quod didici. Nam.Multiplicata eſt ſuꝑ me iniquitas ſuꝑborum: ego aūt in toto corde meo ſcrutabor mandata tua.Multiplicata eſt ſuꝑ me) vi ⁊ numero (iniqͥtas ſuperboꝝ) .i. demonū et hominū iniquoꝝnitentiū me impellere ad pctm̄ (ego autem) tuagratia cōfortatꝰ ⁊ adiutus (in toto corde meo)et mentis affectu (ſcrutabor) vehementiꝰ (mandata tua) ad intelligendū ⁊ operandū. conſolationē requirens in eis vt tm̄ heream mandatisquantū illi ſuꝑbi volunt ſeducere ab eis: recteautē cum aduerſa patit̉ mādata diuina ꝑſcrutatur tunc enim ad conſolationē diuinarū ſcripturarū maxime recurrere debemus cuꝫ in hͦſeculo tribulatōes ⁊ tentatōes ꝓpter deum ſuſtinemus. Et etiam.Coagulatū eſt ſicut lac cor eoꝝ: ego veCro legem tuam meditatus ſum.Coagulatū eſt ſicut lac cor eorū) ſuperbo.i. in malicia cōpreſſum paulatim ⁊ induratuꝫvt enim lac natura ſui purū ſpecioſum atqꝫ ſincerum eſt ſed corruptōne coagulat̉ et aceſſit ſiccordis humani natura pura ſincera ⁊ ꝑſpicuaeſt priuſqͣꝫ vicioꝝ admixtōe corrumpat̉ ⁊ coaceſcat (ego vero legem tuā) ꝑ quā ſuꝑbos humilias et humilibꝰ gratiā p̄ſtas (meditatꝰ ſumecontrario ad emolliendū cor meū ⁊ vt contraobſtinationē et duritiā eorū meditatio legis ſitmihi refrigeriū. Et ergo.Bonum mihi quia humiliaſti me: vt diſcam iuſtificationes tuas.Bonum mihi eſt) ⁊ ꝓfuit (qꝛ humiliaſti mehumiliatōe pene ꝓpter exceſſum culpe .i. diuerſis tentationibꝰ ⁊ afflictionibꝰ exercuiſti qꝛ penam vertiſti in eruditionē. ⁊ vexatio dedit mihi intellectū (vt diſcam diligentius nō ſolū cognoſcere ſed ⁊ facere (iuſtificatōes tuas) .i. oꝑaiuſticie vel mādata tua que iuſtificant ⁊ hoīemiuſte viuere docent. Sed qꝛ hoc nō fit niſi ꝑ dilectionē vbi qui facit habet delectationē ſubiūgit oſtendens quantū ex hac humiliatōe ꝓfecerit. q. d. Ex hoc in tm̄ affectus ſum ꝙ.Bonum mihi lex oris tui: ſuper milia auri et argenri.Bonū) eſt (mihi lex oris tui) docens me vtilia ꝓ ſalute eterna (ſuꝑ milia auri et argenti) .i.ſuꝑ diuitias et omne p̄cioſum ſeculi. ponit enīdeterminatuꝫ ꝓ indeterminato. Et bene dicitſuꝑ qꝛ amplius diligit charitas legē dei qͣꝫ cupiditas milia auri ⁊ argenti ⁊ bona ſpiritualiaſine comꝑatōne excedūt in bonitate tꝑalia. nōquicunqꝫ immo rarus hoc dicit .i. qui legē deiauro ⁊ argento p̄ferat qui ꝓpter legē dei omniarelinquere poteſt. relinquūt multi diuitias oreet ꝓfeſſione ſed affixi ſunt eis corde ⁊ amore.IothAnus tue dominefecerunt me ⁊ plaſmauerunt me damihi intellectu vt diſcā mādata tua.In hac decima littera petit ſibi dari intellectum mandatoꝝ dei vt vera vita .i. eterna fruatur et qꝛ nemo vitā eternā pōt habere niſi peccata cōfiteat̉ qd̓ maxime fit in aduerſis ideo p̄ſcribit̉ huic octonario littera Ioth) que interpretat̉ cōfeſſio vel deſolatio qd̓ bene cōuenit. citius enim cōfitent̉ ⁊ diuinū implorant auxiliūqui deſolati ſunt ⁊ vrgent̉ aduerſis. Interpretatur etiam Ioth ſcientia vl̓ pͥncipiū qꝛ hic docetur homo creatus eſſe impaſſibilis immortalis ⁊ in plenitudine ſciētie ad quam bonus homo reuerti deſiderat cuius in hac vita initiumhabet intellectū. q. d. lex tua eſt mihi bonū ſuꝑmilia ⁊ merito qꝛ MManus tue) .i. potentia ſeuvirtus ⁊ ſapīa tua (fecerūt me) creando ẜm animam ad imaginē ⁊ ſimilitudinē tuā (⁊ plaſmauerunt) vel finxerūt me formando ẜm corpuset qꝛ ex hoc obligor ad tuū ſeruitiū (da mihi intellectū) purū ⁊ intellectus eleuationē (vt diſcāmandata tua) ad clarius intelligendū ſepiꝰ meditandū deuotiꝰ adimplendū. q. d. oꝑatio tuate moueat vt quē feciſti in natura: reficias ⁊ ꝑficias in doctrina reſtituēdo mihi intellectum qͥobſcuratus eſt ꝑ pctm̄. Et tunc omnes.Qui timent te videbūt me et letabunt̉quia in verba tua ſuꝑ ſperaui.Qui timent te) timore filiali (videbunt me)et facta circa me ad informandum ſe (et letabuntur) de meo conantes imitari me profectuOmnes qui timent deū letant̉ ſi vni datur qd̓petit Charitas enī de bonis ꝓximi gaudere facit. Iocūdus eſt bonis aſpectꝰ bonoꝝ nō exterioris hoīs ſed interioris ſed ecōtra grauis eſtmalis ideo letabunt̉ (qꝛ in verba tua) .i. in ea q̄ꝓmiſiſti (ſuꝑ ſperaui) .i. valde ſperaui. Nō aitſimpliciter ſperaui ſed ſuꝑ ſperaui qꝛ enī deuspoteſt facere ſupra qͣꝫ petimus ⁊ intelligimꝰ parum eſt hic tm̄ de illo ſperare ſed debemus ſuper ſperare. Ideo da intellectū qꝛ iam.Cognoui dn̄e quia equitas iudicia tua:et in veritate tua humiliaſti me.Cognoui) o dn̄e) ⁊ ſcio (qꝛ iudicia tua) qͥbꝰmulctaſti genus humanū ⁊ in oībꝰ q̄ circa bonos ⁊ malos facta ſunt vel fiunt ſunt (eqͥtas) .i.iuſta ⁊ eqͣ licꝫ q̄dā nob̓ occl̓ta (⁊ ī ꝟitate tua) i.