iuſto iudicio (humiliaſti me) ſubdēdo me huicpenalitati ⁊ multiplici miſerie ꝓpt̓ demeritū offenſe. Sūma enim eqͥtas eſt vt qui delinquunt̉ꝑ ſuperbiā purgent̉ ꝑ humilitatē. Ergo qꝛ mehūilaſti vt corrigeres ⁊ iuſta ē hec tua vindicta.Fiat miſericordia tua vt conſoletur me:ſcd̓m eloquiū tuū ſeruo tuo.Fiat nunc (mīa tua) mihi (vt ꝯſoletur me)in afflictōe mea qꝛ miſericordia miſeris eſt neceſſaria: nō petit auferri erumnas que ſunt adpurgationē ſed ꝯſolari. In labore enī ꝑfectusvir nō finem laboris ſed verbū conſolatōis petit vt bn̄ ꝑferat (ẜm eloquiū tuū) factū (ẜuo tuo.i. ẜm qd̓ ꝓmiſiſti ẜuo tuo cui tenerꝭ ꝓmiſiſti eīvt poſt hūilitatē afflictōis tribueres p̄ſidiū ꝯſolatōis deinde expͥmens qͥd ꝑ miſericordiā det̉ſubiungit. Et poſt hec ⁊ ꝑ hec de cetero.Ueniant mihi miſeratōes tue et viuā:qꝛ lex tua meditatio mea eſt.Ueniant mihi miſeratōes tue) .i. effectus miſericordie tue (⁊ per illas (viuaꝫ) vita gratie inpn̄ti ⁊ glorie in futuro ⁊ oſtendit quo merito. d.(qꝛ lex tua) non vanitas ſeculi (meditatio meaeſt) cogitando de executōe mandatoꝝ eiꝰ. Hecmeditatio cogitatio amātis eſt qui cogitat vt ꝑdilectionē operet̉ ⁊ tm̄ amantis vt charitas nōfrigeſcat huius meditatōis ſue: quātalibetabūdantia cōſtipet̉ iniquitatis aliene. nō enim ſufficit meditatio ſine oꝑatōne. mihi inquā veniātmiſerationes tue et.Confundant̉ ſuꝑbi qꝛ iniuſte iniquitatem fecerunt in me: ego aūt exercebor inmandatis tuis.Confundant̉) .i. confundent̉ (ſuꝑbi) .i. iniqͥqui nolunt humiliari. Uel (confundent̉) .i. pudeat eos ⁊ erubeſcant de ſua iniquitate (ſuꝑbi)et iniqͥ (qꝛ iniuſte) .i. ſine iudicio ⁊ malicioſe (iniquitatem fecerūt in me) iniuſte me ꝑſequendo(ego aūt) quicquid aduerſum me agant (exercebor in mandatis tuis) ea meditando atqꝫ oꝑeadimplendo benefaciā etiam inimicis. Quāta ergo grauiora hic mala ſuſtinemꝰ tanto ſtudioſius nos in mādatis ſacris exercere ⁊ in eisconſolationē querere debemus vt hec nos ſubleuent quos illa opprimere ſtudent. Et.Conuertantur mihi timentes te: et quinouerunt teſtimonia tua.Conuertant̉ mihi) conformati ⁊ veniant adme mihiqꝫ aſſocient̉ vt tales comītes habeā inauxiliū ⁊ conſolationē meā (timentes te) .i. incipientes ⁊ (qui nouerūt) .i. quos iam lectio imbuit ⁊ ſi nōdum oꝑatio. Uel (timentes te) timore filiatiſet qui nouerūt) intelligendo et oꝑando (teſtimonia tua) .i. quid de te teſtent̉ ſcripturarum eloquia. Uel (teſtimonia tua) .i. lege cūteſtificatione tua datā: poſt omnia nō audet viriuſtus dicere ꝙ ſit ſed petit fieri immaculatus.q. d. fiat miſericordia tua: veniant miſeratōestue ⁊cͣ. qd̓ vt impetrem.Fiat cor meū immaculatū in iuſtificatōnibus tuis: vt nō confundar.Fiat cor meū immaculatū) ſine macula peccati ⁊ nihil attendat niſi te (in iuſtificationibꝰ tuis) implēdis .i. in operibꝰ iuſticie diuine (vt nōꝯfūdar) a ſpe mea. vl̓ (vt n̄ ꝯfundar) in pn̄ti ꝑlapſū culpe ⁊ in futuroꝑ exꝑiētiā pene. Sicutegritudīes corpoꝝ oriūt̉ ex ſtomacho ita pctāex corde et in̄ eſt ꝙ penitēdo de pctīs qͥbuſcūqꝫtundimus pectus cui cor vicinū eſt. Quia gͦ decorde ꝓcedit vniuerſitas viciorū ſicut dn̄s aitin euāgelio ideo illud immaculatū fieri poſcitin operibꝰ diuine iuſticie. In quoꝝ actione poteſt macula quadruplex ꝯtingere ſcꝫ ſi agat diminute vt ieiuniū ſine elemoſina. ſi negligentervt contingit in oratōe ratione diſtractōis. ſi elate vt ſi vanā gloriā querat: ſi mercennarie vt ſiꝓ precio temꝑali fiat.Caph.Efecit in ſalutaretuum anima mea et in verbum tuuꝫſuper ſperaui.In hac vndecima littera ꝑegrinus huiꝰ mūdi aduentū dn̄i deſiderat: primuꝫ ſcd̓m antiqͦspr̄es: ſcd̓m quantū ad modernos dicens quāta in hac expectatōne tulerit a ſuꝑbis ⁊ petit vtin mādatis dei ꝑſeueret ⁊ qꝛ in hac expectatōelaſſatus eſt ex deſiderij dilatōe iō huic octonario premittit̉ littera Caph) que interpretat̉ incuruatus qꝛ feſſus longa militia cupit diſſoluiet reuerti ad principiū ſed tn̄ non recuſat laborem ſi neceſſe eſt manere in carne ꝓpter fratres.q. d. veniant mihi miſeratōes tue ⁊ viuam vereet vita eterna qꝛ Defecit) fere ⁊ laſſata eſt ſcꝫ p̄tedio in diutina expectatiōe tendens affectu etdeſiderio (in ſalutare tuū) ſcꝫ ieſum vl̓ in deſiderium ſalutis (anima mea) tribulationibꝰ ⁊ tentatōnibꝰ oppreſſa Bonus eſt iſte defectus ſignificat enim deſideriū boni nōduꝫ quidē adeptiſed auidiſſime ꝯcupiti (⁊ in verbū tuū .i. in promiſſum tuū quo vitam eternā patienter ſuſtinētibus ꝓmittis (ſuꝑ ſperaui) .i. valde ſperaui ſciens id adimplendū hec ſpes facit ꝑ patientiaꝫexpectare que nō vidētur. Nec ſimpliciter dicit ſperaui ſed ſuper ſperaui quia premiū maius eſt merito ⁊ plus futurū eſt qͣꝫ dici poteſt.Defecerūt oculi mei in eloquiū tuū: dicentes quando conſolaberis me.
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten