tur nox intempeſta id eſt importuna actionibꝰtempeſtiuuꝫ enim dicit̉ oportunū (et clamaui)orando ad te domine hoc eſt in temꝑe nocturno ⁊ immaturo magno orandi affectu qͣſi quodam clamore mentis preueni horaꝫ humanisactionibꝰ oportunā quia (in verba tua) quibuspreuenientibꝰ ⁊ vigilantibꝰ ꝓmittis bona eterna (ſuperſperaui id eſt valde ⁊ ſuper merita ſperaui ſemper creſcens in ſpe etiam in aduerſis.Peruenerunt oculi mei ad te diluculo.vt meditarer eloquia tua.Peruenerunt) lucem (oculi mei) interiores(ad te) directi in (diluculo) id eſt mane ⁊ tempeſtiue ante diem a ſimili ſtrenui operarij qui ante lucē ſurgit ad bene operanduꝫ (vt meditaretcloquia tua) ſuauia id eſt legem eloquia tua cōtinentem. Non eum lux ſoporatuꝫ repperit ſedſtrenue vigilantem et circa diuina eloquia oculorum ſpiritualiū intentione meditantē. pudoreſt enim ſi radius ſolis in ſtrato ocioſum te inueniat. Et quia ita ſtudioſe ad te vigilo ideo.Uocem meam audi ſcd̓m miſericordiātuam domine: et ſcd̓m iudicium tuū viuifica me.Uocem meam) qua clamo ad te (audi) aufrendo penam peccati ⁊ hoc (ſcd̓m miſericordiātuam) o(domine) de qua cōfido non ſcd̓m merita mea que non habeo ⁊ (ſcd̓m iudiciū tuuꝫ)quo ſupplicibꝰ parcis ⁊ ſe damnantes abſoluiſ(viuifica me) per gratiam tuam ne moriar perculpam ſed viuam per gratiam. Congruus ordo ꝙ premittitur miſericordia ⁊ ſequitur iudicium prius enim deus ſcd̓m miſericordiā aufert a peccatoribꝰ penam eiſqꝫ poſtea iuſtis ſecundum iudiciū dat vitam. Et neceſſe eſt vt viuifices quia.Appropinquauerunt perſequentes meiniquītati: a lege autem tua longe factiſunt.Appropinquauerūt) .i. approximando ſe cōuinxerunt (perſequentes me) iniuſte verbis etfactis (iniquitati) et ſceleri ſcꝫ me ꝑſequendo (alege autem tua) que precipit diligi ꝓximum etꝓhibet perſecutionē innocentū ⁊ omne peccatum (longe facti ſunt) ex hoc ipſo. Quo magisiniquitati appropiant eo magis a iuſticia elongantur qui enim appropinquat vni extremo elōgat ſe ab oppoſito hoc ideo dicit vt cauſa ſuamelior qͣꝫ illorum eſſe videatur. Illi appropinquauerunt ſed mihi nō nocuerunt qꝛ.Prope es tu dn̄e: et omnes vie tue veritas.Prope es tu) o (domine) mihi qui in lege tuamaneo ad me ſaluanduꝫ et eos repellenduꝫ (etomnes vie tue) ſunt (veritas) et iuſticia quaſi diceret dummodo mihi aſſiſtas ſiue dimittas intribulatione ſiue liberes totum iuſte facis quinullum immeritū damnas ſed multos immeritos ſaluas. Unde etiam in tribulationibꝰ ꝙeas non immerito patiuntur tribuere veritateꝫdeo ſanctoꝝ eſt vſitata confeſſio. quicquid enīpatiuntur totum merito ſe pati fatentur. Et.Initio cognoui de teſtimonijs tuis: qꝛineternum fundaſti ea.Initio) id eſt abinitio vel a pͥncipio ſcꝫ quoprimo intelligere cepi ea (cognoui de teſtimonijs tuis) id eſt verbis legis quibus teſtatus eset ꝓmiſiſti daturū te eſſe regnum tuis filijs ſempiternum (quia ineternū fundaſti ea) manſuraquia id quod per ea ꝓmiſiſti eſt eternuꝫ. Namper ſe ipſa teſtimonia nō erūt neceſſaria quando res ipſa videbit̉ ꝓpter quam credendā teſtimonia requirunt̉. Uel teſtimonia dicit precepta que dicuntur ineternū fundata quia ꝓ eisneglectis vel ſeruatis pena vel merces redditur eterna.Ide humilitatemmeam ⁊ eripe me: quia legem tuā nōſum oblitus.Qui ſupra ſe dixit ſe clamaſſe in hac viceſima littera petit viuificari quia precepta dei ſūmo ſtudio que ſunt et quia nemo iuſtificat̉ niſiper humilitatem que eſt caput omniū virtutuꝫideo huic octonario premittit̉ littera (Res) qqueinterpretat̉ caput vel primatus. Moraliter caput eſt humilitas ſed inflatus non tenet hoc caput. Myſtice caput nr̄m chriſtus eſt ſine quoviuendi vſus haberi non poteſt et ideo ſeruaridebet. primatus etiam eſt dn̄s chriſtus qui ablatus maiori datus eſt minori iacob id eſt populo chriſtiano dixerat ille prope es tu domine ergo (Uide) oculo miſericordie (humilitatem meā id eſt placeat tibi humilitas mea queeſt in operibꝰ ⁊ tentationibꝰ que omni chriſtiano neceſſaria eſt (et eripe me) a diabolo mundo et carnis tentamento (quia legem tuaꝫ) quedicit qui ſe humiliat exaltabitur (non ſum oblitus) ſed memoriter tenui. Uel (vide humilitatem) id eſt afflictionē quam in nomine tuo patior (et eripe me) ab iniquis (quia legem tuamnon ſum oblitus) qꝛ nos non fierendo ſed patiendo pugnare iuſſiſti. Minus dicit ſcꝫ (nonſum oblitus) et plus intelligit ſcꝫ quod valdememinit. Et.