tue valeam cuſtodire aliter et anima niſi viuifices moritur in tribulatōne ac mundi ac diaboli ⁊ carnis impugnatione. Et.Uoluntaria oris mei bn̄placita fac dn̄eet iudicia tua doce me.Uoluntaria oris mei)/ interioris ⁊ exteriorisid eſt ſacrificia oratōnis ⁊ laudis charitate nōtimore oblata que inter anguſtias inuitus ſedvolūtarie ⁊ ex corde ꝑ os meū ꝓfero et ad te dirigo (beneplacita) tibi (fac) odn̄e) id eſt placitaſint tibi et accepta (et) hac oblatione placatus(iudicia tua) id eſt tua mandata (doce me) amplius ſcꝫ nō ſolū intelligere ſed etiam opere adimplere. Et ſunt hec verba ꝓficientis ⁊ addi ſibi ad id quod acceperat poſtulantis. ideo doceQuia.Anima mea in manibꝰ meis ſemꝑ: et legem tuam non ſum oblitus.Anima mea) eſt (in manibꝰ meis ſemper) ideſt quottidie ꝑiclitor ⁊ ſum in ꝑiculo continuoratione vehementis impugnationis ⁊ quaſi inmanibꝰ meis ſanguine meū et animā meā porto quam etiam tanqͣꝫ viuificandam tibi offero(et) tamen ꝑ hoc (legem tuam nō ſum oblitus)immo iugi meditatōne illam tenco in mente etꝑficio in opere. Ille enim legem dei memoriter tenet qui hoc qd̓ legit operibꝰ exercet. Quaꝫſic oportet cuſtodiri vt eam malorum prauitasnon poſſit corrumpere. Unde nunc ſubdit.Poſuerūt pct̄ōres laqueum mihi: et demandatis tuis non erraui.Poſuerūt peccatores) ſcꝫ homīes mali et demones (laqueū) ſcꝫ tentationis (mihi) id eſt adme capiendū: laqueus ſunt diuicie delicie honores ⁊ vniuerſaliter omnia vicia ⁊ pctā (et) tamen (de mandatis tuis non erraui) quia ꝑ gratiam tuam me conſeruantē ab illis non receſſiſed in operatione cuſtodiui et ſic laqueos euaſiMandata ergo dei ſunt auxiliū celeſte ⁊ antidotum contra laqueos et venena ſeculi et diaboli quibus capi nō valet qui a mandatis nōdeclinat ⁊ ideo.Hereditate acquiſiui teſtimonia tua ineternum: qꝛ exultatio cordis mei ſunt.Hereditate) id eſt firma poſſeſſione (acquiſiui omnibꝰ alijs derelictis (teſtimonia tua) id ēprecepta tua per teſtificationē tuam in lege cōfirmata (ineternū) ⁊ hic ⁊ in futurū. quaſi diceret immobiliter ea teneo ſicut hereditas eſt immobil̓ poſſeſſio ⁊ ſunt hereditas mea in eternū(quia exultatio cordis mei ſunt) dum mihi vitam eternam ꝓmittunt. Quia eccleſia in mandatis dei delectatur et exultat et ſi afflictio corporis exultatio tamen cordis ſunt. Et ergo leInclinaui cor meum ad faciendas iuſtificationes tuas in eternum: propter retributionem.Inclinaui) per humilitatē (cor meum id eſtvoluntatē et affectū non tm̄ corpus meum (adfaciendas iuſtificationes tuas) id eſt preceptatua non ad cogitandū vel audiendū vel docendum tm̄ (ineternū) id eſt qͣꝫdiu vixero nō ad tēpus ſicut multi vel iuſtificatōes dicit opera bona que fiunt reſpectu mercedis eterne que et ſieterna nō ſunt dilectio tamen qua facimꝰ eterna eſt (ꝓpter retributionē) vite eterne vt illā merear accipere quam deſidero ⁊ ſūmo affectu deſiderare debeo.Samech.Niquos odio habui et legem tuam dilexi.Qui ſupra dixit lumen dei pedibus ſuis radiare in hac decimaquinta litteraagit de odio inimicorū quo legi dei aduerſant̉et quia diligens cautela eſt habēda in odio inimicorum ⁊ dilectione amicoꝝ ideo huic octonario ꝓponitur littera Samech) que interpretatur audi vel firmamentū quod cōcurrit quianemo firmatur qui non audit intus ſpiritualiter auribus cordis quid ſequi debeat Et quaſi dicat inclinaui cor meum ad faciendas iuſtificationes tuas. Iniquos) autem et ex leges(odio habui) inquantū iniquos ſcꝫ non naturam ſed peccatū quia quod ſunt per naturā diligo quod autem ſunt per culpam odio ⁊ exponit quare. dicens (et) id eſt qui a (legem tuam dilexi) vt ſcd̓m eam viuerē ⁊ me regularē ꝑ quodindicat non ſe in eis odiſſe naturā qua homines ſunt ſed iniquitatem qua legi quam diligitinimici ⁊ contrarij ſunt. Qui enim legem diligit legis aduerſarios quicunqꝫ ſint odit qꝛ necamici cōtra deum ſunt audiendi ⁊ ſi mala ſuadent ſunt vitandi. Et qꝛ legem dilexi ideo.Adiutor et ſuſceptor meus es tu: et in ꝟbum tuum ſuperſperaui.Adiutor) ad bona facienda (et ſuſceptor meus) ad mala euadenda. Uel (adiutor) in p̄ſenti et (ſuſceptor) in futuro (es tu) qui in te ſperantes nunqͣꝫ derelinquis (et in verbum tuum) ideſt in ꝓmiſſionē tuam de futuris (ſuperſperaui) tanquaꝫ filius ꝓmiſſionis ſemper addensſpei qꝛ ſcio ꝙ reddes que ꝓmiſiſti. Quis enimſperauit in te ⁊ confuſus eſt. et quia in deū ſperans a perfidoꝝ conſortio ſeparare ſe debet recte ſubiungit ergo.