur finaliter itavt offendāt ⁊ in penam incidant: dilexi inquaꝫlegem et.Expectabā ſalutare tuū dn̄e: et mandata tua dilexi.Expectabā) ſcꝫ in ſpe (ſalutare tuū) o (dn̄e)id eſt effectū ſalutarē ſcꝫ in tribulatōe mea multiplicem cōſolationē (et) ideo (mandata tua dilexi) per que habeo ſalutare ⁊ conſolationē. vl̓(expectabā ſalutare tuū) o (dn̄e .ſ. chriſtū quieſt ſalutare. Antiqui iuſti primuꝫ aduentū expectauerūt nos ſcd̓m ꝓ quo ⁊ illi ⁊ nos mādata diligimus dilexerūt antiqui mādata ⁊ chriſtus eos liberauit. diligamus et nos mandatavt cum apparuerit chriſtus vita nr̄a tunc ⁊ nosappareamus cum illo in gloria. Et.Cuſtodiuit anima mea teſtimonia tua:et dilexit ea vehementer.Euſtodiuit anima mea) .i. voluntas mea (teſtimonia tua) ⁊ mandata diligenter ea in opere ꝑficiendo ⁊ exercendo ſed qꝛ hoc non ſufficit ſine charitate addit (et dilexit ea vehemēterid eſt valde intenſe qd̓ plus eſt qͣꝫ tantū cuſtodire. Qui enim diligit ip̄e veraciter libenterqꝫ cuſtodit. Et hoc nō meritis ſuis ſed deo attribuitdicens. Ideo.Seruaui mādata tua et teſtimonia tua:qꝛ omnes vie mee in conſpectu tuo.Seruaui) diligenter opere implendo (mandata tua) noua (et teſtimonia tua) vetera (quiaomnes vie mee) .i. cogitationes ac dicta ⁊ factamea quibus velut quibuſdā vijs ꝓgredior ⁊ ꝓficio in conuerſatōne vite mee ſunt (in conſpectu tuo) id eſt in preſentia tua ⁊ tibi placent. q.d. per hec potui cuſtodire quia deus dignatuseſt intendere qui illuminat et errores fugat ꝙ ſifaciē auertiſſet fuiſſeꝫ turbatus nec ea cuſtodiſſem. Ad hoc ergo ſunt in cōſpectu domini vieiuſtorum vt dirigat greſſus eorum qꝛ nulla viabona eſt niſi quam deus illuminat.Thau.Ppropinquet deprecatio mea in cōſpectu tuo dn̄e iuxta eloquiū tuū da mihi intellectū.Qui ſupra gratas ſibi fore tribulatōes dicebat in hac vltima littera chriſto ꝓximare deſiderat precans vt veniat ⁊ ouem ꝑditam reuocet. Et qꝛ chriſtus veniens conſūmationē eterne beatitudinis cōtulit ⁊ ab errore ad patriā reduxit iō huic octonario p̄mittit̉ littera (Thau)que interpretat̉ errauit vl̓ conſūmauit qꝛ hic dicit ſe habere conſūmationē ⁊ vitā eternā. Iamolim ſe errauiſſe dicit nō modo nunc autem dicit ſe reportandū ad pr̄iam a pio paſtore Noneſt enī vicij ſed ꝓfectus renunciaſſe errori. Eſtetiam in hoc conſūmatio .i. diſcipline perfectioqꝛ plus eſt a vicio ſe reuocaſſe qͣꝫ ꝓpe vicia ipſaneſciſſe. Imbutos enī vicijs animos exuere atqꝫ emendare nō ſolū ꝑfecte virtutis ſed celeſtiseſt gratie. Et quaſi dicat. qꝛ ſic ⁊ ſic egi Appropinquet) tibi (deprecatio mea) que eſt de adhibendis bonis facta (in conſpectu tuo) o (dn̄e)vt eam a te non repellas ſed benigne audias. ⁊que ſit ille dep̄catio ſubdit̉ (iuxta eloquiū tuū)ſcꝫ legis tue (da mihi intellectū vt ſapīaꝫ id qd̓edificationis eſt. iuxta eloquiū dei petit vt ſapiat ne ꝑ humanā prudentiā euaneſcat. Uel (iuxta eloquiū tuū da mihi intellectū) id eſt ſcd̓maltitudinē eloquij tui que tranſcendit facultatem humani ingenij eleua intellectū meum adipſum intelligendū.Intret poſtulatio mea in cōſpectu tuo:ſcd̓m eloquiū tuum eripe me.Intret) etiam ad te (poſtulatio mea) que eſtde re mouendis malis facta (in conſpectu tuo)vt eam gratanter ſuſcipias et clementer exaudias. Gradatim aſcendit quia plus eſt intrareqͣꝫ appropinquare. et ſubdit poſtulationē dicēs(ſcd̓m eloquiū tuuꝫ) id eſt ꝓmiſſum (eripe me)ab hoſtibꝰ viſibilibꝰ ⁊ inuiſibilibꝰ. graue eſt enītamdiu luctari cum eis. Uel (ſcd̓m eloquiū tuum id eſt ſcd̓m altitudinē eloquij tui ſeripe mea labe concupiſcentie ⁊ a meditatōne terrenorum ad que meditanda ⁊ cogitanda natura eſtprona. da inqͣꝫ intellectū qꝛ tuncEructabūt labia mea hymnū: cum dotueris me iuſtificatōnes tuas.Eructabūt labia mea) quaſi de pleno id eſtex cordis abundantia cum magna plenitudine extra ꝓnunciabūt et dicent (hymnū) .i. lau