iuſtificationes tuas non ſum oblitus.Adoleſcentulus) et iunior (ſum ego id eſt reputatus inſipiens ⁊ ſine ſcīentia ad modū adoleſcentis (et contemptus) id eſt deſpectus ab inimicis tamen (iuſtificatōnes tuas) id eſt mandata tua (non ſum oblitus) vt illi maiores ſcꝫinimici mei ſed freq̄nter habeo in corde ad meditandū in ore ad docendū: in manu ad faciēdum: Ubi nota. Quanqͣꝫ hec dauid ex perſona ſua dicat qui adoleſcētior ceteris fratribusquaſi cōtemptus ad oues paſcendas directusde hinc regno electus eſt: tamen hec ad populum chriſtianū referēda ſunt qui prius cōtemptus recolens iuſtificatōes dei ⁊ accipiens pͥoris primogenita pͥor effectus eſt. Et merito nōſum oblitus quia.Iuſticia tua iuſticia ineternuꝫ: et lex tuaveritas.Iuſticia tua) o deus qua iuſte reddis vnicuiqꝫ iuxta opera ſua eſt (iuſticia ineternū) duratura. qꝛ eterna bona bonis ⁊ eterna ſupplicia malis ꝓmittit et a nullo vnqͣꝫ calumniari poterit.Uel iuſticia dei eſt eterna qꝛ quiſquis eam ſeqͥtur ineternū gaudebit. ſed iuſticia hominis ideſt ab homine inſtituta eſt temporalis ⁊ quandoqꝫ patitur calumniā (et lex tua eſt veritas) inſe ⁊ vera per omnia quia nullam continet falſitatem. Uel (Lex tua) noua eſt (veritas) et resnon vmbra ⁊ figura vt lex vetus. Et ꝓ hac lege tua.Tribulatio et anguſtia inuenerunt me:mandata tua meditatio mea eſt.Tribulatio) exterior (et anguſtia) interior q̄immittunt̉ iuſtis tanquā munera ad ponderapeccatoꝝ deponenda et merita augmentanda(inuenerunt me expectantem ⁊ paratum id eſtvenerunt ſuper me ⁊ quantūcunqꝫ ſeuiant tamen his non obſtantibꝰ (mandata tua) nō vindicte (meditatio mea eſt) quod eſt remediū contra tribulatōnes. quaſi diceret nulla tribulatioa lege tua diuellere me poterit. Seuiant ergoinimici et ꝑſequantur dum tamen mādata deinon relinquant̉ ⁊ ex ipſis mandatis etiam quiſeuiunt diligant̉. Quia.Ęquitas teſtimonia tua ineternū: intellectum da mihi et viuam.Equitas) et iuſticia in ſe ⁊ etiam equitatis indicatiua ſunt (teſtimōia tua) ſcꝫ precepta legiscum teſtificatōne tua data vel ipſa ſcripturarūverba (ineternū et omni temꝑe quia nunquaꝫin aliquo iniqua vl̓ falſa reperiuntur ⁊ ideo intribulationibꝰ ⁊ neceſſitate (intellectū da mihi)Iad ea cognoſcēda ⁊ opere implenda ⁊ vt ſciamqͣꝫ nihil eſt quod ꝑſequentes tollunt (et viuam)vita gratie in preſenti et glorie in futuro perfecta quidem virtus eſt intellectus ſi quis quodſenſu capit factis exequitur.Coph.Lamaui in toto corde exaudi me dn̄e: iuſtificationes tuasrequiram.In hac decimanona littera ꝓmittit ſe iuſtificationes dei exquirere ⁊ qꝛ quanto magis vultbonis inſiſtere tanto magis diabolus conaturſeducere ⁊ in malis ne reſpiret cōcludere opuseſt ad deuꝫ clamare ideo poſt errorem acceptaſuperius conſolatione iſte concluſus aſperiusclamat hic ſtudioſius. Un̄ huic octonario premittitur littera (Coph) que interpretat̉ concluſio vel aſpice quod idem eſt in ſenſu quia concluſus debet circumſpicere et cauſam periculinon diſſimulare. Concluſio vero eſt in anguſtijs mentis contra quam adhibenda eſt medicina oratōnis. Clama ergo ad medicū qui verbo non ferro ſanare conſueuit. Unde ⁊ iſte ait.(Clamaui) ad te preces fundendo (in toto corde) attenſe quo ad intellectū. deuote quo ad effectum non aliunde cogitando non aliud querendo. Clamor cordis etiam ſilente voce a deoauditur ⁊ ille clamor eſt magna intentio cogitationis. ille enim clamor fit ſublimitate cogitationum contentuqꝫ virtutum et ideo (exaudime) o (dn̄e) ad hoc ſcꝫ vt (iuſtificatōnes tuas requiram) vtiqꝫ faciendas nō tm̄ ſciendas quianon eſt ſatis ad deuꝫ clamare ſed ⁊ iuſticias acmandata eius oportet exquirere ⁊ tenere. Et qͣſi repetit.Elamaui ad te et ſaluū me fac: vt cuſtodiam mandata tua.Elamaui ad te) orando deuote. quia enimvndiqꝫ ſunt hoſtes vocandus eſt qui ſit auxilio (et) tu (ſaluum me fac) ſcꝫ in anima a peccato ⁊ omni periculo (vt) melius (cuſtodiā mandata tua) ea opere adimplēdo. Ac ſi diceret davires vt poſſim implere quod iubes vt non negem per infirmitatē vbi enim eſt ſalus et vigoranime efficit vt facienda fiant ⁊ vſqꝫ ad mortēſi opus eſt certetur ꝓ veritate vbi non eſt iſta ſalus ⁊ virtus ſuccumbit infirmitas.Preueni in maturitate et clamaui: qꝛ inverba tua ſuperſperaui.Preueni in maturitate) hic ſubauditur in ideſt in immaturitate per immaturitatē intelligi
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten