tuc directus.Ab omni via mala ꝓhibui pedes meos:vt cuſtodiam verba tua.Ab omni via mala) et criminali ipſoꝝ doctorum ⁊ ſenioꝝ ac omniū peccatoꝝ ( ꝓhibui)et cohibui ne ꝑuerſitate eorum ſubuerterer (p̄edes meos .i. affectus ⁊ greſſus quaſi pronos etvolētes ire in malū et ad hͦ ꝓhihui (vt cuſtodiāverba tua) .i. mandata tua nō tm̄ a malo declinando ſed etiam qd̓ bonum eſt faciendo. Sicenim verba dei cuſtodire poſſumus ſi poſt malum non eamus ſed ſemꝑ ad id quod bonū eſttendamus. Sic autem ꝓhibui pedes meos avia eorum ꝙ.A iudicijs tuis non declinaui: qꝛ tu legēpoſuiſti mihi.A iudicijs tuis) .i. ab his que tu iudicas fieri ⁊ que conſtituiſti ad regulā viuendi .i. a ſemitis veteris vel noue legis (nō declinaui) vel diuerti ſed ꝑſeueranter eis credidi ⁊ adheſi om̄iarecte adimplendo. aliter enī in eterno ꝯdemnarer iudicio (qꝛ tu legem) mādatoꝝ quam abſqꝫomni declinatione teneor ſequi (poſuiſti mihi)vt ea diligerē ⁊ facerē. Euangeliū quippe ſcripſiſti in corde meo non vt ſicut ſeruus timereꝫſed vt filius diligerem. Et nō ſolū intellexi mēte et impleui opere ſed etiam annunciaui alijsore. Unde ſequitur.Ꝙͣdulcia faucibꝰ meis eloquia tua: ſuꝑmel ori meo.Quam dulcia) .i. valde dulcia ſunt(faucibꝰmeis) interioribꝰ ad deglutiendū .ſ. palato cordis quo dulcedo celeſtiū in preſenti aliquo modo ſentit̉ ⁊ preguſtat̉ (eloquia tua) in quibus remiſſio ⁊ vita predicat̉ ⁊ ſunt etiam eloquia tuadulcia (ſuꝑ mel) .i. ſuꝑ omnē dulcedinē corporalem ⁊ incomꝑabiliter (ori meoſ exteriori adloquēduꝫ diuina eloquia. electi nō ſolū audiūtſed etiam guſtant vt eis in corde ſapiat qd̓ reproboꝝ non mentibꝰ ſed ſolū auribꝰ ſonat. Etnota ꝙ vbiqꝫ in his comparationibꝰ nō ponitſicut ſed ſuper quia hec diuinis nō poſſunt cōparari. Sequitur.Amandatis tuis intellexi: ꝓpterea odiui omnem viam iniquitatis.A mandatis tuis et per ea (intellexi) qꝛ ea faciendo ad altitudinē ſapientie ꝑueni: ꝑ obediētiam enim ⁊ impletioneꝫ mandatoꝝ ꝑueniturad ſapīam occultoꝝ. Unde in eccīaſtico. Concupiſti ſapīam ſerua mandata et dn̄s prebebittibi illam. Ecce quomodo oꝑatio precedit intelligentiā practica theoricā. Unde cuſtodienq eſt obedientia vt precipiat̉ ſapientia: ⁊ ꝑce-pta ſapientia nō eſt deſerenda obedientia ꝓpterea vt in mandatis ⁊ ſapientia amplius ꝓficerem (odiui omnē viam iniqͥtatis) neceſſe eſt enīvt oderit omnē iniquitatē amor iuſticie ⁊ dulcedo ſapientie.Nun.Vcerna pedibusmeis verbum tuum et lumen ſemitis meis.In hac littera decimaquarta qui ſupra ſe dixit ſeruaſſe mādata lumen verbi pedibꝰ ſuis radiare gaudet ⁊ initiuꝫ boni ⁊ ꝑfectionē chriſtotribuit ⁊ ideo premittit̉ littera (Nun) que interpretatur vnicus vel paſcua eorum .i. qui eſt ſingularis adiutor et paſcua animarū: ipſe enimnos adiuuat paſcit ⁊ reficit: bona ē hec paſcuaqꝛ carpis illic nouū florem reſurectionis liliuꝫeternitatis et roſam dn̄ici corꝑis et ſanguinis.docet autem hic ꝓpheta humilitatē quam chriſtus in ſe docuit et. q. d. ꝙ ſic mihi ꝓfeci et alijsnon eſt a me ecce humilitas. Sed. (Lucernapedib meis) ſcꝫ pedibꝰ mentis lucens in noctehuius ſeculi vbi ſunt fouee ⁊ laquei eſt (verbūtuum) ſcꝫ chriſtus qui eſt verbum in principioapud ad patrem. Uel (verbū tuū) ſcꝫ ſacra ſcriptura quod a ꝓphetis et apoſtolis ſeminatur etidem verbum eſt (lumen ſemitis meis) ſcꝫ ſemitis bonoꝝ operū dirigit enim greſſum mentismee ⁊ premonſtrat mihi in operibꝰ ſemitā vitevnde prius dixit pedibꝰ deinde ſemitis vt nosprius clarificati corde poſt rectis greſſibꝰ ambulemus. Et ideo p̄eunte hac luce quaſi in lumine ambulans.Iuraui: et ſtatui cuſtodire iudicia iuſticie tue.Iuraui et) pro. i. (ſtatui) firmiter apud me etquaſi ꝑ iuramentū ſine mutatōne in corde diſpoſiti qꝛ ita debet mens fixa eſſe in cuſtodiendis iudicijs iuſticie dei vt ſit omnino ꝓ iuratione quod ſtatuit (cuſtodire) inter quelibet ꝑicula (iudicia iuſticie tue) .i. mandata ⁊ precepta legis tue iuſtiſſime ⁊ que ſcd̓m iuſticia tuam ſeruari voluiſti vt a nullo inde mouear ſed ꝓ hisetiam grauia ſuſtincā Unde ſubditur. Et ideoquia cubſtodio.Humiliatus ſum vſquequaqꝫ: dn̄e viuifica me ſcd̓m verbum tuum.Humiliatus) id eſt afflictus (ſum vſqꝫ quaqꝫ) id eſt valde ac vehementi ꝑſecutōne ⁊ tribulatione ⁊ ideo nō deficiā o(dn̄e viuifica me) cōfortando me gr̄a tua et dando patientiā (ſcd̓mverbum tuum) id eſt ſcd̓m ꝓmiſſum tuuꝫ quoꝓmiſiſti ꝓ te tribulatis adeſſe vt iudicia iuſticie