legem tuā tranſgredientes et a teſtimonijs tuisdeclinantes cedentes perſecutoribꝰ et tribulationes nō ferentes ꝓ quibus amiſſis ſocijs dolent ſancti. vnde ſubdit hic et (tabeſcebā id eſtzelo dei et charitatis accenſus dolebā ⁊ merebam. deinde exponit in quo ſunt preuaricātesdicens (quia eloquia tua) ⁊ precepta tam dulcia tam vtilia (non cuſtodierūt) ſed in tribulatione negauerunt. Cōmendans autē ſe ⁊ differens ab eis ſubiungit. Et ideo.Uide qm̄ mandata tua dilexi: dn̄e in miſericordia tua viuifica me.Uide) hoc ſcꝫ (quoniā mandata tua dilexi)nō tm̄ in me ẜuando ſed etiam in me et in alijszelando quod plus eſt qͣꝫ ſeruare qꝛ hoc eſt charitatis illud neceſſitatis. In dilectōne quidemfructus eſt omniū paſſionū ⁊ actionū. q. d. placeat tibi ⁊ remuneret̉ a te dilectio mea. Un̄ peto o (dn̄e in miſericordia tua) non in meis meritis ⁊ iuſticia (viuifica me) vita gratie. tua enīmiſericordia et gratia ſola viuificat nos et ſaluat. Et vere viuificabis me quia hoc dixiſti inſcripturis veris qui ſemꝑ vera dicis. Nam.Principiū verboꝝ tuoꝝ veritas: ineternum omnia iudicia iuſticie tue.Principiū verboꝝ tuoꝝ) eſt (veritas) id eſta veritate ꝟba tua ꝓcedunt ⁊ ideo veracia ſuntvt impleant quod ꝓmittunt quibus ꝓnunciat̉vita iuſto pena imꝑio. Unde ſequit̉ (ineternū)ſcꝫ ſunt et durabunt quantū ad effectū (omniaiudicia iuſticie tue) quibus reddis premia tibiobediētibꝰ ⁊ penas inobedientibꝰ ⁊ hec iudicianūquā mutabunt̉ qꝛ ſnīam de bonis vl̓ malislataui nec tꝑs nec vlla res ſubuertet ſed iudiciadei de oībꝰ ſcꝫ p̄mia iuſtorū et pene imꝑioꝝ incternum manebunt.Syn.Rincipes perſecuti ſunt me gratis: et a verbis tuisformidauit cor meum.Qui ſupra humilitatē deo obtulit in hac viceſimaprima littera gratas ſibi dicit ꝑſecutiones quibus tanquam emplaſtris vulnera peccatoruꝫ curant̉. Unde dicit̉ da nobis auxiliuꝫde tribulatione. Ideo huic octonario premittitur littera Syn) que interpretat̉ ſuper vulnusquaſi emplaſtrū. dicit enim ꝙ tribulatio curatpeccatoꝝ vulnera et dat ſalutē. vulnus ergo eſtpeccatū emplaſtrū eſt tribulatio vel vulnus eſttribulatio ſuꝑ vulnus eſt conſolatio eloquioꝝdei. Ad hanc ergo diuine gratie medicinaꝫ iſteexultans vero ſamaritano vulnera ſua curanda detegit. q. d. viuifica me et neceſſe eſt quia.(Principes) huius mundi ſcꝫ demones rectores tenebrarū harū vel mali homines potentes ſcꝫ tyranni heretici: ⁊ falſi fratres (perſecutſunt me) et hoc (gratis) id eſt ſine cauſa et meismeritis vel fruſtra qꝛ non habuerūt intentū etlicet ꝑſequerent̉ tamen (a verbis tuis) quibuscōminaris tranſgreſſoribꝰ legis tue penas ⁊ qͥbus aīs qui me negauerit coram hominibꝰ negabo ⁊ ego eum corā patre meo qui eſt in celis.et iterum nolite timere eos qui occidūt corpusſed eum timete qui poteſt ⁊ corpus ⁊ animā occidere in gehennā magis qͣꝫ a minātibꝰ ꝟbis ꝑſecutoruꝫ (formidauit) ⁊ timuit (cor meū) id eſtego in hac ꝑſecutiōe qꝛ timor tuus excludit timorem eorum et ſic vinco. Et ideo.Letabor ego ſuꝑ eloquia tua: ſicut quiinuenit ſpolia multa.Letabor ego) quaſi victor (ſuꝑ eloquia tua)meditando ipſa qꝛ vtilia ⁊ ſalubria. Quiſquisenim in verbis dei ne in certamine vincat̉ formidat ſuꝑ eadem victor exultat: bona ergo tripidatio verbi dei que exultationē generat quiaeloquijs dei vulnera curantur. letabor dico (ſicut) ille (qui) poſt bellū inuenit (ſpolia multa)que poſſidere poſſit ſine calumnia immo valde amplius qꝛ omnis theſaurus in comparatione illoꝝ arena eſt exigua.Iniquitatem odio habui et abominatus ſum: legem autem tuam dilexi.Iniquitatem) nō hominē (odio habui ⁊ abominatus ſum) prorſus exhorreſcens ⁊ longea me faciens (legem autem tuam) ⁊ ſi aliquando corripit tāmen dilexi) in affectu mentis tanquam quid vtile ⁊ honorabile ꝓhibens iniqͥtatem ⁊ ex dilectōe nō ex timore impleui. amorquippe bonorū odio malorū ꝓbatur. Timoreergo caſto nō peritamor ⁊ illa formido nō facit odium verboꝝ. dei ſed integraꝫ charitatē vtdeus ametur cuius verba timent̉. Et.Septies in die laudem dixi tibi: ſuꝑ iudicia iuſticie tue.Septies in die) id eſt in hac vita que ſeptemdiebus agit̉. Numerus qͥppe ille vniuerſitateꝫindicat quia ſeptem diebus vniuerſa temporavoluuntur ſic ⁊ illud ſepties in die cadit iuſtusſcꝫ tribulationibꝰ ⁊ modis omnibus humiliatus et reſurgit id eſt non perit ſed proficit. Ue(ſepties) id eſt ſeptem vicibus ſcilicꝫ in ſeptemhoris canonicis (in die) ſcilicet naturali (laudem dixi tibi) id eſt laudaui te (ſuper iudicia)id eſt flagella (iuſticie tue) id eſt quibus corrigis ⁊ iuſtificas filios qͦs recipis. vl̓ (ſuꝑ iudiciaiuſticie tue) ꝯſiderādo oīa oꝑa tua iuſta q̄ ſunt