ſiui. Unde prius dicit bonum mihi quia humiliaſti me vt diſcam iuſtificatōes tuas. Tuasqui iuſtiſicas impium nō meas: deus eſt eniminquit apoſtolus qui operatur in nobis et velle ⁊ operari ꝓ bona voluntate hoc etiam ꝑ prophetam dominus dicit. Et faciam vt in preceptis meis ambuletis et iudicia mea cuſtodiatis et operemini.Heth.Ortio mea domine dixi cuſtodire legem tuam.In hac octaua littera faciem dn̄videre optat quia mandatis eius eſt obſecutuſet qꝛ qd̓ deſiderat ſollicite ſatagit habere ideocongrue premittit̉ littera (heth) que interpretatur pauor et intelligit̉ non pauor recidendi ſedſollicitudo acquirendi illud bonum quod ſperat qd̓ quia in octaua reſurrectōis preſtabiturideo octonarius ille octauus ponit̉. q. d. iuſtificationes tuas exquiſiui quia. Portio) ⁊ pars(mea) o (dn̄e) tu es quaſi diceret non quero diuitias nō honores ſeculi ſed omnia poſtpoſuivt tu ſolus mea pars optima fieres. partes ſibeligunt homines in hoc mūdo alius hoc aliuſillud vnde quiſqꝫ viuat: pars vero piorum eſtipſe deus vnde ſemper viuant. Qui talem portionem deſiderat opus eſt vt legem diuinā cuſtodiat. Unde ſubiungit ⁊ ideo (dixi) id eſt firmiter ſtatui (cuſtodire legem tuā) cuſtodia enīlegis dei acquirit portionē ip̄m deuꝫ. Sed onon cuſtodio niſi adiuuēs ideo ad hoc faciendum dicit.Deprecatus ſum faciē tuā in toto corde meo: miſerere mei ſcd̓m eloquiū tuūDeprecatus ſum faciem tuam) id eſt faciemgratie non vindicte hoc eſt fauorem tuum. Ul̓(faciem) id eſt noticiā qꝛ qui deum contemplari valet qualiter legem eius cuſtodiat intelligendo videt (in toto corde meo) id eſt tota intentōetota animi virtute: toto mentis affectu. Nullūaliud deſideriū habens qꝛ diuiſa mens nō impetrat. dep̄catus ſum inqͣꝫ dicēs (miſerere mei)vt ꝑ miſericordiā habeā quod meritis nō poſſum (ſcd̓m eloquiū tuū) id eſt ſcd̓m ꝓmiſſiontuā: ꝓmittit enī nobis miſeris miſericordiā ſuādeus ſi ad ipſum conuerti voluerimus. Et tanquam exauditus ⁊ adiutus ſubdit.Cogitaui vias meas: et conuerti pedesC meos in teſtimonia tua.Cogitaui) id eſt diligenter conſideraui (viasmeas id eſt ꝓgreſſus vite mee pͥores malos velfuturos ſcꝫ quid agendū ſit ⁊ quomodo ⁊ quidnon (⁊ conuerti pedes meos) id eſt affectus meos ⁊ greſſus operū meoꝝ quibus homo quaſipedibꝰ ambulādo ꝓgredit̉ a vijs meis prauiset tardis (in teſtimonia tua) id eſt mandata quetue voluntati teſtificant̉ eligendo viuere ſcd̓mea. Cogita ergo vt iam non tuis greſſibꝰ quibꝰlapſus es ambules. Cogita autem quid faciaſquid loquaris quomodo viuas vbi enim precedit cogitatio ibi matura ſequit̉ oꝑatio Et iō.Paratus ſum et non ſum turbatus: vtcuſtodiam mandata tua.Paratus ſum) ꝓmpta voluntate (et nō ſumturbatus) quantacunqꝫ aduerſitate ingruente(vt cuſtodiā mandata tua) ita vt etiam ꝓ eis cuſtodiendis ſi neceſſe eſt pati nō recuſem. vbi cogitatione quis preuenit quod agendū eſt ſemꝑparatus eſt ad agendū ſemper fixus ⁊ validusvt non queat ſubita ⁊ improuiſa offenſione turbari ⁊ ideo meditare ⁊ ſtatue animo vt veniensad prelia et pericula ſis paratus nō ſolū aduerſus ea que vides ſed etiam aduerſus ea que nōvides ⁊ dicas paratus ſum ⁊ nō ſum turbatusvt cuſtodiā mand ta tua. vbi etiā notat̉ qd̓ obedientia debet eſſe feſtina et leta. Et qͣꝫ paratusſit oſtendit dicens.Funes peccatorū circūplexi ſunt me: etlegem tuam nō ſum oblitus:Funes peccatoꝝ .i. deceptiones ⁊ impedimenta inimicoꝝ ſpiritualiū ⁊ carnaliū ſcꝫ demonum ⁊ maloꝝ hoīm (circūplexi ſunt me) .i.circūligauerunt me quibus tanquā funibꝰ mepoſt ſe trahere conant̉ ſed fruſtra qꝛ (et legē tuānon ſum oblitus) ip̄am tranſgrediendo ſciensoportere nos ꝑ multas tribulatōes introire inregnū dei. Mala enī quibꝰ terrent et pctā ſuntquaſi reſtis longa quam trahunt qua implicare ſanctos volunt ſed nō poſſunt eos qui legisobliti nō ſunt. Non ſum inqͣꝫ oblitus qꝛ ẜmodei nō eſt obligatus ſed ita in memoria ⁊ affectu habui ꝙ.Media nocte ſurgebā ad ꝯfitendū tibi:ſuꝑ iudicia iuſtificatōis tue.Media nocte) pre feruore et capto quietotemꝑe (ſurgebam) de lecto ⁊ poteſt dici mediuꝫnoctis quicqͥd eſt inter crepuſculū ⁊ diluculuꝫUel (media nocte) .i. grauiori tribulatione nōdeijciebar ſed (ſurgebam) fortius (ad confitendum) tibi confeſſione laudis ⁊ gratiarū actōisgratie enī agende ſunt deo de omnibꝰ que accidunt nobis ⁊ ſic poteſt teneri (dn̄s ſuper iudicia) et flagella (iuſtificatōis) ⁊ correctōis (tue)qͥbꝰ flagellas et iuſtificas filios qͦs recipis que